Jaap Schot, 10 april 1999

De centrale fout die de mensen maken is: doorgankelijk zijn voor de anderen en via die andere doorgankelijken voor de afgoden, de vormen van begeren, de verzinsels, de illusies.
Daarnaast is er het blijven steken in het kind-zijn, in het meedoen, meegaan, meepraten, napraten, het zich laten leiden, het vertrouwen, het geloven.
Wat uitblijft is het zelf kijken juist ook naar die verschijnselen waar niet naar gewezen wordt, waar de anderen niet op gericht zijn.
Daarnaast is er de afwezigheid van het zich richten op wat nodig is in onderscheid tot wat in de mode, gewoon, gebruikelijk, standaard, traditie is.

Dit is het centrale: de afwezigheid van zelfstandigheid buiten het monster Trotteldrom.

Verdraagzaamheid wordt geëist jegens personen en het persoonlijke, niet jegens het natuurlijke, het gegevene. Verdraagzaam zijn betekent: ruimte geven aan alle begeerten en afgoden die via anderen en via je eigen persoon het gedrag der mensen initiëren, vormgeven en beperken. Via de personen wordt menselijke txaenz bijgedragen aan IETSen en die bestrijden elkaar. Oorlogen vinden plaats tussen IETSen, het zijn om zo te zeggen onderlinge botsingen van autobussen. De mensen die elkaar in oorlogen doodmaken doen dat als ingezetenen van die IETSen, niet persoonlijk zelfs, doen ze het, daarmee willen ze zeggen: niet als hele persoon, maar slechts als lid van dat IETS in oorlog. Zo doen ze het kwaad die anderen aan die lid zijn van ( resp. of c.q. gevangen zitten in) dat andere IETS. "Als mens", zo verklaren ze, hebben ze niets tegen de vijanden, ze schieten op uniformen, de anderen zijn slechts uniformvullingen.
Een beperkt deel van de aanwezige mensen speelt 'IETSje', de rest wordt lid van (meestal diverse van) die IETSen en laat zich door die eerstgenoemden, die 'spelers' gebruiken, inzetten, enthousiast maken, leiden, de txaenz besteden. Gezien die oorlogen lijkt dat niet erg snugger van die rest van de aanwezigen. Dat is het ook niet, maar de kinderen van ouders die al lid zijn worden vanzelf lid van die IETSen en tussen de oorlogen door levert het binnen een IETS leven voordelen op. En wat erger is: wie in een IETS geboren wordt, wordt door [ dat is hier : in naam van ] dat IETS invalide gemaakt: door de kinderen buiten de werkplaatsen en binnen de scholen te houden en in de rest van de tijd aan vermaak te laten doen, voorkomt men binnen het IETS dat de kinderen leren voor zichzelf te zorgen, zelfstandig te leven: niet alleen met betrekking tot het vinden en/of aanmaken van voedsel en kleding en woonruimte, maar ook voor wat betreft het verwerven van kennis (de vaardigheid te herkennen) en vaardigheden, en het aanmaken van begrippen en gedachten. Uit kinderen worden zodoende geen zelfstandige, vrije Mensen, maar IETSonderdelen gemaakt.
Van een IETSonderdeel kun je evenmin een vrij mens maken als van een circusdier een volwassen en volwaardig functionerend wild (= vrij) dier. Het dier in kwestie heeft in de vrije natuur niets aan zijn kunstjes en wat hij in de vrije natuur aan vaardigheden en omgevingskennis nodig heeft ontbreekt hem volkomen en: de tijd waarin hij goed kon leren is voorgoed voorbij. Dat alles is niet prettig om te horen vertellen, laat staan om het mee te maken. Daar heeft men het volgende op gevonden: we zwijgen er over. We doen alsof de geciviliseerde een verbeterde, aangevulde natuurmens is. De term 'beschaafd' benoemt weliswaar uitdrukkelijk afschaven, bijschaven gaat niet, met een schaaf wordt altijd verwijderd, nooit toegevoegd, maar doordenken bij wat je zegt is afgeleerd, daar wordt geen tijd voor gegeven resp. genomen.

Binnen het IETS treffen we dus de gebruikten en de gebruikers aan. Een democratisch IETS is een IETS waarin de gebruikten hun gebruikers denken aan te wijzen, te kiezen uit door die gebruikers opgestelde lijsten namen. De meeste gebruikers willen helemaal niet op die lijst voorkomen en niemand hoeft dat ook om gebruiker te blijven of te worden. Tegenwoordig wordt men in de meeste IETSen nog net zoals vroeger iets door zich te bevrienden met de gebruikers daar in dat IETS. Dat er via het winnen van de gunst van de gebruikten te winnen zou zijn, binnen te komen zou zijn in de kring van gebruikers, is een mythe. Lieden zoals X die zo verkozen worden, blijven altijd buitenstaanders van de gesloten verzameling gebruikers. [Om het ingewikkeld te maken is er ook nog bevoorrechting van gebruikten door gebruikers. Zo worden de gebruikten onder elkaar verdeeld, raken ze met elkaar in concurrentie om de gunst der gebruikers en in competitie om zichzelf ten aanschouwe van de gebruikers de betere presteerder te tonen.]
Dit systeem kan in vele, zo niet alle IETSen aangetroffen worden, maar ik geef alleen het schema weer, ik was nooit iets, nooit IETSonderdeel, ik was en ben slechts een gevangene, geboren in gevangenschap en niet te bevrijden omdat er buiten de IETSen geen ruimte is om te leven en als ik in zulk een ruimte zou worden vrijgelaten zou ik aan de mij aangedane invalidering ten opzichte van 'vrij leven' te gronde gaan.
===============
Waar ik dit opstel mee en over begon is het verschijnsel dat de gevangenen zich binnen de IETSen waarin ze leven thuis gaan voelen, tenzij ze zich metterdaad daartegen verzetten met alle kracht ( dat is: met alle txaenz die hen rest van wat hen afgedwongen wordt door wie hen gebruiken). Dat wordt zo zelden gedaan dat er niets tegen ondernomen wordt en de dader zelfs niet met bestraffing wordt bedreigd. Het levert ook niets op waar men naar leert verlangen; het levert die vrijheid op van de gevangene die het feit dat hij gevangen is ononderbroken kent en niet instemt met dat feit. De onschuldig gevangene die zijn cipiers niet erkent als terecht bezig jegens hem. Wie inziet wat ik hierboven beschreef wordt daar niet vrij van. Hij verliest slechts zijn instemmen met de macht, dat is met de dreiging met wapengeweld jegens hem. Hij erkent geen macht, hij kent geen gezag toe aan wie macht hebben, hij verwart macht ( = vuurkracht) niet met recht of gezag.
===================
Het beseffen van wat er aan de hand en aan de gang is, levert alleen een ander, niet-fout bewustzijn op. Demystificatie, ontgoocheling (het ongedaan maken van begoocheling, begoochelen is het werk van de illusionist).
Ontgoochelen is ongelijk aan teleurstellen, dat, die gelijkstelling, vooronderstelt dat leven met een illusie aangenaam is. Dat is niet het geval. Wel is het zo dat voor wie dat leven verlaat er geen ruimte blijkt te zijn om vrij te leven. De hele aarde (het hele oppervlak voor zover te gebruiken door mensen) is opgeslokt door de gevangenissen (: de IETSen hebben alles wat te bezitten is onder elkaar met geweld ongelijk verdeeld en vechten ononderbroken elke bestaande verdeling aan. In dat onderlinge gevecht om alles vinden ze ( = funderen ze argumenterend) hun bestaan, zoals ook maffiose afpersende bendes dat doen.]. Er is geen veiligheid binnen, door en tussen de IETSen: het is ononderbroken overal op aarde oorlog.
==============
Het bovenstaande wordt gekend, door iedereen die het niet verdringt [ dat is: het, - door daar "onbewust", dat is: zonder het zich bewust te laten worden txaenz aan te besteden -, actief buiten zijn bewustzijn (= in zichzelf en in de omgeving die hij kiest onbesproken) houdt]
Wie het zo actief ongeweten houdt, is daaraan een hoeveelheid txaenz kwijt. Die kan hij evengoed besteden aan het zich psychisch overeind houden als ontgoochelde.
