24 juli 1996

Categorieën: 1996 | Dagboeken

Trefwoorden: DVG | Robinson Crusoe | verzinsels

DAGBOEK 24 JULI 1996
===========

GISTEREN heb ik het artikel voor DVG verstuurd. Het is toch een artikel over kentheorie geworden, voornamelijk. Dat is ook goed. Ik heb er toch gedachten bij van
1. ze zullen alles pikken en plagiëren waar ze eer mee denken te kunnen inleggen en/of in hun polemiek mee denken te kunnen winnen. Nou, dat is trots en begeerte mijnerzijds als ik daar tegen ben. Fout dus: ik kan voelen dat het me onvrij en ongelukkig maakt. Dat 'daar tegen zijn' is niet 'menselijk', maar 'slaafs' [:'van de (door de bezitter) in de civilisatie tot competitie / concurrentie gedwongen slaaf']. Het programmaatje dat bij die slavenafstelling hoort, heb ik ook wel in me. Het draait zich spontaan, waar dat passend is, zoals hier.
2. eigenlijk zouden er mensen uit het (hoger) onderwijs en uit de journalistiek moeten zijn die mijn onderscheidingenrijkdom herkennen en met mij samenwerking en contact zoeken. Een volstrekt wereldvreemd droomprogrammaatje dat ook in mij draait, als daar een situatie bij denkbaar is.
===========
Ik schrijf deze dingen alleen uit om de notities niet al te onvolledig te laten zijn. Ik heb de brief ook aangetekend ('met ontvangstbevestiging') verstuurd. Omdat ik er niet van uit ga dat er geen kans is dat ze doen alsof ze hem niet ontvangen hebben. Is dat nu al te wantrouwig ? Ik weet het niet. Ik ken die mensen en de mensen niet.
===========
Het doordenken over wat er met DENKEN naast INFORMATIE VERWERKEN aan de hand is, is van enig belang. Nou ja, niet voor mij. Ik heb het feit al door: al is alle informatie die niet geheim gehouden wordt voor iedereen op ieder moment via een internetaansluiting beschikbaar, dan nog is er niets ten positieve veranderd, want de macht van het woord, van de waarheid, ja zelfs van de geldigheid, is gelijk aan nul. Alle geldige rechtspleging is afkoopbaar. Uiteindelijk is alles te koop en af te kopen. Die beschikbare informatie is gewoon het zoveelste waarmee gevochten kan worden.
========
En het KENNEN, wat verandert dat ? Als iemand tot het inzicht komt dat hij alleen het nodige nodig heeft, resp. moet, is hij er dan beter aan toe dan zonder dat inzicht? Zo geheim was dat feit niet. De religieuze orden (resp. kloosters) zijn voor wie dat wil op te vatten als (ommuurde) reservaten voor het vrije denken. Alle bidden en mediteren is tot camouflage om te denken. Zoals ook het betalen van belasting en het nalaten van alle strafbaars geen enkele garantie zijn voor (gelovig en/of geestdriftig) deelnemen aan de staat. Voor de denker met het inzicht "kennen, daar gaat het alleen maar om", zijn de omstanders en hun organisaties alleen maar omgeving, niet meer nabij dan de bomen en de stenen.
=============
De gezelligheid en de dwang zijn weg. Zonder doel (en zonder bedoeler) leeft wie dit inziet nog enige tijd door, tot het een of ander hem velt ( = doet vallen). Hij hoeft niets (naast het nodige om volledig en harmonieus te functioneren) en kent dat feit. De anderen hoeven ook niets (naast het nodige, enz.) en zij kennen dat feit ook, maar maken het zich niet bewust, vullen er nooit hun bewustzijn mee, staan hun brein niet toe het hen via hun geestesoor te melden. Voor dat verdringen worden ze beloond en gestraft, met een normaal leven als mens: verbonden en betrokken. Succesvol of falend, geholpen en/of gefrustreerd (gehinderd / tegengewerkt) leven ze enige tijd voort, tot het een of ander hen velt.
