Jaap Schot, 27 januari 2003

​

Het in opvoedelingen (kinderen/ nieuwkomers/ te resocialiseren, te knechten onderworpenen/ gevangenen) bouwen van remmingen maakt van het (hun) vermenigvuldigingsproduct ‘txaenz’ een breuk.
Het met een gezamenlijk belang opschepen van gebruikten maakt hen onderling tot tegenwerkers zodra, zolang en in zoverre zij zich verzetten tegen buitenbesturing: hun uitingen van hun ‘vrijheidsdrang’ worden ómgericht ván de onderdrukkers, naar de medegebruikten.

========
‘s Mensen apperceptieve massa levert een breuk op die deel gaat uitmaken van zijn txaenz. Ontmoediging en angst zijn twee duidelijke voorbeelden van ‘dingen’ waar je niet méér txaenz van ter beschikking krijgt, waar je door geremd wordt, die je energie en denkkracht en wellicht nog wel enkele factoren van je txaenz duidelijk verminderen.
========
Veel zogenaamd opvoeden, socialiseren, vormen, initiëren, heeft tot doel vorm geven aan het gedrag (= het doen en nalaten), met andere woorden aan de besteding van de txaenz van de ander, de aldus behandelde. Het gaat er om de kracht van de opvoedeling voor (in) de toekomst te verminderen en te remmen op sommige ‘plaatsen’ en onredelijk (= volstrekt onnodig voor hem zelf als dier, in dit geval: mens) te concentreren op andere ‘plaatsen’.
==========
Temmen en africhten wil men het bij mensenkinderen tegenwoordig niet meer noemen, maar het is het wel. Minstens zo erg is het er aan voorafgaande: gevangen nemen en daardoor de gelegenheid ontnemen en onthouden om als “vrij en gelijk geborene, vrij en gelijk te blijven”.
========
Er wordt wel degelijk her en der door mensen gevochten tegen deze mensengebruikerij in de vorm van wettelijk geregelde leerplicht. [Men laat de misvatting dat er schoolplicht is graag bestaan.] Gevaarlijk naast deze ‘wettelijke druk’ is vooral het langs binnen, via de eigen apperceptieve massa, doorgeven van temming en africhting, angsten en verantwoordelijkheidsgevoelens en ‘democratische inspiraties’.