========
Hoe dan ook: terug naar het begin. De IETSen en het vechten om voorrechten daarmee en daarbinnen en daartussen hoeven niet meer uitgevonden te worden en zijn niet weg te denken. Niets van wat is (en het gedrag van de andere mensen die er nu zijn is er, net zoals het gedrag van andere dieren en het niet-levende resterende gebeuren) is weg te denken. Wegdenken is zoiets als ontscheppen en dat kan niet. De IETSen zullen pas weg zijn als alle mensen opgehouden hebben ermee te denken bij het verzinnen, kiezen, initiëren en beperken van hun doen en nalaten. Er zijn al ontelbare IETSen verdwenen (zie de historische atlassen en de geschiedenisboeken (inclusief die over primitieve volkeren van vroeger, inclusief de prehistorie). Denk slechts aan de USSR en aan De Gruyter, als dat gespeur in boeken je niet aanlokt.
=================
De centrale fout die de mensen maken is: doorgankelijk zijn. Met andere woorden: ze beginnen niet opnieuw, na afloop van het onderwezen-worden opnieuw, voor zichzelf, met het bestuderen, zoeken, opmerken, begrijpen, analyseren en beschrijven van 1. hun omgeving en 2. de resultante van wat hen overkwam (met name: dat wat er in hun brein aan het werk is gebracht aan begrippenapparatuur en opvattingsgewoonten en reactiegewoonten en gevoel-opwekkends).
Als de scholing en opleiding afgelopen zijn, gaat men er van uit dat de geslaagde nu wel in de in hem aangelegde denkrails zal blijven doorgaan met 'denken over wat er zoal is'. Van die vooronderstelling, die ertoe leidt dat controle uitblijft, is gebruik te maken om 'voor zichzelf te beginnen'.
Nogmaals: het levert geen maatschappelijk voordeel op, je brengt het er niet mee tot iets, wat dan ook, binnen welk IETS dan ook. Maatschappelijk voordeel haalt een geciviliseerde, aangepaste, gesocialiseerde door hetgeen hem is aangeleerd door zich heen te laten werken en het anderen voor te leven. Het IETS beloont wie steunpilaren ervoor zijn, tenminste als ze tonen gevechtsklaar te zijn en niet slechts gebruiksklaar. Wie niet vecht om een plaats op de maatschappelijke ladder, m.a.w. in de maatschappelijke piramide, toont zich een niet-begrijper van waar het om gaat: op elke plaats 'horizontaal' in concurrentie en competitie dienen wie hoger geplaatst zijn [daar geplaatst zijn, al of niet door hun eigen toedoen en verdienste, dat is aan het geld, waar alle rang aan gepaard gaat niet te ruiken].
===============
Het gaat om aanzien, om bewonderd en begeerd worden, om voorrechten, om rang, niet om geld. Maar: dat er ook zonder enig erven of enige merite (verdienste) maatschappelijk te klimmen valt, dat is een middel gebleken tegen opstanden, want tegen solidariteit van alle gebruikten. De meest gedrevenen worden ertoe gebracht zelfzuchtig in hun eentje de weg naar het gebruiker-zijn te begaan. Zo mislukte alle streven naar het vernietigen van het boven beschreven systeem, dat niet meer is dan het doorgaan met zich zoals in oorlog ooit voordelig was te organiseren, nee: georganiseerd te houden: een commandostructuur te handhaven in steeds van vorm veranderend 'parasitair leven van soortgenoten' (slavenhouderij).
=============
Het bestaan van IETSen is synoniem met dat 'georganiseerd' / beparasiteerd bijeen leven in ononderbroken [koude (economische uitputting-s-) of echte (militaire)] oorlog tussen de IETSen en ononderbroken streven naar klimmen op de maatschappelijke ladder binnen de IETSen. Zonder 'buiten dit IETS' is dit IETS er niet. Elk IETS bestaat bij de gratie van een afscheiding van wat erbuiten is.
De wereld, de som van alle IETSen, vormt geen eenheid, hoewel er een woord voor is. Het woord (het begrip) wereld zou als het op voetballen werd toegepast de aanduiding zijn voor de 22 actieve spelers: de vechtenden bijeen begrepen, als een eenheid begrepen. Zonder die tweepartijdige eenheid zou er geen wedstrijd zijn, zonder die veelpartijdige eenheid 'wereld' zou er geen oorlog en geen ongeorganiseerd, privaat, gevecht zijn. [Let op: elders gebruik ik het woord 'wereld' als naam voor het door geciviliseerden in bezit genomen aardoppervlak waarop ze hun strijd uitvechten. Ik heb geen goede naamwoorden voor deze begrippen, sorry.]
