De vierkante kerstkaart

Categorieën: Overige teksten

Trefwoorden: onbewerkte versie

A>b:

B>type dvn1.txt

     Het  zou  kunnen dat die mensen die geloven (aan wat of  wie

dan ook) dat doen,  dat geloven,  doordat ze "opgesloten zitten".

Ik  bedoel  daarmee  dat ze voor  hen  onoverkomelijke  barrieres

tegenkomen  voordat ze voldaan hebben aan wat nodig is  voor  hun

leven en welzijn ( = lichamelijke en geestelijke gezondheid).

     De uitdrukking 'opgesloten zitten' is wellicht beter maar te

vervangen  door  'buitengesloten  zitten' [in onze tijd  en  onze

samenleving  (  =  maatschappij,  = civilisatie in  de  vorm  van

liberalistisch  democratisme)].   Iedereen  sluit  als   eigenaar

(bezitter) alle anderen buiten zijn eigendom,  bezit,  gebied. De

tijdgenoten  van  elke  eigenaar moeten maar zien  hoe  ze  onder

elkaar  de  rest  verdelen.  Dat verdelen  is  een  ononderbroken

gevecht.   Dat  gevecht  mag  een  burgeroorlog  genoemd  worden.

Iedereen  wenst dat gevecht,  want zonder is er geen  gelegenheid

tot sociale mobiliteit, kan niemand zich met anderen meten en het

verder  brengen  in de wereld.  Zonder dat gevecht  verandert  er

nooit  iets  van eigenaar,  blijven de bezitsverhoudingen  en  de

onderlinge   rangschikking   der  mensen  in  de  wereld   steeds

hetzelfde.  Hoewel velen wensen dat dat gevecht binnen regels  en

zonder  lijfelijk (wapen)geweld gevoerd zal worden,  staat  'onze

samenleving' stijf van dat geweld.

Het  maatschappelijke (met vooral economische termen  beschreven)

leven  is  een voortzetting van de laatste oorlog met buiten  het

gezicht  gehouden  wapens.  De overigens  nauwelijks  buiten  het

gezicht  gehouden wapens van de politie worden slechts gericht op

en  gebruikt tegen wie eerst omgedoopt zijn tot  verdachten  (van

ernstige wetsovertreding).

De  politie kan geen orde handhaven,  want in het vechten aan een

front  is  er  geen  orde.   Ook  lange  tijd  niet  veranderende

resultanten van vroegere oorlogshandelingen,  zijn niet  ordelijk

[mooi schoolvoorbeeld daarvan zijn de grenzen van deelgebieden in

resp.  Europa  en Australie en Noord Amerika.  De landsgrenzen in

Europa  zijn  grillige  resultanten  van  oorlogvoering,  die  in

Australie en de USA zijn bedoeld, op de kaart getekend, deels met

een  lineaal.  Het  zijn ordelijke resultaten van  overweging  en

overleg].

                             ======

     De werkelijkheid verandert [= de omstandigheden  veranderen]

niet  onder  invloed van het anders benoemen ervan.  Door  anders

benoemen verandert alleen de kijk van de mensen er op en daardoor

weer hun situatie [= dat beeld van 'wat is' waarop zij reageren].

Op  elk  moment is de stand en gang van zaken in een  oorlog  een

RESULTANTE  in  tegenstelling  tot:  een  RESULTAAT.  Er  is  een

schikking,   geen   ordening.   Niemand  van  de  aanwezigen   of

gestorvenen  heeft de wereld ooit zo bedoeld  en/of  nagestreefd,

als die nu is.  Dat geldt op elk moment.  En zelfs al zou er ooit

zoiemand geweest zijn, wat dan nog ?

     Denken  we ons een gezonde,  krachtige en intelligente jonge

man  in,  die  op een andere planeet is geboren en  daar  eerlijk

gebleven is,  het bedriegen niet geleerd heeft.  Wanneer deze man

op  aarde  komt  en daar uitgenodigd  wordt  mee  te  voetballen,

waarbij  hem alleen de spelregels worden gemeld,  wat dan ?  Deze

man zal sportief spelen,  sportief = 'in de sport eerlijk' [  met

andere    woorden:    'zonder    angst   regelvolgzaam    '    en

'regelhandhavend, ook tegen eigen oneerlijke-winstkansen in'].

