A>b:

B>type antwoord.txt

.pl70

.mb2

.mt2

.he     file antwoord.txt / schijf groen 9 / blz. #

Als ik mij alcohol toedien word ik dronken enz. net als ieder

ander die zich alcohol toedient.

Als ik tegen de uitwerking van alcohol op mijn denken en doen

ben, zal ik vanuit die eigen afkeuring doen wat Mohammed zijn

volgelingen gebood: ik zal geen alcohol drinken.

Hetzelfde gebruiksverbod zal van toepassing zijn op alle

psychotrope stoffen en ook op overeenkomstig werkende bezigheden

(ademtechnieken, sense-deprivation e.d. meer).

In een van de vele boeken van Krishnamurti die ik las vertelt hij

dat hij eens een takje heeft behandeld zoals gelovigen hun

beeldjes behandelen, en, verdomd als het geen waar is, het stomme

ding werd in de loop van enkele maanden echt heilig. Een proefje

met religieus gedoe. Doe het en er overkomt je precies wat andere

mensen die het doen overkomt, alsof je alcohol drinkt, zo eender.

Mozes stelde dan ook: gij zult U geen gesneden beeld ncoh enige

gelijkenis maken, van wat dan ook, gij zult U voor die niet

buigen, noch hen dienen. Want het werkt, het doen veroorzaakt,

heeft gevolgen.

Ik ben er vast van overtuigd dat ik, wanneer ik ga meedoen aan

loterijen en andere vormen van gokken, gepakt zal worden door de

spanning die daar in zit. Dat gepakt worden overkomt vele, de

meeste, misschien uiteindelijk wel alle mensen. Vandaar dat

Calvijn en vele anderen het gokken gewoon verbieden, slecht

noemen, afkeuren.

Macht corrumpeert de machtige en schaadt ook degenen over wie ze

wordt uitgeoefend. Er is voor niemand een reden om aan te nemen

dat hij nu die uitzondering zou zijn:

niet ten aanzien van alcohol,

niet ten aanzien van aanbidden,

niet ten aanzien van gokken,

niet ten aanzien van corrumperen door macht.

Geen reden, voor niemand, ook niet voor mij.

Ergo: ik doe niet mee.

Wie zich bedient van een begrippensysteem, een model, een

paradigma, een theorie, een doctrine volgt regels, neemt

beperkingen, grenzen op zich, voor de duur van dat gebruik, dat

zich-bedienen-van. Een begrippensysteem zonder grenzen is

onbestaanbaar, zoals een speelbord of speelveld zonder externe

grenzen (en overigens ook: een zonder interne structuur)

onbestaanbaar is.

Taal gebruiken is een vorm van hersens laten functioneren, zoals

je bewegen een vorm is van spieren laten functioneren. Zoals alle

organen dienen ook de hersens te functioneren. Onze

gespecialiseerde-dienstverlenerssamenleving maakt dat wij

gedepriveerd worden ten aanzien van al dat functioneren dat ons

niet bij ons om-den-brode bezig zijn toevalt: functie-deprivatie

zoals er ook zintuig-prikkelings-deprivatie bestaat (lauw bad,

donker, geluidloos, die truc).

Goed, als ik nou mijn hersens wil laten functioneren, dan denk ik

gewoon met (telkens een) van die begrippensystemen; om precies te

zijn met een van die welke in mij ""terecht zijn gekomen"",

beland zijn, gestrand zijn, toevallig aangespoeld zijn. Software,

waar ik niets mee te maken heb, zo min als een surfer wat te

maken heeft met de golf waarop hij 'rijdt'.

In sommige begrippensystemen (bijvoorbeeld in alle doctrines)

zit keuring ingebouwd, meestal met daaraanverbonden suggesties en

gedragsvoorschriften. Wie zo'n begrippensysteem gebruikend tekst

in zich laat opkomen en deze tekst uitspreekt of uitschrijft, zal

'geinspireerd' schijnen, op dezelfde wijze waarop Krishnamurti,

zijn proefje nemend met zijn takje, 'religieus bezig'/'religieus

gemotiveerd' geschenen moet hebben.

Ik ken geen begrippensysteem dat niet met logica en consistentie

gebruikt moet worden. Hoe vol verzinsels een begrippensysteem ook

zit, erbinnen, binnen en tijdens het gebruik is er waars en

onwaars in te zeggen, is er logica en consistentie vereist.

Anders speel je met een voetbal, maar je voetbalt niet, speel je

met een tennisbal, maar tennist niet.

Bij ongeregeld gebruik kun je geen fouten maken, maar je kunt ook

niets goeds maken, je speelt niet. Dat spelen met goed en fout er

in, met de gelegenheid tot slagen en falen is een surrogaat voor

het echte leven waaraan wij (in die gespecialiseerde-

dienstverlenerssamenleving) niet toekomen doordat die

dienstverleners tussen ons en de werkelijkheid in staan. In en

met dat surrogaat is te functioneren, al heeft dat functioneren

het karakter van "droogroeien" met een roeimachine of

"droogfietsen" met een home-trainer. Als ik zo'n ding gebruik

weet ik zeer wel dat ik echte bewegingen maak in schijn-

omstandigheden (of hoe ik dat ook moet uitzeggen).

