Jaap Schot, 21-22 februari 1999

Exemplaar, persoon, individu.
Natuur, cultuur, civilisatie, beschaving.
Kunnen i.t.t. moeten // gereedschap i.t.t. agenda, taak.

We worden geboren als exemplaar van onze soort. We worden geworpen in een vee-situatie, in omstandigheden die overeenkomen met die waarin 'wij' ook vee houden. We zijn gehuisvest, we worden gevoederd, we worden verzorgd, we worden gebruikt en vervoerd. Wie van ons geluk heeft wordt door zijn moeder enige tijd aan dit 'een stuk vee zijn' onthouden, doordat ze ons behandelt als 'een jong'. Die behandeling is geheel anders dan die van vee en kan in gunstige gevallen jarenlang worden gerekt, voordat de veehouderij [ = slavenhouderij = civilisatie] toeslaat en het jong wordt omgedoopt tot 'een kind' en wordt 'opgevangen' [ = aan het bij de moeder zijn onttrokken ] in een crèche, een kleuterschool, een school. Het opgevangen kind is een stuk vee en wordt als zodanig behandeld en bruikbaar gemaakt.
==================
Zolang we 'een jong' zijn, leren we maximaal. Alles wat we van onze omgeving (inclusief de anderen, vooral de moeder) kunnen opmerken leggen we in ons geheugen vast. We oefenen ons in het bewegen van alle spieren en we oefenen in spraakvoorbereiding en spraak. We besteden aan leren zoveel txaenz als we maar kunnen. Geen zinnig aandachtig toeschouwend mens zou ooit op de gedachte van leerplicht komen, zo min als op de gedachte van ademplicht.
Zodra het jong omgedefinieerd wordt tot kind wordt het zelf leren verboden. Zelf leren betekent namelijk: zich en de actuele waarneembare, dus gekende omgeving verkennen. Vee echter wordt gehouden opdat het niet zijn eigen leven zou leven, maar gebruikt zou worden. Vandaar dat op school de kinderen gedwongen worden op te houden met zelf leren (wat impliceert: ophouden met de eigen onderwerpen en vaardigheden te kiezen en naar eigen aanleg en tempo de eigen kronkelweg te gaan naar het volwassen-zijn (dat is: het aan het gegevene, kenbare volgroeid-als-gebruiker-ervan te zijn).
=============
Het doel van de civilisatie [ dat zijn in feite: de leidinggevende slavenhouders] met de school is: het onvolwassen houden van de leerlingen. De leerlingen mogen niet leren zelf te voorzien in wat ze nodig moeten hebben en in gelegenheden om te doen wat ze nodig moeten doen. De leerlingen moeten stukken vee worden, die van elkaars diensten afhankelijk zijn om te kunnen leven. Aan het afhankelijk van elkaar en ten koste van elkaar leven van het vee leven de leiders luxueus, zonder zelf iets bij te dragen aan de aanmaak en/of andere dienstverlening, parasitair. Het doel met scholen is invalide houden of maken. Het middel is: het leren (van het ter zake van het zelf leven doende) voorkomen, verhinderen, storen, ontmoedigen.
===============
Zolang dat kan doet men dat door het afleiden van de aandacht of door andere manieren om de kinderen hun txaenz te laten besteden aan wat niet ter zake (van het zelf onafhankelijk, op eigen initiatief leven) doet. Ingewikkelder is het niet.
==//\\==

maandag 22 februari 1999 1.53:
============
Het verplicht te volgen onderwijs maakt de kinderen bruikbaar, gebruiksklaar, gebruikersvriendelijk, tot vee. De bovenlaag van gebruikers van deze stand en gang van zaken leert thuis en in aparte instituten hun eigen voortplantsels en eventuele beschermelingen hoe dat gebruiken technisch gedaan dient te worden: men maakt daar de volgende lichting van de elite gevechtsklaar. Het is een propagandaverhaal dat het iedereen mogelijk zou zijn door te dringen tot die parasitaire elite of, andere versie: dat die elite niet zou bestaan.
==============
Wat er aan gedachten optreedt in de gebruikten is totaal onbelangrijk zolang er geen massale nood is. Voor mij is de stand en gang van zaken in de civilisatie niet overzichtelijk, alleen inzichtelijk. Ze rangschikken zich al vechtend om voorrechten. Dat is het wat er gedaan wordt en die volstrekt ordeloze strijd heeft mijn belangstelling volstrekt niet. Ik ben alleen maar onuitsprekelijk blij dat ik niet mee heb hoeven te doen.
===============
Ik heb de vaardigheden die ik heb aangeleerd opgevat als gereedschappen en ik heb na tig jaren beseft dat ik geen liefde voor de mensen die ik tegengekomen ben heb opgevat. Ik ben iemand die zich niet hecht, die geen relaties opbouwt en geen initiatieven neemt. Ik streefde niet en koos geen partij en trad tot geen partij of andere groep toe.
===============
Ik speel in mijn eentje in alle stilte met die vaardigheden en ben daarin gerust en gelukkig. Ik heb gewoon geen problemen.
==// einde maandag 22 februari 1999 2.14\\==