     Idem   voor   diezelfde   man,   als   deelnemer   aan   het

maatschappelijk  leven.  Als hij niet aan verkopers,  werkgevers,

collega's,  leeftijdsgenoten enz.  enz. als vreemdeling bekend en

te  herkennen  is,  zal  er zelden iemand  geremd  zijn  bij  het

uitbuiten  van 's-mans wereldvreemdheid.  Het zal hem vergaan als

die  "mensen van goeden wil",  die in sommige  romans  beschreven

zijn,  en  erger.  Erger,  want zover als de werkelijkheid  gaat,

durft  geen  schrijver te gaan in zijn fictie,  die per slot  van

rekening ook nog verkocht moet worden.

========

Het geloven in een god die de stand en gang van zaken op aarde en

dus  zelfs in de wereld stuurt en bedoelt en het recht heeft  dat

te doen,  dat geloven,  is 'uit de tijd'.  Oh, al honderden jaren

nadat  de  argumenten om met geloven op te houden  binnen  waren,

bestaat de kerk voort na de dood van god en wordt er voor en door

afvalligen over atheisme geschreven, in eindeloos herhalen van de

oude  argumenten en redenen (ja zelfs van de schijnargumenten  en

drogredenen).

====

Het geloven in het gestuurd en bedoeld worden van wat er gebeurt,

is echter gebleven.  In de plaats van god staat nu Koning  Klant,

de  soevereine uitoefenaar van de Koopkracht,  Zijn Wil,  die van

goddelijk  karakter  is.  Zijn Wil is onweerstaanbaar en  het  is

zondig  zich ertegen te willen keren.  Wie een koopkrachtige  wil

hinderen in het soeverein (= aan niets en niemand  verantwoording

schuldig)  richten  en  uitoefenen van  die  kracht,  wordt  door

politie bedreigd en door de priesters en theologen van de religie

van de markt (die economen heten) bespot en aangeklaagd. Het koor

der knechten van Koning Klant zingt de psalm:  "Doen wij Zijn Wil

niet, doen Die anderen".

     Er  is ook de duivelse wil om gedaan te krijgen,  die  werkt

met  precies  dezelfde  middelen als Koning Klant en is  ook  als

Koning   Klant   vermomd.   De  duivel   heet   echter   'mafia',

'onderwereld'.  Het  verschil  tussen de duivelse en  de  wettige

geweldsdreiging  en  geweldpleging  is  gering,  voornaam  is  de

aanwezigheid  bij  de  goeden van rechtspraak  en  gevangenissen.

Evenzeer als loyaliteit (trouw,  solidariteit) bij de  bozen,  is

echter  'recht'  koopwaar  bij  de goeden.  Niet  alles  en  niet

iedereen is altijd overal te koop voor alles,  bij de bozen  niet

en  bij  de goeden niet.  En dan is er ook nog omgang  tussen  de

bozen en de goeden;  er is zelfs veel gemeenschappelijk belang en

er  is  wederzijds belang bij elkaars bestaan  (tegen,  want  ten

koste van de derde (tweedelige) verzameling:  1.  de sukkels, die

onbetaald, om morele en/of emotionele redenen 'eerlijk' zijn; van

die op aarde aangemaakte wereldvreemden en 2.  de pechvogels,  de

overtolligen,  die geen kans krijgen om oneerlijk te zijn,  zodra

en zolang goeden en bozen hun bemanningen al volledig hebben.

                        ================

                    De vierkante kerstkaart.

 

Hebt U het gezien op televisie?

De vierkante kerstkaart, een leerstukje voor twee heren.

     De PTT heeft, om Koning Klant snel en goedkoop te dienen [en

niet  om  het  'mensonwaardige' werk dat  het  'afstempelen'  van

ontelbare postzegels is, uit de wereld te helpen om reden van die

onwaardigheid]   een  reusachtige  afstempelautomaat.   Miljoenen

poststukken per dag kunnen worden verwerkt,  maar aan de eis  dat

ze niet-vierkant zijn, daaraan moet worden voldaan, daarop is die

machine gebouwd, daar berust zijn werking op: ze moet een langste

zijde kiezen.

