Jaap Schot, 22 januari 2010

In de politieke rekenkunde is het passend te verwachten dat de apart aangetroffen gebeurtenissen (“dingen”, waaronder gebeurende mensengenencombinaties) zullen variëren volgens die curve van Gauss. Het is fijn dat er dan logisch goed met de constateringen verder gewerkt kan worden binnen het verwachtgereedschap (de theorie).
Maar het is strijdig met de wetenschappelijke mentaliteit om doen toe te schrijven, daderschap te suggereren en te spreken over schurken en helden. Díe benadering, die praat, is er alleen om de erfgenamen van de nederlaag te verdelen in losse lijfeigenaren (personen) en er dan trots bij te roepen dat het rekening houden met het onontkenbare vormen en vullen van de ama van ieder individu door zijn omgeving (inclusief wie hem als kind laten groeien of bevaderen “Mores leren”.
In China kozen ze voor het erkennen van de verdienste van de ouders van een toppresteerder: die ouders werden in de adelstand verheven. (heb ik eens horen vertellen).
Machiavelli dus en die actieve god van de roomsen, omgeven Gauss: de schijn van onderzoek en de verwerking met strenge logica en dan de resultaten van elke dwingende kracht vrij houden: de bemanning van de structuur van de bezettende macht (de erfgenamen van de overwinning, dat open netwerk ‘society’, de machthebbers, de ambitieuzen die ‘verantwoordelijkheid op zich genomen hebben’) kan het ‘uit de waarheid leven’ niet verenigen met het vasthouden aan de schijn van soevereine macht hebben en dader zijn.
Dit zijn woorden bij de waarheid omtrent wat je KENT, doordat het je raakt. Die kennis bewust maken en aan een nieuwkomer in de wereld uitleggen, maakt van dat kennis: bewustzijn en ‘niet meer kunnen verhinderen dat je er uit gaat leven (je txaenz besteden), doordat de energie die nodig is om het kennen te verdringen en de optredende neiging om ‘waarheid te leven i.t.t. geldigheid (gehoorzamen tegen beter weten in) te groot wordt: groter dan de energie die in opstand komen (vluchten, de wereld verlaten) “kost”.