Jaap Schot, 27 juni 2003

Waar was ik ook weer?

1. Ik gebeur precies zoals alle andere ‘dingen die gebeuren.
2. Een uitgewerkt geluidensysteem van waarschuwingen en afspraken is in ons gebracht (door leren en aanleg), het heet ‘taal’ en functioneert, zijnde een massa aangeleerde reflexen (Skinner / Pavlov).
3. Het KENNEN (= het aan het bestuderen, waarnemen en hanteren zijn) werd, door het rangschikken en specialiseren binnen de overbevolkingen, verdrongen door ‘INFORMATIE HEBBEN’ en moest herontdekt worden als voor iedere spreker NODIG en EEN NATUURRECHT [= een recht dat niet door anderen aan ons verleend hoeft te worden en dus slechts de naam ‘recht’ krijgt omdat het op dezelfde manier als ‘een gegeven recht’ (een pleonasme) gebruikt wordt]. ‘Geheimhouden door het ontnemen en onthouden (via verbieden en/of via geweld van gedrag of mechanisch slot of anderszins) van de toegang tot’ is dus ‘een natuurlijke misdaad’ [ dat is een misdaad die niet het overtreden is van ‘een door mensen gemaakte wet’ (een pleonasme)]. ‘Dingen geheim houden voor mij’ is een vorm van ‘mij als vee gevangen houden en/of gebruiken’. ‘NODIG’ (in hoofdletters) is: om als het dier waarvan men een exemplaar (voorbeeld dus) is te functioneren (functioneren onderscheidt zich in de beleving van LUST van andere ‘bezigheden’ / ‘wijzen van txaenz besteden, investeren, verdoen of op andere wijze kwijt raken).
4. Het (onder 3.) beschreven herontdekken en voor iedereen toegankelijk plus een recht maken van KENNEN heette: de wedergeboorte van ‘de vrije wetenschap, dat is: van het MELDEN (een kant van zelf, als eenzijdig (!) ongerangschikte leven / zijn txaenz besteden). Éénzijdig, want de vorsten die hen betaalden beschouwden en behandelden en bespraken deze ‘universele mensen’ wel degelijk als vee, hoe uitzonderlijk begaafd ook: gebruiksvee om mee te pronken in de concurrentie met andere vorsten. De proefondervindelijk onderzoekend ( = KENNENDE en meldende) wetenschappers wisten en voelden zich verheven boven diegenen die slechts citeerden en logisch afleidden uit teksten van anderen.
5. Heel korte tijd was het mogelijk alle meldingen van andere onderzoekers na te gaan en/of er weet van te hebben, gebruik van te maken. Al snel verstikken de voor ‘bij de tijdse waarneming’ nodige apparaten en de veelheid van onderzoeksresultaten deze mogelijkheid. Geloof (in het waar zijn, melding zijn, van de gehoorde en gelezen en de als plaatje / filmpje geziene INFORMATIE) en verbalisme (het slechts grammaticaal en logisch en consistent gebruiken van niet aan eigen KENNEN en bedoelen gebonden woorden) overwinnen het ‘zelf aanschouwen’ en ‘zelf doen’ (leerlingen practicum) en ‘zelf ervaren’ (stage lopen) in het onderwijs. Op een veranderde verzameling onderwerpen na (van religieuze ideeën, bruikbaar voor het heil van de ziel, naar ideeën die commercieel bruikbaar zijn voor het maken van maatschappelijke ongelijkheid via ‘verdiend’ geld, zogenaamde ‘winst’) zijn we zo weer terug bij af, vóór de genoemde wedergeboorte.
6. Specialisatie is onverenigbaar met vrij KENNEN voor / door iedereen. Hoe ‘wetenschappelijk publiceren’ te behoeden voor vervallen tot geheimtaal voor ingewijde leden van een (bekend maar besloten) geheim genootschap met coöptatie. En hoe ‘onderwijzen’ te behoeden voor verval tot inwijding (coöptatie / kontlikkerij). Deskundigen voor vervallen tot priesters, hun (be)handelingen voor vervallen tot ‘culthandeling’ (waarbij niet wordt nagevraagd, maar gelovig-gevoeld). |||||| Daar gaat dit opstel over. Onderwijzen was duidelijk geen doel van de arts (c.q., belangrijker: van het ziekenhuis / van het ziekenfonds / van de maatschappij als geheel, gericht op gezondheid door en met ’de kop der bij’) die mij vanochtend in mijn darm keek. Hoewel ik mee kon kijken, dat wel! Let op: dat wel. Er is wel degelijk die gedachte levend, en als er een apparaat kan worden aangeschaft dat dus geen loon en geen intentie nodig heeft, dan schaft men dat aan? [Nee, die tweede monitor is er voor de eventueel meekijkende arts in opleiding!]. Zo’n monitor alleen is ook voor de patiënt niet voldoende om tot KENNEN te kunnen komen. Als (dat is: nu) de gespecialiseerde arts als onderwijzer te duur is, in dit systeem dus, zou een aparte onderwijzer nodig zijn die met de patiënt in kwestie de video-opname nog eens rustig doornam, een dag of wat uren na de behandeling.
7. Onderwijzen is een vorm van functioneren! LEREN is een vorm van functioneren! Schoolvoorbeelden: a/. de moeder die haar moedertaal onderwijst aan haar kind en b/. de werkmensen die aan huis komen en met graagte vertellen wat ze doen en waarom en hoe het zit.
8. Iedereen MOET alles KENNEN [=inclusief de onderscheidingen en de namen / woorden onderwezen krijgen] wat hem zelf treft. NIET MINDER. Overigens ook (als leek, als niet-deskundige) niet méér, anders wordt de eis onvervulbaar. De specialist is veler gezelschap bij dit getroffen worden. En dus is hij de natuurlijke onderwijzer daar. In dat onderwijzen functioneren is geen luxe en geen last, het is (als álle functioneren) een lust. [Natuurlijk niet bij de gelovigen en verknipten die niet meer willen leren, niet meer willen KENNEN.]
9. Iedereen moet op de manier zoals ik het nu doe, uitschrijven (bij) wat hem treft (overkomt).
10. Iedereen moet het zijne (“zijn leven”) namelijk (kunnen) meemaken, mee máken.
===///27-6-03 15:55||einde||\\\===