Jaap Schot, zonder datum

De moeder-huisvrouw in Theo Thijsssen's 'Het Grijze Kind' bepraat alles wat haar overkomt als gebeuren waar zij mee te maken heeft als moeder en als huisvrouw. Ze bepraat het zo dat het allemaal planmatig voorbereid lijkt en in haar voordeel, minstens niet in haar nadeel. Voordeel en nadeel betreffen haar rang, haar status. Zij heeft geen andere wapens

dan haar teksten, die ze uitspreekt in het bijzijn van degenen van wie zij de achting moet ontvangen.
De schrijver brengt geen achting voor haar op. S. Carmiggelt (van alle mensen juist hij) schrijft op de flap dat het boek gaat over 'het dwaze burgermansmilieu'. Dat dwaze burgermansmilieu maakt deel uit van het speelveld van de rangschikkers/ bevoorrechters waarover ik zoveel schrijf.
Het is dan ook volgens mij een voorbeeld van onvoldoende doordachtheid, onvoldoende analyse, het nalaten van even verder kijken dan hetgeen natuurgetrouw te beschrijven is.
Jawel, het is goed beschreven. Het is uit het leven gegrepen, het is niet: het leven begrepen.