==========
Het is maar net wat je toevallige omstandigheden en omstanders zijn en doen, welke keuze je zult (kunnen en willen) maken. Het is van geen enkel belang.
Op de banenmarkt zowel als op de vriendschappenmarkt geldt dit: Niemand mist degenen die niet meedoen: er zijn onmatig veel lieden over die veel intensiever en meer gebruikt willen worden dan hen nu overkomt. Wie ook maar enige tegenzin vertoont, komt nooit meer in aanmerking voor welke vorm van omgaan dan ook. Ook wie niet al te best presteert of enige eisen stelt, valt al gauw af; 'voor iedereen tien anderen'. Voor iedereen die (in de aanschaf en/of het gebruik) te duur is, in termen van tijd, aandacht, energie en (sociale) vaardigheden, zijn in overmaat even goede goedkopere anderen ter keuze beschikbaar. Dat is de maatschappelijke kant van de overbevolking. Iedereen moet zich verkopen, de kopers hebben de keuze. De maatschappij kan op dit peil van produktiviteit en dergelijke ook door de helft van het aantal aanwezigen worden bemand. Ook met een derde ervan. Ook met een tiende. De hoeveelheid haalt nu de hoedanigheid omlaag, dat is al lang zo.
=========
Het verveelt me dit op te schrijven, want ik stel nu vast dat ik in een groef zit. Dit is waar, maar flauwe kul. Er leidt geen weg uit deze benadering. Ik stop nu dus. Dit is zonde van de energie.
========================================einde===========
25 juli / 20.42:
======
Zoals er sciencefiction is, zo is er ook relifiction. De vraag bij sciencefiction is: 'wat zou er gebeuren als alles eender bleef, op dit ene na ?'. De natuurwetten, inclusief de gedragsgewoonten van mensen en andere dieren laten we gelijk blijven, maar nu is er ineens dit aan de hand; wat gaat er gebeuren (inclusief: gedaan worden) ?
En wat is nu relifiction ? Is dat de fictie van de roman of van het als verslag van wat er gebeurd is (gedaan werd) bedoelde verhaal ? Wat maakt het uit of de schrijver, zelf navertellend, bedoelde, meende, geloofde, aannam een waarheidsgetrouw verslag te schrijven? Wij, die vrije mensen zijn die deze teksten nu lezen, hebben met die schrijver en zijn publiek niets te maken. Zij leefden vele eeuwen geleden. Hun onderling gedoe is verleden tijd, is voorbij. LET OP: voorbijer en voorbijst bestaan niet. Eenmaal voorbij is elk gebeuren even voorbij als elk ander gebeuren dat voorbij is. Hitler is niet doder of zelfs maar minder lang dood dan Nero, want beiden zijn 'UIT DE TIJD'. Zo is het met alle doden.
===========
Wij die nu leven en lezen hebben dus niets te maken met die doden en hun bedoelingen. Wij hebben alleen een tekst. Dat geldt ook voor de wetten die zij maakten en die zij voor ons bedoelden, want voor altijd, minstens voor 'tot democratisch veranderd'. Wij die leven hebben met die wetten niets te maken, alleen met degenen die het volgen van deze wetten met dreigen met fysiek geweld van ons afdwingen: de gezaghebbers over de gewapenden en over hun pratende juristen. De macht komt hier nu uit de loop van het geweer. Dat heeft met het verleden niets te maken. Dat heeft met de herkomst en de kwaliteit der wetten niets te maken. De gedwongen burger heeft [ voor zover en op de wijze waarop ze gehandhaafd worden] met de wetten niet meer en niet anders te maken dan met de natuurwetten. De natuurwetten zijn voor eigen voordeel te gebruiken, door ze te gehoorzamen. De landswetten zijn gelijksoortig 'sociaal gereedschap' of, met andere woorden: 'speelgoed binnen het illusiespel "samenleven"'.
========
Nadat ik het lezen van de Bijbel tegen een zogenaamde vrijdenker verdedigd heb in een artikel ben ik zelf het Marcusevangelie gaan lezen. Ik heb in dat artikel gesteld dat het er om gaat de begrippen en onderscheidingen in verband met verschijnselen te zoeken en indien mogelijk te gebruiken.
Daarnaast is het van belang te kijken wat de schrijver daar nu doet: hij vertelt over een man die geesten uitdrijft, wonder genezingen uitvoert en de wind en de golven stillegt.
'Stel je eens voor, alles blijft eender, alleen nu is er zo'n man, met zulke mogelijkheden, deze teksten en dit gedrag; wat zal er gebeuren (inclusief: gedaan worden) ?'
Ik merk ineens op dat ik 'wonder' aan die genezingen toevoeg. Wellicht waren het geen groter wonderen dan de genezingen die door psychiaters en gewone (nietberoeps) mensen worden teweeggebracht, nu.
========
"Ja, er was zo'n man", zegt de gelovige.
Waarom zegt hij dat eigenlijk ? Misschien, in sommige gevallen, omdat hij dan zich (ook, tegelijkertijd) in een grotere, heerlijke, toekomsthoudende werkelijkheid kan voelen, niet slechts in het kelderbestaan als (loon)slaaf, in het onavontuurlijk bestaan van alledag.
"Jamaar, er was en is niet zo'n man", zegt de ongelovige.
Ja, dat weet iedereen, ook de gelovige. Maar wat houdt de ongelovige over als het niet het streven naar een rang / voorrechten (eer bij de mensen, achting) is (waartoe geld en spul) ? En juist dat, dat gevecht om voorrechten mist de ongelovige, omdat hij er niet in gelooft. De ongelovige kan en doet wat ook ieder wild dier kan en doet: zonder dromen leven vanuit: "Er moeten altijd exemplaren van mijn soort zijn en zijn is volledig en harmonieus functioneren in de gegeven omgeving die er voor mij niet ter bestrijding en niet om die te onderhouden is; ik hoef er niets tegen en niets voor te doen. Ik hoef alleen maar een zo welvarend / gezond exemplaar van mijn soort te zijn als ik maar kan."
"Ware er zo'n man", denk ik, "dan...", en ik droom weg in dit bijbelverhaal net zoals in die sfwereld, waarin robots (mensvormige, zoals Asimov die bedacht) rondlopen en handelen. Ik kan me zowel overdag in mijn vrije tijd als 's nachts de bezigheid 'dromen' veroorloven. Ik ben, resp. word, wakker. Als ik dagdroom (al of niet aan de hand van de schrijver) dat ik in die veranderde omstandigheden en/of tussen die andere daders (bezigen en strevenden) ben, dan worden mij verhoudingen (voorwaardelijkheden bijvoorbeeld) duidelijk, die in de gewone wereld onveranderlijk zijn en dus onbesproken en niet zelden naamloos. Dat 'duidelijk worden' is nu en dan een voordeel. Belangrijker: ik functioneer (dus BEN) in dat opmerken, dat leren, dat 'doorkrijgen'.
==========
Over verschijnselen had ik het enige regels terug. Wat voor verschijnsel zou er met 'geest' bedoeld zijn? Of: achter welk verschijnsel wordt een geest als dader gepostuleerd ? Gepostuleerd, zoals wij in de natuurwetenschappen krachten als oorzaak postuleren achter bewegingen (dat zijn verschijnselen).
[Een verschijning schijnt het niet te zijn in dit verhaal.] En dan staat daar geschreven over onreine geesten, die [bij monde van de bezetenen] de bijzondere man 'de zoon van god' noemen. En die onreine geesten heten ineens duivelen en er is een duivel met een eigennaam en die schijnt gezaghebber te zijn. Ik zie niets en hoor niets. Ik ken geen duivelen en geesten. Hoe komen ze er bij ? Wat zijn de verschijnselen ?