============
Niets, nu ja, weinig, is zo zinloos als het afkeuren of goedkeuren, van deze feiten. Er is voor de keurende enkeling toch geen doeltreffende daad bij zijn oordeel te voegen: de eigen bijdrage is, - evenals het resultaat van eigen weigeren of van het zelfs zich verzetten -, qua omvang volstrekt te verwaarlozen en elk door solidariteit ooit behaald resultaat vergaat binnen een of enkele generaties. [Voorrechten in de buurt wekken de begeerte op en het is dan ook logisch en dus begrijpelijk dat bijvoorbeeld in Cambodja de poging om een samenleving te maken uit een oeroude civilisatie gepaard ging aan het uitmoorden van alle bevoorrechten. Zo moesten de Bolsjewieken ook de tsaar en zijn hele familie uitroeien of afzien van hun streven naar een duurzame andere, voorrechtloze, parasietenvrije, samenleving. Protesten tegen zulke maatregelen vanuit 'het Westen' zijn begrijpelijk, als men een westers IETS zou bemannen met robots, zouden die precies datzelfde protest 'mechanisch-logisch' aanmaken: er is niet 'menselijks' aan, het is puur functionarissengehuil. Als er ergens een platte roofmoord wordt gepleegd, blijven die protesten dan ook uit. Tegen het vernietigen van 'inheemse volkeren' van aardoppervlak dat men in bezit aan het nemen is, protesteren hoogstens wat invloedloze zachtmoedigen, en die doen dat altijd tevergeefs. Zie Australië, zie Zuid-Amerika, zie Noord-Amerika, zie Rhodesië en zo voorts. En let op hoe er verteld wordt over hoe de communisten in de USSR omgegaan blijken te zijn met de inheemsen in Siberië. Hier is een onuitputtelijke bron van bewijsmateriaal voor partijdigheid en onoprechtheid. Voor wie daar nog voorbeelden van nodig hebben.]
==============
Grote rust en vrede vallen ten deel aan de enkeling die inziet hoe het een en ander schematisch in elkaar steekt [wat hij kan inzien door zich van kennis van feiten en personen anders dan als voorbeelden verre te houden], dat wel. Psychohygiënisch gezien is het de moeite zeer waard.
===============
Het is een misverstand te menen dat illusieve dingen, bedenksels, zoals IETSen, bestaan. En te hándelen alsof ze bestaan is erger dan dat misverstand, want dat handelen is de oorzaak van het "erdoorheen", door de IETSen heen dus, stromen van txaenz, 'het stromen van reeksen en massa's handelingen' kan men ook zeggen. 'Erdoorheen' zoals het water door een rivierbedding. Ik ben nu helemaal niet abstract bezig hoor, vandaag nog gaf ik aan een collecterende vrouw: die collecte, voor een liefdadigheidsinstelling is een bedding voor gedrag waar ik mee instem. Zo bedoel ik dat met die bedding. Zo'n organisatie, zo'n IETS is te gebruiken, zelfs voor buitenstaanders, als een bedding, als een stuk gereedschap waardoorheen kracht (koopkracht ----> daadkracht) is uit te oefenen. Oh, het is zo gemakkelijk, zo 'convenient', zo doeltreffend. Zo is ook de staat waarin wij leven gemakkelijk om onszelf wegen, bescherming, scholing, enz. te verschaffen. Leve de staat. Maar oorlogen vinden plaats tussen staten. Door lobbyen en gekonkel worden vele moreel slechte dingen gedaan met gebruikmaking van diezelfde staten. Wij houden die staten in stand in vredestijd en daardoor is er nooit vredestijd, zoals zolang die 22 bezige-voetballers er zijn de wedstrijd doorgaat, per definitie. Er zijn geen staten die nergens aan bezig zijn en al die activiteiten leiden altijd weer ergens tot oorlog of iets dat even erg is. En er is geen enkeling die er iets aan kan doen. Het overkomt iedereen. Wie wist wanneer dat Hitler vermoord moest worden en wie van die het wisten konden het, technisch en qua gelegenheid? Wie weet er nu wie er dood moet om rampzalige spelen met staten en hun wapens te voorkomen? En let op: het is nog veel erger: de echte misverstaanders zijn van mening dat Hitler nooit vermoord had mogen worden en dat het dus gelukkig was dat dat vermoorden niet heeft plaatsgevonden; het zou de rechtsorde van die misverstaanders ernstig geschonden hebben. Maak U, oh lezer, geen illusies: het wemelt van dit soort lieden en wel op 'verantwoordelijke posities' en niet alleen in krankzinnigengestichten. En niet verborgen, maar ruimschoots op televisie, het meest massaal bekeken schouwtoneel.