Evenzeer ben ik mij ervan bewust in schijnomstandigheden te

verkeren, wanneer ik een tekst aanmaak met gebruikmaking van een

'inspirerend verhaal' of een 'richtverhaal': er is geen daad bij

die woorden te voegen en ik verwacht er evenmin gevolgen van als

van mijn roeibewegingen in de huiskamer.

Interessant is echter de waarneming dat niet zelden ook

uitwerking uitblijft bij het uitspreken van deze soort tekst in

zogenaamd passende omstandigheden: daar waar hoorders aanwezig

zijn.

Het klinken van die tekst veroorzaakt niets. Zoals een kerkgebouw

geen kerkdienst veroorzaakt.

De horende anderen zijn soeverein: zij hoeven niets. Als de

spreker het spel 'begrippensysteem gebruiken' ernstig speelt, kan

hij niet zeggen wat hij wil, zijn tekst zal niet als de zijne,

als van hem "persoonlijk" te herkennen zijn. Zoals ieder spel kan

het uitzeggen van waarheid over onderwerp A met gebruikmaking van

begrippensysteem B in een robot-computer worden ondergebracht, in

principe, zij het nog niet in de praktijk.

De gewone man is tot consument opgevoed en voelt zich als

soeverein. Als hij een uitspraak hoort vat hij die als Koning

Klant op als aan hem ter aanschaffing voorgelegd. Als Jan Publiek

vat hij elke uitspraak op als aan hem met de bede om applaus

voorgedragen. Als kiezer neemt hij de uitspraak als een voorstel

op, dat hij naar believen kan bijvallen of niet. Als speler in

het grote spel om rang vat hij ieders uitspraken op als zetten in

dat spel, als pogingen dus om te verleiden, te bedreigen of te

bedriegen.

Zij die in een of andere religie geloven gaan er van uit dat wie

bij het gebruiken van begrippensystemen zich opleggen de waarheid

uit dat systeem te melken en uit te sprken, geloven in dat

begrippensysteem als enig geldig, "enig waar", als enig ten

aanzien van dit onderwerp ware uitspraken opleverend.

Samenvattend: menigeen heeft de gewoonte de ander als spelgenoot

op te vatten, als met/aan/in hetzelfde spel als hij bezig.

Menigeen, vast niet iedereen, dat is statistisch zeker.

Er is een diepe gekte aan het licht gekomen toen de uitdrukking

'voetbal is oorlog' WAAR bleek, in waarheidsgehalte ver

uitstijgend boven het voetballen als onderwerp alleen.

Mensen zijn hun gedenk, gedoe en gevoel gaan menen, ze weten niet

meer, ze maakten zich niet bewust, dat het (als) 'droogroeien' /

'standfietsen' is, dat het surrogaat is.

Is deze laatste afkeuring nu bijvoorbeeld een uitdrukking van

mijn mening? Ik heb geen mening, ik gebruik een keurend

begrippensysteem, dat is alles. Ik heb ZELF (softwarevrij, van

nature) volstrekt geen mening over het doen en nalaten van andere

levende wezens. Hun gedoe is voor mij gegeven, zoals een storm,

een regenbui, een mooie dag en een wolk voor mij gegevens zijn.

Dit gegeven, dat ik van nature geen mening heb en dus er ook

nooit een kreeg of krijgen zal, dient toegepast te worden op

al mijn teksten.

..                         ==//240191//==

..                          ==/250191/==

Bij het aanmaken van een tekst wordt altijd gebruik gemaakt van

begrippen, die hangen samen, met andere woorden ze vormen samen

een enkel systeem of ze zijn "afkomstig" uit meer dan een

begrippensysteem. Dat laatste geval is gevaarlijk, het kan zeer

gemakkelijk gebeuren dat er verwarring de tekst binnensluipt. In

een begrippensysteem zit altijd minstens een enkel 'model', een

'paradigma', een kijk op of opvatting van het onderwerp en zijn

omgeving. Zitten en twee of meer van die modellen in een

begrippensysteem verwerkt of opgenomen, dan wordt het denken

ermee al minder gemakkelijk. Wanneer de bij het aanmaken (exacter:

het je laten invallen) van een tekst gebruikte begrippensystemen

talrijker worden zijn exactheid, eenvoudigheid en

verstaanbaarheid ook met behulp van logica en consistentie niet

meer te redden.

Een begrippensysteem is een (onstoffelijk) stuk gereedschap.

Niemand zal zeggen of denken, aannemen of vermoeden dat wie een

zaag gebruikt in die zaag gelooft. Hoogstens kan men opmerken dat

hij, - inzoverre hij de zaag als gereedschap bewust koos uit een

volle gereedschapskist met rijk gevarieerde gereedschappen-,

blijkbaar gelooft in de bruikbaarheid (ook van die zaag) om dit

(wat hij met die zaag doet) te doen. (Ieder gereedschap wordt ook

wel eens gebruikt voor 'dingen' waar het niet speciaal voor

bestemd is; dat kan vaak best nog goed gaan.)

Een zingende zaag is nog weer een ander geval, dat is

vergelijkbaar met klankdichten, het rijmelen en zingen met ook in

taal gebruikte klankengehelen (in taal wel 'woorden' genoemd en

daar gebruikt als activeringssignalen voor eigen en andermans

geheugen (vergelijkbaar met draadloos verstuurde signalen bij het

op afstand bedienen van bommen of zo).

--/280191/--