=========
Wie nu oudere geschriften gaat zoeken en er achter probeert te komen uit welke verhalen die Marcus uiteindelijk, via, via, via, zijn begrippen 'geest' en 'duivel' en 'Beëlzebul' heeft, die zoeker volgt een andere weg dan ik. Ik maak die schrijvende man niet tot mijn onderwerp. Ik word met die woorden niet verwezen naar enig mij bekend verschijnsel. Nou, dan niet. Ik ga mijn tijd niet verdoen aan het zoeken naar de betekenis van woorden die ik niet ken, ik heb met de werkelijkheid die mij hier nu gegeven is te maken, niet met zijn bespreking (vanuit zijn begrippenapparatuur) van zijn werkelijkheid (en/of fantasie) toen, daar. Ik lees gewoon door, afwachtend tot ik het weer wel kan: mij door mijn opvatting van zijn tekst anders richten op mijn gegevens. Brengt die (mijn) opvatting van deze tekst mij tot het opmerken van dingen die ik tot nu toe over het hoofd zag ? Daar gaat het mij om. 'Dingen' is hier: verschijnselen, verschillen, overeenkomsten, verbanden. ['Verbanden' is hier een woord waarover een apart opstel nodig is !]
=========
Hoe zou ik reageren op van die mensvormige robots ? Hoe zou ik reageren op een wonderdoener ? Waardoor loopt Jomanda (of hoe heet dat mens) geen gevaar en Jezus van Nazareth wel ? Er worden altijd mensen ziek, beter en weer ziek. Zo'n wonderdoener, denk ik, zal zelf ook wel versteld staan van wat er "door hem" gebeurt. Wat er gebeurt, wordt misschien wel door de zieke zelf gedaan, maar dan wel zo, dat die ook niet snapt wat hij doet en hoe. [Moet het dan wel DOEN heten ? Zich beter maken zou wel eens iets kunnen zijn zoals spijsverteren en denken: dingen die gebeuren. Met gebruikmaking van verzinsels kan het brein het lijf ziek denken, zo beweren sommigen. Met het voor waar nemen van andere verzinsels denkt het brein het lijf weer gezond. Zolang we niet het tegendeel kunnen bewijzen dienen we dit (deze bewering) niet te geloven en niet te betwijfelen. De juiste reactie op het onbewijsbare is in deze: het uit ons eigen brein bannen van ALLE VERZINSELS.
===========
HET UIT ONS BREIN BANNEN VAN ALLE VERZINSELS.
=========
Dan,  na dat uitbannen , blijven er alleen de niet door het brein geschapen oorzaken ( 'de werkelijkheid' heet dat ) over. Die kunnen wij niet anders dan door te handelen [ = met onze handen aan de omgeving ] veranderen. Zorgen dat ons drinkwater schoon is, ons eten (de bezigheid) geen riskante gewoonte is, wij veilig zijn voor zover mogelijk, enz. enz..
===========
Met termen als 'placebo' en 'suggestie' valt makkelijk door te praten, maar ik ben averzinselist. Ik vermoed dat die termen niet beter zijn dan 'phlogiston' en 'ether'. Ik vermoed dat er geen oorzaken, krachten, duivelen en geesten bestaan, zomin als robots zoals Asimov die beschreef. Ik vermoed dat er niets te verklaren valt, niet in de boeken van Asimov en niet in de Bijbel.
Maar wacht: nu komt er iemand met verhalen over Lourdes, Jomanda, enz., enz.. Als hij die genezing heeft ervaren aan den lijve, dan heeft hij een verschijnsel. Aan eigen lijf, want wat een ander heeft en doet en voelt en is, dat is en blijft ons (mij dus) verborgen.
=========
Ik ben ziek geworden en genezen. Dank zij een magische vloeistof en veel bedrust en een operatie, waarbij ik bewusteloos was. Wat is er natuurkundig ( ik bedoel: anders dan magisch) aan een stof waarvan men gevonden heeft dat deze ....... Men reikt de zieke deze stof en ziet: hij geneest. God mag weten hoe dat werkt, chemisch (er bestaat niet een aparte biochemie; azijn is azijn, er is geen natuurazijn). Wel zijn er chemische processenverzamelingen die zo ingewikkeld zijn dat we ze 'levend' noemen. En wat er in die processenverzamelingen gebeurt is ook onderwerp van de scheikunde. Ook daarvan, maar de waarnemings en begrippenapparatuur van de scheikunde is nog in de verste verte niet toereikend. Er is nog alle ruimte voor fantasie. Er is zelfs nog niet vast te stellen of 'zich het eigen lijf moe, misselijk, ziek, energiek of wat ook denken' een fantasieconcept is of niet. Dat is de stand van de wetenschap hedentendage.