============
Er is niets prettigs aan dit te weten, het niet slechts, omdat zulks onvermijdelijk is, te kennen. Het is niet leuk dit te beseffen, bewust te maken. Het is met rampspoed als met het doodgaan: 'hoe' en 'wanneer' zijn onbekend, 'dat' is volstrekt zeker. Aan elke rampspoed is te ontkomen door eerder aan een andere oorzaak te overlijden. Andere ontsnappingswegen zijn er niet. Vluchtelingen zijn nergens welkom, als zodanig. Een jonge braindrainer is op die regel een uitzondering, evenals een bankier die zijn kapitaal heeft weten mee te nemen. De aarde is restloos in bezit genomen zodra en zover dat kon, de wereld is volledig bemand, evenals de IETSen die samen de wereld vormen. Iedereen strijdt er, geholpen door de medische industrie, voor, om zolang mogelijk het weggaan, het ruimte laten voor anderen, uit te stellen. Dat betreft niet slechts het doodgaan. De ware IETSonderdelen willen over hun graf en over hun ontslag mee de toekomst initiëren, vormgeven en bepalen. Ruimte is er voor gunstelingen en bruikbaren en hoe wordt iemand dat?
=====================
Er is een duidelijk antwoord op de vraag waarom ik dit wil uitschrijven: ik wil bewust zijn. Ik wil niet slechts kennen, wat onvermijdelijk is, het vindt al plaats voordat de ontkenner er zijn ogen voor sluit. Ik wil begrijpen en beschrijven. Ik wil begrijpen met passende begrippen, niet met begrippen die mij een fout verhaal laten aanmaken met mijn brein, een verhaal vol geloof in verzinsels.
Het is ook duidelijk waarom ik dit helemaal niet wil publiceren. Ik weet namelijk zeker dat iedere lezer zal opmerken dat ik niets voor-hem-nieuws uitschrijf. De lezer zal weten dat hij er ook niets aan kan doen en dat het nutteloos is, niets opbrengt, niets oplevert, om dit zo uit te schrijven, uit te geven, te (laten) lezen.
================
Ik zie de positie / situatie van mij en alle andere mensen als die van regendruppels, die deel uitmaken van een stortbui. De druppels vallen als in bakken naar beneden, te pletter op berg en dal. Wie toevallig boven het dal zijn val uitvoert, doet er langer over dan wie op de bergtop reeds aan zijn einde als druppel komt. Dat is alles. Stoffelijk noch als gevulde hersens (brein / verstand) beginnen we zoals we eindigen. In onze vrije val doen we op en raken we kwijt. Onze val is vrij, ons overkomt alles; slechts ons kennen / weten onderscheidt ons van de druppels uit dit spreekbeeld.
===========
Het is toch geen wonder dat wie niet verdringt en/of zijn txaenz besteedt aan afleiding [van dat kennen / weten af (weg, vandaan) dus] vatbaar is voor [geloof in resp. gebruik (als gereedschap bij het aanmaken van gevoelens en gedachten) van] verhalen waarin hij meer verschilt van die druppel. De humanist die zich troost door dat kennen / weten op te pompen tot iets bovendierlijks en unieks, iets 'geestelijks' en de religieuzen van alle soorten die zich troosten met 'bedoeld-zijn' en 'opgemerkt-worden'. Ik vind het behoorlijk arrogant van veel 'vrijdenkers' om zich daarboven, boven die gelovige niet-humanisten verheven te voelen. Zij vallen ook gewoon te pletter, net als alle anderen.
