December 1983

Categorieën: 1983 | Dagboeken

Trefwoorden:

Enkele fragmenten

(2719)
Steeds duidelijker blijkt uit de nieuws- en commentarenstroom uit de media over de "crisis", die in 1973 begon!, dat onze samenleving nergens aan bezig is, naast "aan het groeien", dat is: aan het graaien.
Van links tot rechts wil men "gewoon weer enkele procenten economische groei per jaar" om het enige probleem [: alle ingezetenen tevreden, d.w.z. rustig te houden, te stellen,] op te lossen.

(2918)
Hoe begrijpelijk ook het begin van het “wij ook” gedrag is geweest (denk aan de eerste vakbonden en de diepe ellende waaruit “de” geknechte onderbetaalde arbeider zich, nou ja zich, opwerkte, vrijvocht) het “wij-ook” gedrag werd tot “ik-ook” gedrag en er waren geen voorbeelden, laat staan een regel, van mensen die een plafond aan hun inkomen en/of aan hun consumptie-van-goedbetaalde-werkgelegenheid maakten. Er kwam en komt geen eind aan de begeerte. We hebben de uitdrukking “economie van het genoeg” wel, maar dat is een religieuze, vrome wensgedachte gebleven.

(2931)
Het is kenmerkend voor een civilisatie dat men het initiatief tot zich onderwerpen (onvoorwaardelijk zich overgeven, het verzet opgeven) laat bij de kinderen. Die doen dat niet, daarom slaan hun ouders hen murw. Laten de ouders dat na en de onderwijzers ook, dan krijg je de wilden-zonder-voorbeeld-volwassenen die men hier nu in massa vindt.

(2957)
De mensheid als geheel is nergens aan bezig, de civilisatie die over de aarde moordend en vernietigend rondwaart, is een schande en een misdaad.
Alle personen zijn gegroepeerd en met elkaar aan het strijden om waarden en spullen, ideologie en materie.
Ik wens ze er veel plezier bij en stel vast dat ik heb afgenokt, dat ik deserteerde. Ik ben tegen die strijd, niet tegen een deel van de strijdenden.

(2966)
Ik word nog steeds duidelijker in wat ik schrijf/denk.
Mijn stijl blijft zwaar. Veel van mijn zinnen zijn ware puzzels. Oplosbaar, dat wel.

(2969)
In de Universiteitskrant (van de RUG) is een zeer negatief artikel verschenen over mij, als werker bij de u.l.o., waar het artikel over gaat. Zo. Dat is dus dat. De zoveelste braakbeweging van de kluwen.

0 Reacties

Plaats Een Reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *