Jaap Schot, 11 januari 1987

Als het dan de moeite waard is te proberen het eigen individuele sterven en het massaal sterven van de geciviliseerden uit te stellen en het uitsterven van de soort te vertragen, dan is er naast de vraag 'wat na te laten ?' plaats voor de vraag 'wat te doen ?'. Wat na te laten is, is duidelijk: propaganda maken voor de civilisatie. De eerlijkheid, objectiviteit, waarheid gebiedt dat we de civilisatie openlijk aanwijzen als de onnodige roofmoordtocht die ze is; vroeger bewegelijk, nu vastgelopen als in loopgraven: bezit en voorrechten, een gelaagde samenleving. Wat is er te doen ? Ten eerste gaat het er om zelf overal de civilisatie, het geciviliseerde gedrag, waaruit de civilisatie als gebeuren is opgebouwd, te herkennen. Daartoe moeten we dat kunnen en durven. De onpartijdigheid die voor dat herkennen nodig is moeten we hebben, en de durf om op het schoolplein de piepjonge terroristen van het eigen volk bezig te zien, de durf de vernedering in de eigen loonarbeid te herkennen, de durf het huwelijk als een arbeidscontract te herkennen en zo voorts. Dit alles is minder moeilijk dan het lijkt. De beschrijvingen van deze zaken als vormen van kwaad en als oorzaken van nog veel meer kwaad, zijn overal te koop. Soms hebben ze de vorm van romans, soms van -Xistische maatschappijkritiek. In ieder geval: dit is niet langer moeilijk.

Wanneer nu de civilisatie aan het werk opgemerkt wordt en de bewondering voor de sterkste en minst scrupuleuze, de agressiefste, de winnaar, de succesvolle over is, wat dan ? Het beleren van de niet-winnaars, dat zij in ieder geval deugdzamer moeten zijn en blijven dan de nu eenmaal succesvolle geweldplegers, is al geprobeerd. Het gaat er om niet de winnaars en hun wangedrag te veroordelen, maar het spel. Exacter: het meespelen en gedogen van het spel, dat is de fout. Verliezen is geen deugd, al zal er nooit een deugdzame winnen.

Hoe kan iemand buiten de civilisatie (de maatschappij, de gezamenlijke betaalde banen, de bedrijven en andere IETSen) om voorzien in wat hij nodig heeft ? Antwoord: dat kan niemand, practisch niemand. Zonder die mogelijkheid te kunnen aanwijzen heeft geen tegenstander van het geciviliseerde zijn enig zinnigs en aanvaardbaars te zeggen. Als de mensen niet buiten de civilisatie kunnen leven, zegt wie tegen de civilisatie preekt: "ga dood", dat is een weinig zinnige opwekking.

De macht van de geciviliseerden is groot en ze kennen geen scrupules meer zodra die hen iets gaan kosten. Er zit dan ook niets anders op dan in de civilisatie voor geld te dienen en voor geld het nodige te kopen, het nodige dat nu eenmaal bezeten wordt door de geciviliseerden.

We kunnen niet buiten de civilisatie om aan het nodige komen en we kunnen niet in de natuur, in de vrije natuur, in de ongerepte natuur gaan leven. Er is niet zoveel meer van (er is dus geen gelegenheid) en wij zijn er niet toe in staat, we kunnen niet wat nodig is om zelf rechtstreeks van de natuur te leven.

We kunnen dus slechts VANUIT de natuur in ons, met de mentaliteit van de natuurlijke mens, leven, gevangen binnen in de civilisatie.

Er verandert vanzelf het nodige, het voor de nieuwkomers, de jeugd, om mentaal vrij te blijven en later in feite zich vrij te maken nodige in wat wij hen voorleven, zodra en inzoverre wij - ons steeds ons gevangen zitten bewust houden, - blijven inzien dat elke bevoorrechte de cipier speelt ten aanzien van anders en minder bevoorrechten - de jeugdvijandigheid blijven beseffen van het systeem van (op basis van gepresteerd hebben) bevoorrecht samenleven (gelaagd, met meer en minder bedeelden) - het verbitterend uitwerken blijven inzien van deze opdeling in lagen - onze persoonlijkheid blijven herkennen als een ons aangedaan uniform, dat naast ons te kleden (te beschermen) ons vooral plaatst en hanteerbaar maakt, ons tot een organisatie die ons gebruikt doet behoren.

En zo voorts. de lijst is langer, maar om volledigheid gaat het mij hier even niet.

Zodra, zolang en inzoverre ik op deze wijze vanuit de natuur in mij leef in de civilisatie komen er geen propagandistische opmerkingen en gedragingen voor de civilisatie in mij op. Zonder propaganda is zo'n geweldsysteem minder sterk dan met, zo mogen wij hopen. Want, ach, waarom zouden we niet eens hopen. Hoop is per slot van rekening niet veel dommer en slechts even irrationeel als wanhoop. De werkelijkheid bestaat in deze uit niet-weten.

Als iemand tegen oorlog en geweld is en wil leven en wil laten leven, kan hij dat toch net zo goed laten merken als niet. Zo iemand kan dat alleen maar laten merken door het zich uitend verfoeien van de civilisatie, waarvan de oorlog niet een ongelukje is, niet een bijwerking, niet een onbedoeld gevolg of deel, maar de eigenlijke substantie. De civilisatie is van oorlog, vechten, dreigen en angst (terreur) gemaakt. De civilisatie is die oorlog, dat vechten, dat dreigen, dat terroriseren. Civilisatie dat is de strijd van allen tegen allen met alle middelen met als inzet alles wat bezitbaar (dat is: verdedigbaar, aan het benutten door anderen te onttrekken en te onthouden) is.

Wie zal er vrij kiezen voor dit bewust zijn van zijn gevangenschap ? Het voortdurende ononderbroken heldere bewustzijn van het als gevangene van je tijdgenoten wachten (al of niet door hen in loonarbeid bezig gehouden) op de voltrekking aan jou van een doodvonnis: in een ongeluk, een ziekte of een andere vorm van kreperen. Dat is toch geen blijde boodschap. Het is ook een goede boodschap als ze de hoorder kwaad maakt. Ook kwaad worden is een teken van energie ter beschikking krijgen, energie die te gebruiken is om iets te doen aan dat waarover je kwaad wordt. Gestelde goed gerichte daden gaan nooit verloren en summeren zich evenzeer spontaan tot bewegingen als de misdaden der geciviliseerden dat doen. Het gaat er om de energie niet te laten verlopen zonder gevolgen, ze niet in de emoties te laten blijven steken. Bij de werkelijkheid (waarheid) gevoel voegen is even zinloos als er gebaren (gedoe) bij maken en / of er gedenk naast zetten. Alleen doen veroorzaakt.