==============
Is er dan geen hoop, is er dan niets positiefs, is er niets mogelijk ? Daar geven die afleiders (inclusief de wetenschappers) ieder hun antwoord op. En het bijbelboek 'Prediker' dus ook: "geniet van het leven met de vrouw die je liefhebt, dat is jouw deel in dit leven." Want dit vallen is leven. Vrij vallen is vrij leven. Maar er is binnen een IETS, -en daar, binnen een IETS bevinden wij, de lezer en ik ons levenslang en zonder de mogelijkheid om te ontsnappen -, niet vrij te vallen, niet vrij te leven, wij worden gebruikt, minstens gevangen gehouden en bedreigd met geweldpleging jegens ons: die rechtsstaat van de gebruikers en begoochelden. En op televisie worden ons dagelijks de voorbeelden vertoont waar de middeleeuwers lang op moesten wachten toen dat intimideren en inpeperen nog met openbare terechtstellingen gedaan werd.
=============
Ik ben te bang geweest om vrij te leven zoals de Prediker het aanbeval. Ik ben altijd bang geweest voor 'de anderen in hun georganiseerde monster Trotteldrom', het monster waar ik buiten heb kunnen blijven, dank zij mijn moeder die de gelegenheid mij buiten te houden en slechts bang te laten worden heeft benut. Anderen zullen hun ouders dankbaar zijn voor een andere keus omtrent hen. Dat zij zo. Over enige jaren zijn wij allen te pletter gevallen. Er is en was niets aan de hand. Genencombinaties waren in hun omgeving en verliepen zoals een vuur verloopt. Dat is alles.
==================
Ik was bang, en terecht. Ik maakte mij bewust wat mij overkwam. Daarin functioneerde ik, zoals ik functioneerde in ademen, eten, drinken, lopen en slapen. Ik liep omdat ik lopen kon, zoals een zeemeeuw vliegt omdat hij vliegen kan. Ik denk omdat ik denken kan, ik begrijp omdat ik begrijpen kan en ik spreek / gebruik een taal (ik verwoord) omdat ik ook dat kan. Dat heeft met 'geest-zijn' of 'zelfbewustzijn' niets te maken, al kan men er zo over praten, praten schept niets, niets dan illusies, als je niet oppast. Maar wat dat betreft was en ben ik zeer oppassend.
==================
Ik was en ben bang van IETSonderdelen in functie, bang van bemande IETSen, waar handelingen van uitgaan waar geen enkele losse mens toe zou komen en die zelfs de uitvoerende functionarissen [die geen daders (willen) zijn] zelf tegenstaan, 'als mens'. Mijn bewustzijn van dit alles in dit opstel maakt mij niet banger, zelfs misschien wel minder bang. Ik leef nog steeds en ik heb geen zorgen. Ik vind het nog steeds beter er ('als een druppel') te zijn, dan er niet te zijn.
============
Ik DOE niets met mijn txaenz. Ik zou moeten vechten om er iets mee te doen, iets constructiefs, iets bijdragends. Ik vecht en vocht niet. Ik haatte het. Het is hun wereld en ook hun doen is futiel, net zo futiel als mijn niet-doen.
========
Vroeger verlangde ik naar het voeren van goede gesprekken. Ik weet nu echt niet meer wat daarbij het onderwerp zou moeten zijn en wat ik er van zou moeten leren. Langs alle mogelijke, nee, zo bleek: onmogelijke, gesprekken heen heb ik mij uit de problemen geschreven. Gezien de beschreven machteloosheid van elke gesprekspartner is er objectief ( dat is hier: voor het onderwerp) niets te winnen door gesprekken.
===============
Ieder IETS is een poging om iets bereikbaars aan te maken, in gedachten, iets om na te streven, iets om voor te ijveren. WAT TE DOEN HEBBEN, daar gaat het om: een bedding (besteding, investeringsgelegenheid) voor je txaenz. Ik maakte uitschrijven tot een bedding. Ik ben daar wel bij gevaren. Ik heb vrede en rust. Ik ben niet lastig en slechts voor weinigen en dan nog weinig nuttig. Het zij zo.