Jaap Schot, 7 juni 2003

Tcomprob.
===========
Het communicatieprobleem.
======================
7-6-03 14:43
===========

De ene mens kan de denkwereld van de andere mens niet binnentreden. Telepathie en communicatie zijn losse woorden: er zijn verzinsels aan verbonden, maar daar worden woorden niet minder los van. Het blijft dan bij woordgebruiksgewoonten die een betekenis suggereren of, zo men al tevreden is met deze betekenis voor het woord betekenis: die een benoemd gebeuren suggereren.
In ieder geval: waar de trits
1. het woord ‘fietsen’
2. het begrip ‘fietsen’ (werkwoord) en
3. de gebeurtenis / het gebeuren fietsen,
compleet voorkomt, is die trits bij ‘communicatie’ en bij ‘telepathie’ beperkt tot de eerste twee.
========
Dit moet niet verward worden met de onvolledigheid van de trits bij ‘dromen’. Ik kan ’s lezers dromen niet zien, niet mee bekijken, maar we hebben beide iets in degelijk ervaren, dat wij ‘dromen’ noemen. Iets dergelijks met tandpijn en misselijkheid. Introspectief gegeven is ook gegeven.
======
Spookdorp is de laatste plaats waar nog helpende kabouters en ingeboren ideeën werden ‘gemeld’. ‘Gemeld’ tussen aanhalingstekens, want de uitspraak was in de vorm van een melding, maar bij veel hoorders bleef het geloof (het geloven) uit. Op zich is dat uitblijven van geloven geen enkel bewijs van ‘vals alarm’, maar hetgeen waarover gemeld werd, bevond zich per definitie, in het verband zoals boven nog weer eens uitgeschreven, buiten ‘dat wat de hoorder zelf kan gaan bestuderen, omdat het in principe daar ook gegeven zal zijn.
=========
Uitspraken (gedaan in de vorm van meldingen) die introspectieve gegevens betreffen, kunnen niet door de wetenschapsbeugel. Die beugel is zo klein omdat communicatie en telepathie niet alle deelnemers gegeven zijn. Dat zijn echter kleuren ook niet en is het nu zo dat uitspraken met kleuren er in als wezenlijke betekenisdragers buitenwetenschappelijk zijn?
Ja, inderdaad. De dictatuur van die afspraak geeft aan de zeldzame kleurenblinden deze concessie. Zij hoeven niet te geloven, zij mogen met daartoe strekkende meetapparatuur de elektromagnetische trillingen in kwestie nameten [en dus mogen ze navragen welke golflengten bedoeld worden in de melding]; het is een gedoe, maar objectiviteit is niet goedkoper. ========= 7-6-03 15:08|||7-6-03 17:25:
=========
Intersubjectiviteit is onvoldoende en vanzelfsprekendheden zijn onuitgesproken soevereine bevelen. Bij intersubjectiviteit zou het noemen van kleuren voldoende zijn en dat is het niet. Meerderheidsbeslissingen en soevereine bevelen van enkelingen met gezag, zijn totaal buitenwetenschappelijk en kunnen dus de toets der kritiek niet doorstaan.
===========
‘De mens’ is het beste voorbeeld van een woord / begrip dat de gebruiker tot denkfouten en foute gedachten voert. Het is me niet de moeite waard hier enig voorbeeld uit te werken, maar denk maar aan ‘het in leven houden van alles wat uit een vrouw geboren is, ongeacht de eigenschappen ervan’.
Voor een voorbeeld van totale verwarring “der geesten”: dat op gezondheid van lichaam en ziel uitgezochte jonge mannen in massa’s ‘mogen’ worden gedood en mogen doden, terwijl de niet gekeurden en de afgekeurden geheel anders worden bejegend. Totale waanzin.
==========
Deze en andere waanzin komt voort uit het nalaten om voor de besluitvorming hieromtrent de gelijke eisen te stellen als die in de wetenschap. Niet argumenteren, maar bewijzen in de zin van ‘laten zien’, de ander het zelf laten doen. Torricelli met die buis: boven het kwik kón volgens de leer van de ‘horror vacua’ geen luchtledig zijn. Daar ging T. niet op in: hij toonde de verschijnselen en liet het debat over aan de debaters: hun eigen speelgoed, dat geen verband met de werkelijkheid had.
==========
Het is al sedert de invoering van de proefondervindelijke wetenschap volstrekt obsoleet om naar communicatie te streven, in welke vorm dan ook.
Wij zijn er allen volstrekt uit eigen ervaring zeker van dat wij niet communiceren,
dat er geen gedachten uit ons overvloeien naar de ander(en),
dat er geen gedachten te lezen zijn,
dat er woorden / volzinnen/ betogen / verhalen gehoord, geen gedachten overgedragen worden.
========
Doordat het woord [in dit geval het woord ‘communicatie’] er blijft, stinken we er elke keer weer in, het te gebruiken.
En het lijkt iedere keer weer alsof we iets uitzeggen.
In werkelijkheid reduceren we ons tot een praatmachine:
Woorden, woordvormingsgewoonten/regels, woordgebruiksgewoonten, zinsbouwvoorschriften, grammatica, logica, consistentie en nog zo wat inbouwen en er komt uit wat er uit elke ondoordachte spreker komt.
De werkelijkheid wordt niet besproken, bepaalt niet, voor zover waargenomen, wat er gezegd wordt.
7-6-03 17:53|||7-6-03 21:19:
===========
Ook daderschap is ‘een suggestie uit de taal’, puur. Hoe beter het je lukt je aan die suggestie te onttrekken, hoe duidelijker je ziet dat hetgeen je zogenaamd, zogezegd, ‘doet’, in feite gewoon alleen maar gebeurt en door jou gezien, opgemerkt wordt, SOMS. Als je tekstaanmaker (een hoeveelheid hersencellen) iets aan je geestesoor laat horen, dan merk je dat op. Als je tenminste jezelf leert luisteren met deze beide begrippen ‘tekstaanmaker’ en ‘geestesoor’, anders “zie” je helemaal niks gebeuren, denk je dat je denkt. Want dát: ‘dat je denkt’ suggereert de taal je met dat éne woord. Met twee woorden ‘tekstaanmaker’ en ‘geestesoor’, is er ineens een andere voorstelling van zaken bij hetzelfde gebeuren. Vertel er nog een verhaaltje bij: als kwebbelende peuter/kleuter flap je er alles uit, even je mond houden, terwijl je tekstaanmaker werkt!, leer je pas later, onder bedreiging. Op wat je zegt reageert men met ‘dat denk jíj’, immers?
7-6-03 21:28||7-6-03 22:15:
zie nu eerst verder het inschrift in het opstel ‘IDEAPOLIS’.