Jaap Schot, 15 november 2003

De gelovige
De gelovige geeft, - in zijn functie van prediker/ priester/ opvoeder -, zonder zelf ooit te zien de boodschap van degene die zag, door.
Schoolvoorbeeld: die Bosjesman die dat kenmerkende opspringen van de gazellensoort X liet zien. Die gazellen komen dan generaties lang niet onder ogen van die stam, maar als priesters geven de vaders aan de zonen die boodschap, dat bewegingspatroon door en ziet, de achterkleinzoon ziet zo’n hert dat doen. De herkenningsvaardigheid is doorgegeven.

Waarom moet men in de wetenschap, in het verzamelen van à la dat bewegingspatroon door te geven, gevonden gegevens intersubjectiviteit eisen? Omdat dromen ook bedrieglijk echt ervaren worden.

Zoals de wereld, in de vorm van de staat de religie (godsdienst) die van de aarde (de schepping) de verdediger en levendhouder was, als staatsgodsdienst jatte, zo heeft de commercie de wetenschap gejat, de wetenschap, die een opstand tegen de staatsgodsdienstige juridische spelwereld van en met voor dat spelkarakter blinde gelovigen was. Niet slechts de laboratoria der industrieën zijn bordelen in plaats van tempels, ook de universiteiten waar het ‘publiceer of ga ten onder’ geldt.

Ik heb gewoon geen zin om met andermans ama in aanraking te komen, die massa te verkennen. Het is zijn ama, niet de mijne. IK (als IK) hoef alleen maar ruimte te hebben om daarin direct om te gaan met mijn omgeving en mijn ama: puur alleen om zo goed mogelijk te functioneren als genencombinatie, als dier. Ik hoef geen plaats/functie/rang in de wereld, ik hoef alleen een plek op aarde die voor mij (geïnvalideerd als ik ben door scholing die mij slechts voor de wereld tot een geschikt bewoner maakte, die mij op de wereld als ecosysteem toesneed), die binnen het gebied ligt waar wereldbewoners worden verzorgd.

Ik geef niks om de wereld, dus ook niet om enig ander die in die wereld zo invalide gemaakt is, met zo’n ama is beplakt, als ik (als genencombinatie dat werd). Elk ander is voor mij een ANDER (= een IK, een tabula rasa, IEMAND die zich van binnen uit van zijn ama heeft los gemaakt) of niemand.
Wie nog met zijn ama zit (ik bedoel: die nog van enig belang voor hém, zoor zichzelf, vindt) is onverlost, zit vast, en IK kan hem niet helpen, want niet bereiken met wat ik zeg of doe. Wat ik zeg of doe zal hij via zijn ama opvatten en dus dermate vertekenen dat zijn ama veilig blijft.
Bekeerlingen maken de grote zendende religies vooral onder mensen die met hun ama geen succes meer kunnen hebben. Armoe en desintegratie van de culturen die ontdekt werden maakten de onderworpenen rijp voor een nieuwe religie, een nieuwe ama. Wat er van de vroegere ama bleef zitten, bleef plakken, heet in de Bijbel ‘de oude Adam’.

Het doel van de mensengebruikers is dat de gebruikten, het gebruiksvee van de diersoort ‘mens’, verward is, net zoals het vee van de andere diersoorten dat is. Alle dieren die gebruikt worden, worden gebruikt door hen ertoe te brengen mensen als soortgenoten-leiders op te vatten. Als verlossers of als dominanten-gevaarlijken.
De mens wordt als gebruiksvee, gehouden door soortgenoten, verward met behulp van de taal. Onzinnige verhalen schijnen het als je ze als vrij mens hoort. De zin ervan, het doel ermee, blijkt als je te weten komt dat het hier gaat om ‘religie’ genoemd bedrog, dat ‘om te verwarren’ is. De staatsgodsdiensten leren dat de koning door de god of goden is aangesteld.

Ongelijk zijn:
1. ‘de aarde’, die planeet, op het oppervlak waarvan de levende wezens wonen en
2. de wereld: het aardoppervlak waarop de mensen hun ‘rangschikkertje’, ‘koninkje’ e.d. spelletjes spelen, anderen en elkaar als vee houdend en gebruikend.
In diverse talen zijn er voor deze beide onmiskenbaar verschillende dingen ook duidelijke verschillende woorden.
Niet aldus in ‘het Westen’: Europa, USA/Canada/Australië.
Dat is niet per ongeluk, toevallig, onopgemerkt zo, dat is politiek, opzet, propagandatruc.
Ongelijk zijn:
1. Natuur
2. culturen
3. civilisaties.
In diverse talen/wetenschappen zijn er voor deze onmiskenbaar verschillende dingen ook duidelijke verschillende woorden.
Zie de opstellen over deze drie begrippen en zie de woordenboeken. En zie de volstrekte ( = volledig gekregen) verwarring.
Dat is niet per ongeluk, toevallig, onopgemerkt zo, dat is politiek, opzet, propagandatruc.

