Jaap Schot, 25 februari 2000

Alles wat gebeurt is volledig gedetermineerd, gebeurt binnen oorzaak-gevolg. Er is nergens toeval of vrije wil. Zelfs al is iets niet te zien, dat wil niet zeggen dat het niet is.
In volledige ontkenning van het bovenstaande stelt de overwinnende horde dat haar aanvoerder en boegbeeld en god onveroorzaakte veroorzakers zijn, bronnen van initiatief, scheppers. Wie onder bedreiging met herhaling van het zo juist met succes tegen hen gebruikte fysieke (wapen-)geweld bedreigd worden als ze dit niet erkennen, kennen de machthebbers, dat is: de beter bewapenden en sterkeren gezag toe. Naast de gewapende overwinnaars staan hun woordvoerders. Deze woordvoerders van de overwinnaars gebruiken de juridische begrippenapparatuur. Zij stellen dat ieder mens, overwinnaar en overwonnene een oorsprong is, een beginpunt in tegenstelling tot een doorgangspunt van werkende oorzaken. Deze oorspronkelijkheid is de basis van alle schuld. Op de mogelijkheid schuldig te zijn is het hele mishandelen met opgaaf van reden gevestigd, 'straffen' noemen ze dat mishandelen, dat niets anders is dan het voortzetten van de oorlog die ze gewonnen hebben door de nu heersende overwinnaars, die nu de leden van de overwonnen stammen / volkeren als losse enkelingen schuldig spreken en zodoende de overwonnenen hun sociale structuur ontnemen. Daarnaast en daarna ontnemen ze die sociale structuur van die stam, dat volk de 'economische' inhoud, reduceren die structuur qua inhoud tot gevoel en die onderlinge dienstverlening die nog niet als winstgevend door de overwinnaars te organiseren is bevonden.

De persoonlijke veroorzakers, goden, vorsten en vrije burgers (c.q. subjecten met hun subjectiefs), dat komt allemaal uit een enkel begrippensysteem: het juridische, dat waarmee binnen de slavenhouderij gesproken wordt en waarmee die slavenhouderij als normaal, in de betekenis van 'goed', opgevat wordt.
Dat is de kern van de zaak. Het gebruiken van een (bijvoorbeeld dit) begrippenapparaat veroorzaakt onvermijdelijk dat zo opvatten en begrijpen en bespreken van de betrokken zaken (de onderwerpen): daaraan onverbrekelijk verbonden is het gevoel en het gedrag.
De gewone mensen hebben zelfs niet het vaagste vermoeden dat er door hen heen, in hun brein van zulke begrippensystemen werken en in hen meningen, gevoelens, opvattingen induceren, teweegbrengen, veroorzaken.

Ik erger me te pletter aan alle juristerij, aan de retoriek, aan het elkaar (proberen te) bedriegen, aan het als spel bedrijven van liegen (= met een doel en beter wetend onwaarheid spreken). Dat komt omdat door mij heen, in mijn brein een begrippenapparaat in werking is dat waarheid centraal en als enig juist en nastrevenswaard stelt. Natuurlijk kan ik liegen en bedriegen en doe ik dat (en stelen) ook zodra het mij ergens nuttig voorkomt: er is niets moeilijks aan slecht zijn, het is alleen onwaardig om slecht te zijn tegen minder machtigen, tegen anderen dan machtigen, anders dan als verzet, tegen 'het systeem' (de slavenhouderij).
Ook het besteden van txaenz tegen die slavenhouderij is verkwisten. Het veranderen is niet te forceren. Plotseling is er een oorzaak van het einde en dan is het over. Ik wil het begrijpen tot het mij niets meer doet, psychisch.