========
Ik neem niet, door boek of televisietoestel heen iets bestaands waar. Boek en televisietoestel zijn geen verrekijkers. Ik neem waar: iemand schreef op, iemand nam (op video) op. Ik ken het feit: dit (deze tekst) staat hier, niet: zo was het. Ik zie: dit beeld is op mijn scherm, niet: dat gebeurde.
==========
Ik heb geen brandende braambos en geen elektronenmicroscoop: openbaring en wetenschappelijke waarneming zijn buiten mijn bereik. Als mij dat [voor de anderen] de moeite van het lezen / aanhoren onwaardig maakt, dan zij dat zo; ik [zelf] moet het er mee doen.
Als ik er zelf wil zijn als denker en waarnemer en bespreker, dan zal ik mij tot wat mij gegeven is moeten beperken. Ik moet het dan maar op de kwaliteit van de bewerking en niet op de duurte van het bewerkte materiaal gooien, als ik mijzelf wil prijzen en aanmoedigen. Als ik wil functioneren met sociaal gereedschap [het denken met gebruikmaking van taal] zonder dat er anderen met mij omgaan; ik ben dan als Robinson Crusoe op zijn eiland alleen: mijn denkentaalgebruiken is zo onecht als masturberen. De ander is er niet echt, ik werk met een representant van DE ander, tussen mijn oren. DE gesprekspartner, DE sexpartner.
=========
Ik moet, door mijn armoede (geen braambos, geen onderzoeksbudget, geen onderzoeksapparatuur, geen opleiding tot profeet of modern natuurwetenschapper) mijn gegevens onderzoeken. Ik zie geen geesten, ik zie ook geen 'ik', geen 'zelf', geen 'identiteit' en nog zo het een en ander niet. Ik laat nu na te gaan herhalen dat ik ook geen nationale staten zie.
========
Ik trek me terug, weg van andermans illusies. Als iemand iets zegt over zichzelf en zijn illusies, dat hij van Ajax is, bijvoorbeeld, waartoe zou ik dat geloven of betwijfelen ?
==========
Er wordt (door Marcus) verteld over een gek, die tussen de graven huisde en zich met stenen sloeg. 'Onreine geest' luidt de diagnose. "Mijn naam is Legio, want wij zijn velen." Multiple persoonlijkheidsyndroom dus. Wordt de lieve lezer daar nu echt gelukkiger en wijzer van ? En dan in elk varken daar een geest. Arme 2000 varkens.
===========
Wat moet ik daar nu mee ?
Ik weet dat ik dat niet zou weten.
Wat moet ik met een verhaal ?
Antwoord: Ik moet proberen mijn brein te laten functioneren met (of in) het bezig zijn met onder andere de introspectieve verschijnselen zoals 'dat mij deze tekst invalt'. Dat beschreef ik elders en ik schreef daar dat ik het me best kan voorstellen dat iemand in zich een spreker vermoedt, hij hoort immers tekst als ware er daar in hem, voor niemand zichtbaar en slechts voor hem zelf hoorbaar: een spreker.
========
Ik weet niet of anderen ook naar die ene stem in zichzelf luisteren en ik weet ook niet wat er zo voordelig is om die stem 'ik' of zo te noemen. Kinderen komen zonder die vanzelfsprekendheid ter wereld en de sprekende gemeenschap binnen. Heel korte tijd spreken ze over zichzelf in de derde persoon: "Ik is er weer". Wie is die filmregisseur die mijn dromen produceert ?