Ongelijk zijn:
1. de genencombinatie beplakt met een eigennaam, en aldus geregistreerd als bezit (stuk vee) van de gemeenschap
2. de vaak psyche of ziel of zo genoemde ama, waarin de waan van ‘geen vee zijn’, ‘eigen baas zijn’, ‘vrij persoon zijn’, ‘individu zijn’ is ingebouwd
3. de plaats of functie waarop de betrokkene gebruikt en wordt gebruikt en waar een verzameling gedragskeuzedeterminanten geldt en dus de zijne is, die met de gedragskeuzedeterminanten van 1. en 2. niet per definitie, ja zeer, zeer zelden overeenstemt, en dan op ondergeschikte punten
“Persoonlijk voel ik er niet voor, maar als burgemeester moet ik…” als schoolvoorbeeld voor bijpassend gelul. Sinds Margareth Thatcher is ook de mythe dat de sekse enig soelaas zou bieden voorgoed doorgeprikt in eigen tijd. In vroeger tijd is er volgens verhalen ook al veel bewezen in deze.

Het verwarren van deze drie grootheden is ook volledig geslaagd. Vooral het voor alle gebruiken van één enkele eigennaam helpt zeer.

Maar: over dit bedrog door overwonnen vijanden en ver weg en in de geschiedenis mag en wordt uitgebreid en ongeremd verteld.
Dat vertellen is een grote bron van mijn kijk op ‘mijn’ samenleving, mijn land, mijn wereld, die slechts mijn omgeving is. Adolf Hitler heeft gewoon geprobeerd een nieuwe verse civilisatie te beginnen, dat lukte, te stichten, dat is uiteindelijk door militair verslagen te worden mislukt en te vestigen (daarvoor had hij de met Speer samen gemaakte plannen gereed). Over Adolfs streven, zeggen en doen mag openlijk kritisch gepraat worden, dus dat is leerzaam. Het uitbuiten van slavenvolkeren door bijvoorbeeld de Engelsen of het uitroeien van de Indianen door de USAmerikanen, moeten altijd met schroom besproken worden en verpakt in economie en verhuld als waren het ziekten die de Indianen overkwamen en slechts zelden via geschonken dekens als biologisch wapen werden ingezet. Al die remmingen bij het bespreken en al de vertekeningen door die eeuwige kreet ‘nu is dat niet meer zo’, ‘dat was een of meer eeuwen gelden’ dat alles is weggevallen: Adolf en Jozef woedden in mijn tijd van leven.

Ik heb alles hierover van horen zeggen en van zien op televisie en in boeken, tweedehands en ik kan het slechts geloven of niet. Geloven en betwijfelen zijn even dom. Ik weet er dus niets van. Wat ik wel FEITELIJK KEN is dat Guido Knopp van die films over televisie uitzendt, waarin dit alles verteld wordt.
Ik leef in een tijd/ omgeving waarin mensen proberen elk ander, nu ja, zoveel mogelijk anderen, dit te vertellen. En Duitse soldaten van de Wehrmacht heb ik met eigen ogen gezien. Dat zegt niks.

Elke civilisatie begint als een roofmoordtocht (operatie Barbarossa) komt op een plaats op het aardoppervlak uit beweging en komt door slavenarbeid, door ‘vernietiging door arbeid’ ook, tot bloei: de massa in armoe, de weinigen in weelde, tot via de komst van een middelklasse alleen het in de buurt hebben van de armen nog wordt afgewezen en de grove vormen van slavernij worden geëxporteerd, al globaliserend verplaatst naar het buitenland (dat de Verenigde Nazi’s speciaal voor elkaar in stand houden in plaats van tot een wereldregering te wensen te geraken. De landen worden in de Verenigde Naties vertegenwoordigd, door als mensengebruikers levende lieden, niet de volkeren zelf zijn daar aanwezig of hebben daar een stem). Binnenslands zijn ‘werkgever’ genoemde doorgevers van de bevelen van Koning Klant en werknemers (degenen die voor geld, ook voor onnodigs, deeltijds zich laten gebruiken, hun txaenz besteden aan voor hen zelf irrelevants) sociale partners. Naar het buitenland en de daar ‘zoals wij levende onderdrukkers / voltijds mensengebruikers’ en de gebruikte slaven / leveranciers van grondstoffen gericht, zijn ze dat.