     Op televisie verschijnt een naamloos en gezichtloos man, die

de   paar   glorie-minuten  in  zijn  leven  gaat   hebben:   hij

vertegenwoordigt een hele groep van zijn soort: zij drukken

[-hoewel ze weten van die machine van de PTT, ha, ha ! - ]

vierkante  kerstkaarten  en eisen nu voor wie deze  verzenden  de

december-korting op wensbriefkaarten.

"Waarom drukt U nog voor versturen bestemde vierkante kaarten?"

"Omdat de klant ze wenst* !",  zo viert de gezichtloze zijn  zege

als knecht.  Hij kan als knecht een andere knecht een hak zetten,

gebruikmakend  van  de Macht,  de koopkracht,  van Klant (bij  de

gratie  van  de  hebzucht en de angst Koning  van  de  Markt,  de

wereldmarkt,  dat rijk waarbinnen de zon nooit ondergaat,  of, zo

men het anders wil zeggen: het altijd in grote gebieden nacht is,

of met andere woorden de duisternis heerst.)

     Deze waren zijn paar minuten van zege-vieren, van triomf. De

overwinning in de slag van de vierkante kerstkaart. Onthouden wij

het  jaartal:  1994.  En laat ons beseffen waartoe wij (ook)  dit

jaartal leren:  om een (school)voorbeeld te hebben van een  soort

gebeurtenissen. Het gaat om die soort, niet om dat voorbeeld. Het

gaat  er  om  dat  gebeurtenissen  van  die  soort  telkens  weer

plaatsgrijpen, nu hier, dan daar. Elke geldstroom is te gebruiken

om  zich  er mee mee te laten voeren,  dan is de kracht  van  die

stroom schijnbaar je eigen kracht en niet zelden onweerstaanbaar.

     *  In feite wenst de klant niet wat hij koopt;  daarvoor  is

het begrip 'wensen' veel te bewust, te doelgericht, te zwaar. Het

is  heel moeilijk iets op de markt te brengen dat niemand  koopt,

resp.  dat  de  mensen niet ook gaan kopen.  De klant richt  zijn

koopkracht  op willekeurige dingen die hem  opvallen,  zoals  een

kind met een luchtbuks schiet op wat er maar beweegt, hem opvalt,

een mogelijk doel is. Artikelen liggen in de winkel uitdrukkelijk

te  koop,  dat  lokt  nog veel eerder uit tot  koopkracht  er  op

uitoefenen,  dan  ruitjes  in  een  leeg  gebouw  uitnodigen  tot

ingegooid worden (en dat laatste gebeurt al gegarandeerd zeker).

=====

     Atheisme  is  niet bij de tijd,  hoe nodig ook ruimte om  te

publiceren  is voor wie bezig zijn van hun geloof te  vallen.  De

Vrije Gedachte doet er goed aan ook islamieten en hindoes  ruimte

tot  publiceren te laten om van hun goden afscheid te nemen.  Het

alledaagse atheisme is zo christelijk,  dat die andere goden niet

eens  meer   ter sprake komen,  die hebben de christenen  al  als

hersenschimmen herkend. Maar we zijn nu multi-cultureel, dus weer

eeuwen achterop.  De fatwa voor afvalligen is net zo echt als  de

brandstapels  van toen de roomsen nog de baas waren.  Hoera.  Hoe

kunnen  wij elkaar verrijken,  juist doordat we die anderen  niet

mogen discrimineren.  Politiek asiel voor ex-islamitische auteurs

is  net zo doeltreffend als in zestienhonderd-zoveel  asiel  voor

Descartes  in Nederland.  Maar zeggen dat we terug-gevallen zijn,

heet 'fascistisch' of zo, noem maar een scheldwoord.

                            =========

Wie tegen een waan in praat (argumenteert) is niet minder  dolend

dan wie handelt en nalaat vanuit de waan in kwestie. Bij (of voor

of in ) wie een waan als zodanig herkent,  verdwijnt die waan uit

zijn situatie.                            ===========181294=====

0 Reacties

Plaats Een Reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *