Jaap Schot, 26 december 2000

Jezus van Nazareth sprak tot de godgelovige Joden waartussen hij woonde. Wij hier nu zijn niet joods en niet godgelovig. Ons streven is het niet de goddelijke geboden en verboden bepalend en richtend te laten zijn voor onze txaenzbesteding. Dat maakt dat veel, zo niet alles, wat Jezus in de mond gelegd is, voor ons niet ter zake is.

Uitoefenen van macht

Aan Mao wordt de uitspraak, die de titel van dit opstel is, in de mond gelegd. Het uitoefenen van macht is gelijk aan het bedreigen met lijfelijke mishandeling en zelfs vernietiging. De bedreigde moet die dreiging begrijpen, verstaan, als zodanig herkennen en erkennen. Daartoe moet hij een mens zijn en de uitwerking van het uitvoeren van de bedreiging waargenomen hebben. Om dat te bereiken dienen de openbare executies,

• aanvankelijk van mensen (al of niet ongehoorzamen, die dan 'schuldigen' worden genoemd),
• later van grote zoogdieren
• en tenslotte, als die uitgeroeid zijn, van bijvoorbeeld vossen bij de jacht met de meute.

Dit is niet ingewikkeld en er is geen enkele reden om er hier voorbeelden van te vertellen. Iedereen kent een overdaad van zulke voorbeelden uit verhalen, of is een totaal onbenullige. Voor dezulken is wat mij invalt en wat ik uitschrijf niet bestemd. Als het al als 'bestemd' opgevat kan worden, wat echt uit de lezer moet komen.

Het is zonder belang waardoor en waartoe. Er zijn nu de – massa's omvattende – IETSen, opgesplitst in de ontelbare kleinere IETSen. Van 'China' naar kleiner, tot de tweetallen die elkaar trouw zijn en hun vriendschap of vriendschapsband met een zelfstandig naamwoord aanduiden (benoemen) en als een ding, dat verzorgen en behouden waard is, ervaren/ beleven.

Gereduceerd tot bouwsteentjes

Macht is wat welk IETS dan ook, anders dan psychisch, doet bestaan.
Macht werkt van buitenaf op de bijeengebrachte IETS-onderdelen.
Juist dat zijn ze: tot onderdelen gereduceerde mensen.
Onderdelen (dingen, dus), bouwsteentjes.
Ex-kinderen, ex-vrij-geborenen, dus.
Zie die Universele Lege Verklaring van de Rechten van "de mens".

Die vrij geboren baby's zijn opgevangen door degenen die hen

• gevangen namen, en
  • door africhten,
  • opvoeden,
  • scholen, en
  • bruikbaar maken
• tot dingen reduceerden.

Zo werd voorkomen dat ze uitgroeiden tot mensen – dat is, een soort dieren.

De initiatiefloosheid van de kudde

Die zo bijeengehouden reductieresultanten van mensen zijn als die ooien die een schaapskudde vormen. Zonder bescherming en weerloos, alleen bruikbaar, uit te buiten, exploitabel. Tot gebruiksvee gemaakt.
Al zoveel generaties lang uitgezocht en uitgeselecteerd op weerloosheid door steeds de initiatiefrijken als voorbeeld te executeren, dat de weerbaarheid er uit is. Ook als er niet gedreigd wordt, komen ze tot niets.

Als er ergens een exemplaar met initiatief geboren wordt c.q. uitgroeit, wordt dat eerder een uitbuiter dan een leider-verlosser.
Overigens, de boer is die man die met van die lekkere brokjes in een emmer naar de wei komt. Welke ooi zou daarvan nu verlost willen worden?
Gevoelens als jegens een Vader des Vaderlands treden in zo'n ooi op.

Dat geweer moet men dus niet letterlijk nemen.
Het gaat om het bedreigen, met mishandelen en doden, zodra en zolang dat nodig is om weerloosheid en initiatiefloosheid massaal tot de norm te maken.
De norm

• voor de IETS-onderdelen die niet een 'leidinggevende' plaats hebben in de organisatie der gebruikers,
• van de rest, die VEE IS.

Dit inzicht is het wat wij hier nu, ieder voor zich, nodig hebben.

Ieder voor zich, want één ding is zeker:

• het initiatief, en
• de solidariteit, en
• de bereidheid

om aan enig IETS iets te veranderen, die zijn er weer uitgeselecteerd in de afgelopen (twintigste) eeuw.

Het is continu oorlog

Deze 21ste eeuw begint met het grote bedrog, de onmetelijke leugen: "er is vrijheid en democratie". Wat er in feite waarneembaar aan de hand is, is dit: er is OORLOG, overal en ononderbroken, de hele tijd.
Strijd op leven en dood tussen IETSen (en IETSencoalities natuurlijk, zo gaat dat in oorlogen).
Er is nergens

• enig iemand (IETS-onderdeel, verkeerd benoemd en/of zelf met een vals bewustzijn in dezen) die,
• of enig IETS, dat

een ander iemand, of een ander IETS, kan verhinderen aan deze oorlog deel te nemen.
Een kluchtig schoolvoorbeeld is het kartelverbod, opgelegd aan commerciële – dat is, financiële winst nastrevende – IETSen.

De oorlogshandelingen van de kleine IETSen zijn bijvoorbeeld de inbraak, waarbij X naar binnen gaat en Y op de uitkijk staat en Z als heler optreedt.
De oorlogshandelingen van de grote IETSen zijn te vinden in de geschiedenisboeken en 'historische televisieprogrammaseries'.

Activisme helpt niet

Nee, er is geen ontsnappen aan, maar dat is ook de verkeerde vraag.
Namelijk de vraag van de activist, de – op doen – gerichte. De activist moet niet naar de grote verbanden en langdurige – eeuwen minstens, durende – verschijnselen kijken. Zijn 'terrein'/ 'gebied' is zijn bereik, wat hij kan bereiken, wat binnen zijn bereik ligt, wat hij KAN, qua txaenz (met name vaardigheden) en qua kansen/gelegenheden.
"Doe wat Uw hand vindt om te doen", volgens de Bijbel: Uw naaste is de andere mens, die U, echt volstrekt toevallig aantreft en helpt.

Het loont de moeite die gelijkenis van de Barmhartige Samaritaan er nog eens op na te lezen. Uw naaste is diegene door wie U geholpen wordt.
Apart daarvan, kan een activist denken dat er een goddelijke opdracht is: help de ander die U op Uw weg vindt, dat is: door U op Uw weg gevonden wordt. Zekere activisten stichten zelfs zoekIETSen om langs de wegen de lui die daar in de goten zijn geschoffeld, door andere IETSen op te halen.
Bijvoorbeeld, om ze stervensbegeleiding te geven.