A>b:

B>type cursinh.txt

.pl68

.mb2

.mt2

.he    file cursinh.txt / schijf groen 4 / blz. #

.hm2

.op

                     DE INHOUD VAN DE CURSUS

Onze cursus is afkomstig van buitenstaanders en bestemd voor

mensen die binnen zijn, dat wil zeggen in het spel bezig. Niet

met het spel bezig, maar met het spelen er van. Ze dragen al hun

prestaties bij aan wat er al spelend ongelijk te verdelen valt.

Hun presteren is zich inzetten, hun prestaties zijn hun inzet.

Als ze hun prestaties niet inzetten zijn ze hun txaenz toch

kwijt, want je kunt txaenz niet bewaren. Om iets te kunnen

bewaren moet je je txaenz besteden en wel investeren (= in iets

vastleggen: er iets mee maken, een ander ermee aan jou

verplichten). Als je je txaenz investeert heb je er later nog wat

aan. Leren is een manier om txaenz te investeren, in eigen kennen

en kunnen. Iemand helpen die zich daardoor aan jou verplicht

voelt levert je ook iets op, een tegoed. Alles kan in geld worden

uitgedrukt en dan kan de verplichting worden afgekocht. "Werk",

loonarbeid is de normale naam voor gelegenheid om je txaenz om te

zetten in bewaarbaars: geld.

Goed, wat binnen het spel al aan mogelijkheden en gelegenheden

gevonden en aangewezen wsordt, wordt elders door anderen beter

verteld dan wij het ooit kunnen doen. Wij zeggen "zie daarvoor

elders" en "hoor daarover anderen", zodra we iets bekends als

onderwerp krijgen in ons gezwerf door de werkelijkheid (= het

geheel waaruit alle onderwerpen gesneden worden).

Onderwerpen worden uit de werkelijkheid gesneden, dat wil zeggen

wij mensen maken met enig geweld een stukje los uit zijn context

en nemen dat losgesneden stuk als onderwerp van studie (=

txaenzbesteding voor een enkel iemand) en bespreking (=

txaenzbesteding eraan door meerdere mensen tegelijk, om preciezer

te zijn, als het goed is: samen).

Wij geven de cursus aan mensen die met anderen samen vele

onderwerpen reeds besproken hebben, zij het vaak in slordige en

vluchtige vorm.

Ons doel met deze cursus is: met hen te zwerven over het veld van

de werkelijkheid zodat ieder van hen wel een aantal onderwerpen

tegenkomt waar voorheen nog niemand hem op wees. Misschien

interesseert dat nieuwgevondene hem, misschien krijgt hij plezier

in het zwervend, ongericht zoeken naar nieuws. Misschien houdt

hij er voortijdig mee op omdat hij alleen van herkennen en

herkauwen houdt. In alle gevallen blijven wij even goed vrienden,

want wij bedrijven geen zending, van ons hoeven ze niets, wij

gaan niet aan ons geloof twijfelen als anderen door onze manier

van doen niet worden aangetrokken.

Zo zit dat. HOE doen we dat, dat wandelen over het veld van de

werkelijkheid met het doel onderwerpen AAN TE DUIDEN, MET

WOORDEN? Dat we aanduiden met woorden als techniek moeten kiezen

komt omdat we geen geld hebben om de werkelijkheid te bereizen of

zelfs maar via (video)films te vertonen.

Hoe doen we dat aanduiden?

Dat doen we door te zwerven door woordenboeken en andere

woordenverzamelingen. Woorden zijn etiketten op begrippen en

begrippen dat zijn van die uit de werkelijkheid gesneden stukken

die onderwerp van bespreking en studie kunnen zijn. Als het dat

niet zijn, zijn het verzinsels, waar overigens vaak ook heel leuk

mee te spelen is.

Begrippen klonteren tot begrippensystemen waarmee stukken

werkelijkheid worden begrepen, gevat, van de omgeving los

gehouden en tenslotte besproken worden.

Op zich is dit niet ingewikkeld. Wat nieuw is voor de een is

herkends voor de ander. Het zwerven door woordenverzamelingen en

daardoor aanduidenderwijs over de werkelijkheid (voorgesteld als

een terrein) kunnen we gezamenlijk doen, wat tot gevolg heeft tot

iedereen al meedoend in de groep grotere afstanden aflegt dan hij

ooit in z'n eentje zou doen. Dat is in ieders voordeel.

Niet over de inhoud maar over de werkwijze in deze cursus gaat

het antwoord op de vraag: hoe zwerft men samen door

woordenverzamelingen?

In dit opstel gaat het er alleen om aan te duiden dat wij het

spel ontmaskeren als niet het enige dat bestaat.

We doen dat door de cursisten te laten ontdekken dat er nog

onbesproken onderwerpen door hen zelf te vinden zijn.

Wij bieden onze cursisten allen de gelegenheid tot het vinden van

de categorie 'het met hem tot nu toe niet besprokene'.

We gaan dat niet met hem bespreken, oh nee, dat is nu juist het

interessantste van iets nieuws voor degene voor wie het echt

nieuw is, dat hij het OORSPRONKELIJK  kan bestuderen.

Dat, DE GELEGENHEID TOT OORSPRONKELIJK BESTUDEREN is nu juist wat

het onderwijs van de kinderen steelt. Dat stelen doen wij niet.

Wij onderwijzen dat zelfs het aanduiden, het gebruiken van

woorden, dus van begrippen, al een voorstructureren van het

desbetreffende stukje werkelijkheid is. Alle begrippen zijn

snijsels, resultaten van lossnijden, van geweldpleging dus, van

losmaken en dus van ontwortelen.

Het hier bedoelde is zeer duidelijk te illustreren met het

voorbeeld van het inventariseren van planten en dieren (wat ze in

de biologie de systematiek noemen, het aanmaken van boeken die

"Flora" en "Fauna" heten. Wat in die boeken niet kan staan is de

kennis van ecosystemen. Toch heb je om ecosystemen te kunnen

bestuderen dat onderscheiden van soorten en exemplaren nodig. Als

je maar weet wat je doet als je begrijpt en/of onderscheidt, dan

zijn het prachtige bezigheden voor de hersenen.

Er is geen verband tussen ingrijpen en begrijpen,

tussen lossnijden/ontwortelen en onderscheiden.

De verwoestende activist is niet de analytische, onderscheidende,

bestuderende, verbanden ziende bestuderende.

Dit soort dingen wordt vanzelf ontdekt en besproken tijdens het

gebruiken van woordenverzamelingen om te wandelen over het terein

van de werkelijkheid.

                          ==/080291/==