120220n21antivergeten

====================

21-2-2012 11:29:  

Mijn verzamelde opstellen, binnen een tekstverwerkingsprogramma gebracht, geven met de woordzoekfunctie (^F bij ‘microsoft word’) een concordantie. Een volledige verzameling niet voor publicatie klaargemaakte uitschrijfsels is als een stel luchtfoto’s van een stuk aardoppervlak (dat deel van de mogelijk op te merken verschijnselen waar de schrijver / bijspreker kennis van nam). Die aan elkaar geassocieerde woorden/ woordbegripcombinaties/

begrippensystemen/ verhalen die ‘mijn taal’ zijn, die brengen in mij die teksten voort bij mijn zintuiglijke gegevens (inclusief ‘wat anderen zeggen, waardoor ik ze zie als waarschuwers, bedreigers, helpers bij denken’).

       Het verhaal van die onderzoekers over de hersenen is dat daar cellen aan elkaar verbonden zijn met uitsteeksels, zoals steden (begrippensystemen) en dorpjes en ‘plekken met iets bijzonders en dus een naam’ door wegen.

       Vele luchtfoto’s leveren een kaart op, bij bewerking. Vele opstellen zullen mijn eenpersoonswoordenboek opleveren, al die namen alfabetisch en per woord de afstand tot andere woorden. In zo’n opstel blijkt welke wegen er begaan zijn, van welk woord er snel naar welk ander woord de aandacht flitste.    

  Woorden in de buurt automatisch laten melden door een app (applicatie) van computergebruik, dat is dat verwerken van luchtfoto’s tot een wegenkaart.

Als ik er zelf niet ben om te vragen hoe ik denk over ‘onderwerp X’, kan men proberen die vraag te beantwoorden met behulp van die gegevens over het denkapparaat dat die opstellen voortbracht: “mijn” denkapparaat, mijn verstand, mijn actieve massa aangeleerds.

========

Is dat antwoord voor iemand van belang?

In ieder geval voor de betrokken schrijver zelf zeer. Van zeer veel belang. Vooral als door deze of gene verandering (ziekte) het begaan van die wegen in zijn brein moeilijker of al te traag of zelfs onmogelijk wordt (weg kapot).

       Het verhaal van die hersenkundigen noemt het verschijnsel dat er meerdere omwegen te begaan zijn en er zelfs nieuwe wegen aangelegd, oude wegen gerepareerd kunnen worden.

MET HET AANGEMAAKTE  EENPERSOONSWOORDENBOEK KAN DE BETROKKENE ZEER GEHOLPEN ZIJN, DAARBIJ.

======

       Het is niet te verwachten dat veel mensen komen tot het uitschrijven van hun gedenk, zonder gehoor en zonder lezers en (op den duur zelfs) zonder gevoelde noodzaak ‘in communicatie’ te zijn. Advertenties voor zo’n volautomatisch werkende (verzamelende en bewarende) “app” zullen tot dat noteren aanzetten.

=========

       Hier komt natuurlijk de ‘privacy’ en het leraarschap in gedachten.

En de bibliotheek. De concordantie en het woordenboek der Nederlandse Taal, die taal die niemand geheel spreekt. En ‘het volk’ is geen spreker. Er is geen taal van ‘de Nederlanders gezamenlijk’, die spreken niet ieder met ieder ander en niemand in naam van allen.

Maar dat zijn zijwegen.

Als ik mijn taal (wbc’s, wmsggs, begrippensystemen, verhalen/gelijkenissen) “in kaart gebracht” als een voorwerp buiten mij heb, is dat voorwerp meer dan de verzamelde opstellen. Het is geen Gestalt, maar wel een vraagbaak, die in mijn afwezigheid geraadpleegd kan worden.

En het is een enorm voordeel een vraag aan een zaak te kunnen stellen in plaats van aan een publicerend iemand (die moet je er immers altijd van verdenken iets te bedoelen, dingen achter te houden, te vertekenen in verband met verwachtingen omtrent de lezer / hoorder).