=======
De dictatuur van de markt,  waar men meningen en smaak dient te hebben om (met de anderen) mee te spelen , laat het niet gebeuren, het zich denkend bezig houden met die stem in zich, die men met zijn geestesoor hoort. Als ik denk, zo uitschrijvend, dan zal mijn acoustisch centrum wel 'stroom voeren', vermoed ik. Elektroden aanrukken, meten. Nou, en ? zijn we dan verder ? Nee, dan zijn we nog geen stap verder. We doen het begrip 'geest' bij phlogiston en ether in de doos 'oude begrippen' en alle verschijnselen zijn nog precies zoals toen. Er hoeven nu geen eigennamen voor en organisaties van geesten en duivelen meer verzonnen te worden en die varkens kunnen diervriendelijk worden geslacht. Heerlijke nieuwe wereld.
=========
Het is heel moeilijk nu verder te komen. Het gaat er alleen maar om dat iedereen het aandurft zonder geloven te leven. Het televisietoestel is geen verrekijker en zelfs als het dat was: de plaatsen waar de berichten vandaan komen zijn (in de ruimte) buiten bereik van de kijker en de gebeurtenissen zijn voorbij, in de tijd buiten zijn bereik. Nog sterker geldt dat voor wat er in de krant staat: wat niet buiten bereik is gaat de macht van de lezer wel te boven. Het is bovenmaatse onzin zich met welk bericht dan ook bezig te houden. Gewone onzin is het om zich te laten vertegenwoordigen; maar als gebaar kan dat er mee door.
=========
BERICHTEN ZIJN GEEN WAARSCHUWINGEN VOOR MIJ.
==========
Alle streven is zinloos, het betreft allemaal verzinsels. Iedereen is alleen of in vereniging overgeleverd aan het gebeuren, dat door niemand gestuurd wordt, ook niet door de machtigen, die zijn met elkaar in strijd gewikkeld en zo min als schakers het verloop van hun match (hun 'potje') bepalen, doen de machthebbers dat met het verloop van de gebeurtenissen: de wereldgeschiedenis.
==========
Het is allemaal poeha.
=========
In 1 Samuël 8 vraagt het volk Israël een koning. Het wil volkje spelen.
============
Zonder god, de schepper, die vreugde ervaart aan mijn volledig en harmonieus functioneren, overgeleverd aan de tijdgenoten, is mijn leven leeg, zodra, zolang en inzoverre ik niet vecht om het een of andere onnodigs te ontwringen aan de weerbarstige omgeving. Expressie van de ziel is niet nodig, bewegen en spreken en vaardig handelen ( = handen gebruiken) is nodig. Anderen tot een zegen zijn, helpen en zorgen (niet: verzorgen, niet hen de invaliditeit in verzorgen, als waren ze baby's). Het gaat om (ook) sociaal functioneren. Spreken vooronderstelt niet slechts zorgvuldig taalgebruik, maar ook: gehoord worden, gevraagd krijgen, antwoord krijgen. De gezamenlijke anderen in civilisatie gevangenen van elkaar reageren als een zwart gat op alles wat mensen verwoorden.
==========
De ontwikkeling gaat in de richting van meer, terwijl er minder dient te zijn, opdat functioneren mogelijk zij. Kunnen wij met (via, door middel van, gebruik makend van) Internet contact krijgen ? Theoretisch is dat mogelijk. Het is een grote publieke ruimte. Het is als een buitengewoon grote muurkrant. Maar een contact is een gesprek, dat is iets anders dan een gelezen publikatie. Het internetgebeuren zal het zoveelste surrogaat zijn. Het zou wel eens heel snel kunnen vergaan, verworden. De kennis die macht geeft, d.w.z. de geheime informatie, de wachtwoorden, zullen er buiten blijven, zoals ze buiten de scholen bleven, zodra het onderwijs voor het volkskind toegankelijk werd.
==========
De scholing (het onderwijs) is tot opleiden verziekt, het internet zal volstromen met amusement, tijdverdrijf, consumptiegelegenheid, elkaar bezig houden, wat ongelijk is aan sociaal functioneren. Het internet zal geen greep op de fysieke werkelijkheid opleveren en daar is de macht, daar, in het geweld, uit de geweren.
===========
Woorden zonder daden.
Dan krijg je weer datzelfde vertellen: stel je eens voor: ... enz. == EINDE ==gecorr. tot za 27/00.12======

 

0 Reacties

Plaats Een Reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *