Jaap Schot, 8 april 2002

Ik liet en laat mij niet tot een machientje reduceren.
Wat ze ‘abstract denken’ noemden, dat blijkt in machines (computers) te kunnen, evenals de meeste ‘vakkennis’ en andere knechtelijke deskundigheid en vaardigheden blijken te zijn onder te brengen in robots.
Slechts zolang de biologisch aangemaakte machientjes (‘arbeidskrachten’) goedkoper zijn, worden die door de mensengebruikers gehandhaafd als gebruikten. Als gebruikte dingen.
Dingen die zichzelf dan ook als dingen hebben leren begrijpen. Descartes wilde nog een geest, Goethe nog LEVEN en SCHOONHEID handhaven, maar ze verloren.

Al sprekend hebben we het nog steeds over iets buiten ons lijf, iets immaterieels dat we ‘ik’ noemen en over de waarderingen en het leven daarvan.
Maar het is zelfbedrog. Er berust een industrie (een tak van de bewustzijnsindustrie) op, die voorziet in teksten en daarmee in de schijn en het gevoel van ‘er niet alléén mee zijn’.
Voor de hardneuzige beslisser / ondernemer / econoom echter is het een factor.
Het is buitenwetenschappelijk maar: het levert het immaterieel wapentuig. Immaterieel opium voor de gebruikten (vroeger, door Marx in dit verband ‘het volk’ genoemd).
Niet wat er gebeurt (namelijk dat de mensen hier nu als gebruiksvee gehouden worden) is veranderd, maar via het ‘Sociaal Democratisme’ zijn we allemaal gedwongen tot deelnemen aan dat gebruiken (= aan het kopen, = tot dienen dwingen met koopkracht).

Men wil dat niet WETEN, niet beseffen, niet begrijpen, niet bespreken. Men kan niet nalaten het feitelijke gebeuren in kwestie te KENNEN, doordat men het doet en ondergaat. Men probeert nu het uit het bewustzijn te houden door aan anderen de taak te geven dat bewustzijn te vullen, met sportnieuws en emoties bijvoorbeeld. Nou, als er koopkracht is, zijn er gehoorzamen, die zich gaarne tot het gewenste laten dwingen. De gebruikten kiezen nu hun eigen industrieën, dat is: de vorm waarin ze gebruikt worden, en ze kiezen de eigen regering / volksvertegenwoordigers: dat zijn de lieden die voor gebruiker spelen.
Het volk kiest zijn eigen gebruikers (slavendrijvers), zelfs waar de slavenhouders, de 100% parasieten, de edelen, er niet meer zijn. De nieuwe rijken spelen ‘adellijk zijn’, evenals overigens vele volksvertegenwoordigers. Zie voor schoolvoorbeelden: Frankrijks presidenten en in ons land PvdA-wethouders voor kunst en zo.
Zie mijn website: sinds de eerste gevangenen slaven werden, is er NIETS WEZENLIJKS VERANDERD. De vormen veranderen pas en slechts in zoverre als vaststaat dat het wezen van de mensenhouderij onaangetast blijft.

Schoolvoorbeeld: de opkomst van de echte wetenschap. Die kon beginnen en voortduren zodra bewezen was dat ze de mensenveehouders van wapens voorzag. De apparatuur (kijkers en klokken en dergelijke) zag er vredig uit, maar maakte het voortzetten van de roofmoordtocht (die de civilisatie nu eenmaal wezenlijk is) naar en op nieuwe continenten mogelijk. Tot en met de atoombommen enz. enz.

Dat ‘filosoferen’ vrijelijk mag,
is het bewijs van haar totale invloedloosheid ten aanzien van ‘het systeem’.
Dat is, de civilisatie, de mensenveehouderij.

Verzinsels buiten gebruik stellen. is een wezenlijk onderdeel van ‘echt wetenschappelijk bezig zijn’. Dat geldt los van het onderwerp!!

Het geniale van Einstein was onder andere dat hij door meetbaarheden verving de ruitjesruimte en ruitjestijd die Newton nog als verzinsels had in zijn reeds ‘levenvrije’ (volgens tegenstanders: levenloze; ‘dode’ zou, geleefd hebben en gestorven zijn, vooronderstellen) ‘beeld van alles’.
Dimensies moeten het zijn, de componenten: meetbaarheden, geen gedachteconstructies. Pas dan kunnen de levende taalgebruikers gemist (vervangen) worden en de veestapel die de bruikbaren voortbrengt, worden uitgeroeid. Al zal het er wel op neerkomen dat allerlei ander gebruik dan als geleerde (als hoer, bijvoorbeeld) nog lang zal duren. En niet te vergeten het schoonmaakwerk en het andere vuile werk.
Pas als de belevingen volledig onder chemische controle zijn, kunnen ook zulke vernederende diensten gemist worden.

Of alle aanwezige mensen in deeltijd mensengebruiker zijn en medeplichtig of niet, dat maakt voor het feit dat het systeem werkt en iedereen overkomt niets uit. Zo abstract kan ik ook nog wel denken.
Als velen, zo niet allen soevereintje gaan spelen en hun woordbetekenissen (respectievelijk, die van hun groep) voor juist houden en onder wat anderen zeggen ‘verstaan’ wat zij zelf met die tekst zouden bedoelen, dan is er een Babylonische spraakverwarring. En dan is het slechts een manier van toeschrijven (in dit geval van wat er gebeurt aan God als Dader, Veroorzaker) als men spreekt van Zijn activiteit ‘verwarren’.
Ook het opvatten van de woordenschat/ begrippenverzameling als amorf, ongestructureerd, is een vorm van verwarring. De begrippen zijn geboren en getogen in theorieën, die beschreven wat er werd waargenomen. Binnen elke verzameling bijeen geboren (dus bijeen behorende) begrippen heerse logica en consistentie. Logica toegepast op wat niet bijeen behoort, verwart slechts. En verwarren is een doel van wie de mensen die gebruikt worden wenst te verdelen en te overheersen (volgens de aanwijzingen van Machiavelli).[Dat iets ‘een doel is’ van iemand blijkt altijd uit het feit dat die iemand het gebeuren toejuicht en zo mogelijk voor eigen voordeel gebruikt. Het leidt tot groot misverstand te menen dat het nodig is dat die iemand het gebeuren in kwestie veroorzaakte of zelfs maar voorbedacht en/of nastreefde. Misverstand omtrent die iemand en zijn ‘mentaliteit’, zijn ‘mentale instelling’.]

Het leven is bezig in het materiële en kan dan ook met materiële middelen worden tenietgedaan. Het zich een er-zijn als geest naast en mogelijk-los van die hoeveelheid materie denken, helpt niet echt. Niet tegen de dood en dus niet tegen de mensengebruikerij, die voor het doodmaken van opstandelingen niet terugdeinst.
Het zal mijn tijd wel duren en het zal míj een zorg zijn. Ik ben als een druppel regen of een korrel hagel in een grote bui. De uitwerking en omvang van die bui zijn ver buiten mijn belangstelling zelfs. Ik houd het voor voldoende, te genieten van mijn vrije val. Zolang ik val besta ik en dat bestaan is mijn hele bestaan. Ik stel me helemaal niet ten doel andere druppels te leren kennen en/of hen te veranderen en/of door hen veranderd te worden.
Ik kan over mijn bestaan en zo-zijn vertellen, maar alleen aan anderen die eveneens zo zijn, zodat ik hen niets nieuws kan melden.