---------

       IK, zelf, ben nog een stap verder gegaan en heb de laatste jaren veel versies bewaard, van voordat ik met dat opstel stopte. En het wemelt in mijn teksten de laatste jaren van de tijdstippen (van beginnen en ophouden met een toevoeging).     

 21-2-2012 12:26|556||745||

=============

maandag 20 februari 2012

vervolgd op dinsdag 21 februari 2012

--------------------------------

20-2-2012 14:29:

Ik kan nu al (na één operatie / verdoving) vaak, merkbaar vaker dan ervoor al, eigennamen en woorden niet meer vinden.

Ook niet al weet ik dat ik ze vroeger in eigen teksten heb gebruikt.

Als er associaties aan vast zitten die ik me kan herinneren, dan lukt het vaak weer wel.

Voorbeeld van zojuist: ik was de naam Mendel vergeten, die monnik van die erfelijkheidsproeven met (kapucijner?)erwtenplanten. Bij die erwten kwam ik doordat ik die ga eten.

Als ik een app had, die mij over mijn eigen teksten (volledig digitaal gemaakt daartoe) bij zo’n woord dat ik wél vind, de woordenwolk eromheen gaf, dan zou Mendel vaak in de buurt van erwt voorkomen, vaker dan Kant.

Deze app moet je als jong mens gewoon even op je schrijfcomputer zetten en alle teksten die jij er op schrijft moeten dan door die app in zijn register opgeslagen worden, zodat later, als je geheugen begint te falen, die app je helpt.

Een medicijn dat werkt en zonder bijwerkingen blijft. == 20-2-2012 14:39|194

================  

||746|||21-2-2012 12:58:    

       Een verschijnsel bij schrijvers is: het spreken over een onderwerp/verschijnsel met het oog op een ander onderwerp/verschijnsel.

Dat geeft een vertekend (scheef) beeld.

Voorbeeld: de politie wordt besproken met het oog op het ons beschermen tegen de straatrovertjes, maar haar hoofdtaak: bij het binnensoortelijk parasiteren pal achter de parasieten staan: de eigendom beschermen in plaats van de gebruikte mensen. Zie de illustraties in de kranten over dáár en in de geschiedenisboeken over toen, hier: hoe de politie zelfs tegen stakers vecht (al of niet daartoe door provocateurs van een smoes voorzien). Zie ook het meelijwekkende geloof van ondoordachten in het nut / effect van vreedzaam demonstreren. Hoe enorm goed hebben ze het nu in Libië en Egypte? En dat primitieve geloof in daderschap van toevallige heersers. Niet deze of gene heerser is fout, maar het heersen.

       En hier duikt een ander verschijnsel bij tekst aanmaken op: er is geen hoop en geen troost. Vanuit de solidaire natuur van de mensen met andere mensen gezien, is het binnensoortelijk parasiteren volkomen fout. Zoals het vanuit de solidariteit van warmbloedige dieren onderling niet te verdedigen is dat vampiervleermuizen slapende varkens bloed aftappen als voedsel. Al is het verhaal in die natuurfilm dat die vleermuizen onderling wel solidair zijn en zelfs bloed delen.

       Met zulke associaties staan mijn opstellen vol. Onvoorstelbaar veel is ‘van zien en horen zeggen,  op televisie’. Heel weinig heb ik zelf ervaren. Ik werd en word in deze civilisatie, als publiek in het theater waarin ze ‘Koninkrijk der Nederlanden’ als rollenspel spelen, op politiek en maatschappelijk toneel. Ten diepste is iedereen op de hoogte van dat feit dat het gespeeld wordt. Gespeeld wordt, in tegenstelling tot ‘een natuurgebeuren’ is. Een natuurgebeuren zijn, dat is: door een of meer goden gedaan wordt. Zo wordt die zelfde waarheid (: ‘het is artificieel, onecht, onnodig’) uitgezegd, met andere woorden. Maar het is precies hetzelfde onderwerp van bespreking.

Ons theater (onze speelzaal) is een gevangenis. Voor het gebeuren buiten de (“onze”) civilisaties ontbreekt ons de onmisbare aangeleerde verzameling vaardigheden en denkwijzen. En er is geen ruimte meer waar niemand eigenaar van is en de ordebewakerij daar je dus tot het dienen van die eigenaar dwingt.

=======

Alle revoluties waren en zijn gevangenisoproeren in wezen. Wat wij ‘de gevangenissen’ noemen zijn isolatiecellen binnen onze gevangenis, die wij de wereld en de samenleving moeten noemen van de ons levenslang hypnotiserende propaganda.

======

Daarmee is begrijpelijk gemaakt dat wij er maar liever zo weinig mogelijk rechtstreeks naar kijken en daarbij helder onderscheidend spreken. Er zijn geen uitgangen waar we allemaal doorheen zouden kunnen en in je eentje vertrekken, ach de dood komt vanzelf en op eigen initiatief ook wel.

----

       Geloof dat de massa dingen die je aanleerde jouw identiteit vormen, dat je er iets mee te maken hebt, dat je ook uit de subgroep niet weg kunt en er maar het best een voorvechter en/of een fan van kunt worden, zijn en blijven. Je kunt zelfs erbinnen ambitieus gaan zijn en er wat in worden. Dat is wat ze op televisie laten zien. Dat gestreef en geheers. En dat bewonderen van en voorrechten geven aan de winnaars. Een heerlijk bestaan hebben die.

=== 21-2-2012 13:57|1.277||21-2-2012 13:57:

       Wat bezielt mij om dit helder te willen hebben en houden? Ik weet het niet. Ik dank er Moeder voor, die in ieder geval mij voor bevadering behoedde. Geen geloof in de verhalen van de propaganda. Er bestaat geen daderschap, daar is slechts sprake van. Waar sprake van is, dat gebeurt daardoor nog niet. Dat hele pakket suggesties en valse alarmeringen van de juristentaalgebruikers is veel en veel erger dan het toeschrijven van het natuurgebeuren aan daders, goden, ‘het zijn geen mensen, die het je aandoen’ was de troostende opmerking van mijn tante Cor. Dat te beseffen scheelt je een hoop emotie, frustratie, kwaadheid. En samen met het geloof aan een scheppergod, die de dadergod is van ‘alles wat gebeurt en niet door menselijk initiatief’ is dit besef van de onwaarheid van het juristentaalgedenk DE BEVRIJDING VAN AL DAT (ONNODIGE) HOUDEN VAN WENSPLATEN NAAST ‘WAT GEBEURT’.

Alles gebeurt slechts. Er is geen commentaar bij mogelijk. Er is geen dader, geen bedoeler. En ook van die goddader is slechts sprake.

Al dat gespreek om je heen werkt HYPNOTISEREND. Het brengt je brein ertoe vals alarm aan te maken en jou te laten horen, met je geestesoor, niet langs buiten, in alle stilte. En ook loze beloften doet je eigen brein je. Dat aangeleerde gedenk met woorden met slechts gebruiksgewoonten, dat doet je geen goed. En als je het goed bestudeert, dat zie je het en dan kom je BIJ KENNIS. Bij kennis, wég van al die informatie, weg van al dat wat je slechts van horen zeggen hebt aan tekstenvormende massa in je geheugen. Je kunt je identiteit herkennen als je aangesmeerd. Ontdoe jezelf ervan. DOMPEL JE BREIN ONDER IN DE STROOM VAN HET KENBARE (= wat er jou daar dan, voor jou dan daar ‘hier nu’ zintuiglijk gegeven zal zijn, is). DOOP JEZELF, WAS ‘wat je aangesmeerd is aan identiteit’ AF.

Wordt weer net als een pasgeboren kind, zonder nationaliteit, zonder religie, zonder persoon, dus zonder rechten en plichten en zonder taak en plaats in de bijeenlevende massa, die de propagandisten ‘SAMENLEVING’ noemen.

=======

De app waar dit opstel over gaat, zal je helpen bij het afstand nemen tot wat er in je brein aan tekstaanmakende begrippen werkt.      

===========

21-2-2012 14:26|1.649|||