Jaap Schot, 15 februari 2007
Hoera, het is gelukt!
Er moest een vorm gevonden worden om bestaande en nieuwe opstellen op een weblog te zetten. Met als doel: zorgen dat er al wat aan publiceren gebeurt vóórdat (na mijn dood) de stichting mijn verzamelde schrijfsels op de mensheid loslaat. Daarbij kan het gebeuren dat er ergens iemand reageert op een goede manier. Ik reken daar niet op, maar niet geschoten is altijd mis.
Het was een grote ingreep, dus tamelijk moeilijk.
- ik was, ben en ga niet voor anderen bezig met mijn uitschrijven. Dat komt zowel door verlegenheid als door bangheid als door onwil om te dienen als door ergernis over de arrogantie van zowel doodzwijgers als oppervlakkige critici. Ik heb er gewoon geen zin in. Maar:
- als er in het Nederlandse taalgebied één op de 20.000 mensen iets aan mijn teksten hebben kan, dan zijn dat er nog steeds 1000. Dát maakt het toch de moeite waard. En:
- mijn teksten zíjn niet minderwaardig. Er zit tientallen jaren denkwerk in, doordenken is nu eenmaal míjn hobby en ik heb er door het toeval van gratis onderwijs en vroege werkloosheid (met uitkering) ruimschoots de gelegenheid voor gekregen en genomen.
Toen was dus de vraag:
Wat zijn nu zoekwoorden die ooit worden gebruikt,
en wel door mensen die iets aan mijn teksten zouden kunnen hebben?
De onderwerpen waar ik over schrijf zijn:
- weg met napraten, meepraten en doorpraten als je niets meer te melden hebt
- weg met ‘het nieuws’: de luisteraar heeft er niets mee te maken. Er sterven elk jaar meer dan één honderdste van zes miljard dat is 60 miljoen mensen. Per dag dus ongeveer één vierhonderdste daarvan dat is 150.000 (60.000.000 : 400) Ja, ik vind het ook heel veel. Maar ik hoef dus écht niet via televisie te vernemen dat er ergens in een ver vreemd land of een stad verderop 20 of 200 of 2000 tegelijk doodgegaan zijn. En dat er vliegtuigen zullen neerstorten en schepen zullen vergaan en van alle bouwsels die kúnnen branden er dagelijks diverse zúllen, dat is ook duidelijk. Ik hoef het niet te weten waar wanneer.
- weg met het bekend maken van jezelf en anderen en dan de roddelpers draaiende houden.
- weg met het vullen van de denkhoofden van de kinderen (→ de mensen) met rommel, zodoende veroorzakend dat er geen tijd, aandacht, energie en vaardigheden over zijn om bijvoorbeeld een einde aan het voeren van oorlogen (niet déze die nu aan de gang zijn, maar het verschijnsel) te maken. Dat kán, we zijn met z’n zes miljarden. Het is een kwestie van de aandacht ervoor vrij maken van die zojuist aangewezen vulling.
- Dít is een aanduiding van mijn onderwerpen. Hoe veroorzaak je dat er mensen dit lezen? Hier komt nóg een onderwerp: het lezen van de Bijbel zonder die irritante veronderstelling dat je bij dat lezen de instructies in acht moet nemen van de Roomse kerk (in 325 gesticht door en voor de Romeinse keizer van die dagen). Wat ik wil zeggen tot ‘de mensen’ is: lees de Bijbel nu eens wél en wel zónder die instructies te volgen, dus: lees de Bijbel zoals je een normaal (onheilig) boek leest: Orwell’s ‘Boerderij der dieren’ en Defoe’s ‘Robinson Crusoe’ en Canetti’s ‘Massa en Macht’.
- Kijk, we leven ná Christus, dus de gedachte dat deze gedachten (beter: dit vrije denken, dit over eigen onderwerpen zelf denken) gemeengoed zouden kunnen worden, die hebben we niet meer. Ook het ‘vertederd worden door al die misleide stakkers’, zoals Jezus deed, daarvan weten we nu hoe de machthebbers daar op reageren. En wat het kiesgerechtigde volk roept: geef ons Bin Laden, wég met die zachte prater over waarheid en over het wegwerken van de balk in ons eigen oog. Kruisigen! Nee, al in dat bijna 1900 jaar oude Nieuwe Testament gaat het alleen om uitverkorenen. En als ze ergens geen belang stellen in de denktruc om aan innerlijke vrede te komen, dan (zo luidt de uitdrukkelijke instructie aan de apostelen): je schoenen schoonvegen en de stad verlaten. Zelfs geen aanklevend vuil (enige kwalijke herinnering) van meenemen. Einde ‘innerlijke ontferming’, waarmee Jezus begon.
- Het zijn niet de mensen die een cursus ‘literatuur (verhalen, essays en romans) schrijven en lezen’ zoeken, die ik zoek, maar ‘de mensen die literatuur onderwíjzen, op scholen dus onderwijs geven in ‘begrijpend lezen’. Voor déze lieden wil ik als lok-zoekwoorden ‘literatuur onderscheiden van nep (leesvoer)’. Het aanwijzen van dat onderscheid zal me in de gelegenheid stellen het taalonderwijs ter sprake te brengen: een andere ingang naast de gewone zinsontleding en woordsoorten.
- Het gaat er om mensen te lokken die met literatuur bezig zijn, in en buiten ‘het onderwijs’. Via díe belangstelling is wellicht hun aandacht te trekken. Oh ja, en dan zijn er nog de mensen die denken (ik heb dat ook als ‘een bron’ aangewezen gekregen, in het onderwijs, op school en zelfs nog op de universiteit) dat ‘filosofie’ leerzaam zou zijn. Dat lokwoord moet er dus ook bij: filosofie van het spreken, de taal en van literatuur
- En dan hebben we voorlopig dus drie haken met aas er aan.
- Mooi, volgt de vraag: willen we vissen die bijten binnenhalen? Of vertrouwen we er op dat het aas voldoende gif (zo men wil: geneesmiddel) bevat om wie aanbeten van hun gewone denken af te helpen, zonder nadere (operatieve, persoonlijke) behandeling?
- Concreet: doen we er een e-mailadres bij of niet.
- In ieder geval zo’n nakijkverbinding, waarop te zien is of er ‘hits’ zijn.
0 Reacties