Jaap Schot, 31 oktober 2002

Het centrale scharnierbegrip van ‘recht’ en ‘staatsreligie’ is ERFZONDE. Dat is zo waar christendom en mensengebruikerij samengaan. Iedereen is apart erfgenaam van de erfzonde, iedereen is ‘van nature’ schuldig, wordt schuldig ontvangen (‘verwekt’ heet dat in dat andere begrippenapparaat) en geboren (geworpen dus). Niemand hoeft dus meer van iets beschuldigd te worden om terecht onderworpen (subject) te zijn aan de door God aangestelde overheid. Vrijheid is er niet, er is alleen ontheffen mogelijk van sommige voor allen geldende beperkingen: voorrechten dus.
Voorbeeld: hoger geplaatsten hoeven niet in het zweet huns aanschijns hun brood te eten. De doem van de arbeid treft hen niet.
Het is duidelijk dat ongeloof verboden is, zo goed als het nu niet geldt wanneer ‘krakers’ e.d. jongeren zeggen: “jullie rechtsorde is de onze niet”. Dat zijn de ketters van onze tijd.
=========
Overal waar het geloof (in die christelijke leer of in de geldigheid van democratische wetten) aanwezig is, is er logisch te denken en te voelen: de gevangenschap past immers, compleet met regime en voorrechten bij wat “waar” is (= gemeenplaats is, uitgangspunt van alle aanwezigen als ze gaan denken, algemene vooronderstelling). “Waar” dus wel goed te onderscheiden van ‘proefondervindelijk waar’, ‘natuurgegeven’, ‘buiten spel zo aan te treffen’.
=========
Geen staat ( c.q. ‘rijk’ zoals het Romeinse of het derde) zonder verplicht geloof, staatsreligie. Waar (c.q. wanneer) de bewustzijnsindustrie nog niet zorgt voor het overschreeuwen van ongelovig opmerken en doordenken, is er censuur. Hier nu dus niet meer.
============
De bevoorrechten, waaronder altijd diegenen zijn die regeren en zij die de wetten handhaven (het zogenaamde uitvoeren en rechtspreken), verkeren niet in coma. Ze zijn bij bewustzijn. Als het een of andere incident het daartoe dwingt komen of blijken ze zelfs bij BEWUSTZIJN, dat wil zeggen: doordacht, op de hoogte van de manier en mate van bedrog die tegen de gebruikten (slaven of loonslaven of slaven in zelfbezit, vrij ondernemend) wordt ingezet.
Schoolvoorbeeld, verteld om een heel andere reden: de wijze waarop de Kerk toentertijd omging met Maarten Luther, die met die stellingen aan de kerkdeur. Als het verhaal niet waar is, maakt dat niets uit, Jezus en Boeddha hoeven ook niet bestaan te hebben. Verteld werd, dat Luther aangeboden werd bisschop te worden, als hij verder zijn kop hield. Zo zit de wereld in elkaar. Een paus kan zo devoot en gevoelsmatig zijn als maar kan, de curie, de hele massa opperpriesters daar in Rome, zorgt voor de instelling, die door de eeuwen mee moet.
=========
Er is nooit enige vijandschap tussen staat en kerk. Zonder kerk geen staat, zonder brandstapels die door de staat worden gestookt, geen geloof, want geen aanschouwing: begrippen zonder illustratie, zonder vertonend bewijzen, blijven leeg.
Het wegen van vrouwen die ervan beschuldigd werden heks te zijn, was subversief. Zo is ook het Groningse initiatief om dak- en thuislozen van fatsoenlijke haarverzorging en dergelijke te voorzien subversief. Die verwaarloosde figuren zijn juist op straat weer (nog maar een jaar of 15) toegelaten teneinde de gebruikten in het volk te tonen dat het mensen in dit land veel slechter kan gaan dan zij het hebben en dat ‘de overheid’ echt ‘daar niets aan doet’. Die gebruikten moeten dus stil en dankbaar zijn en geen subversieve verhalen aanhoren.
========
De ‘kutmarokkaantjes’ missen de doorgesijpelde christelijke, kerkelijke en ‘objectieve rechtspraak voor iedereen’ legenden, verhalen, zinswendingen, ingeslepen opvatgewoonten. In hun huiselijk leven en taal zitten andere, feodale, bij ons middeleeuwse, manieren van staat en religie ‘inbrengen en handhaven’. En zij zijn niet de enigen die dit missen. Er is maar één generatie zonder geschiedenisonderwijs nodig om vrijwel alles uit te wissen, buiten ervaring en taal van de volgende generatie te houden.
===========
Als er al strenge handhaving van een regime op televisie is, dan is het een non die doet alsof een massamoordenaar altijd, per definitie, als heilig menselijk leven, aan de doodstraf moet ontkomen. Ook de Amnesty-achtigen kennen geen nuance. Onze topadvocaten zouden voor alle aangeklaagden in Neurenberg vrijspraak hebben nagestreefd. Omdat dat hun vak is, hun rol.
=========
Leren doe je niet, het overkomt je.
Leren doe je van wat je waarneemt, niet van wat je hoort. Van wat je hoort leer je praten. Dat is iets totaal anders. Taalvaardigheid is: kunnen liegen, kunnen zwijgen, geheim kunnen houden, kunnen vertekenen, onduidelijk kunnen zijn (meerduidige volzinnen en niet specifiek het onderwerp aanduidende zelfstandige naamwoorden en werkwoorden gebruiken).
==========
Alleen wanneer er moet worden omgegaan met iets anders dan andere mensen wordt het spreken van objectieve waarheid technisch nodig. Nergens is het spreken van die waarheid moreel of ethisch nodig. Wie daar in trapt, is de dupe. Eigen schuld, dikke bult. Een te bedriegen stommeling is hij.
=========
Alleen de liefde is een reden om elders objectieve waarheid te spreken. Wat men ‘liefde’ voor een ander noemt is: dat je je niet als los van die ander ervaart (<---- opvat). Liefde is dus nooit tussenmenselijk of tussenpersoonlijk, liefde is de afwezigheid van die gescheidenheid, waar iets tussen kan.
En dan is er nog de liefde voor de waarheid, voor wat buiten spel is, met andere woorden er is de afkeer van de civilisatie. Dat is de liefde die ook de kluizenaar, die iemand ook, in de omstandigheden van Robinson Crusoe zijnde, kan ervaren. Maar een gedáchte ander (c.q. Ander, God) is wel nodig dan, op de achtergrond.
========
Onder bedreiging doen de beroepsbeoefenaars alsof ze (een slap aftreksel van) liefde voor hun klanten en hun vak hebben. De consumentenbond en de consumentenprogramma’s op televisie zijn daar bewijzen van. Deze programma’s vervangen de god en de gilden van de middeleeuwers.
========
Het onderwijs is de centrale weghouder van deze ter zaken van hun leven doende leerstof van de leerlingen. Dat is de centrale taak van het onderwijs: maatschappelijk dom en ondoordacht houden en technisch bruikbaar maken en wennen aan competitie. Sport is er niet voor de lichamelijke gezondheid maar tegen de geestelijke gezondheid. Vandaar dat lichamelijke opvoedingslessen gevuld worden met sport. Als die lessen zouden worden beschreven als bedoeld om knechten te maken, dan zou dat objectieve waarheid zijn en ziet, dat zagen we al: die spreekt (schrijft, publiceert) men niet.