Jaap Schot, 21 augustus 1999

Zonder dat het enige diepte heeft het volgende: wat ik onder 'gesprek' versta, exacter er mee bedoel, nu ja het begrip dat ik 'gesprek' noem, dat is erg moeilijk te krijgen met een ander dan zeer onbenullig onderwerp.
Kijk, ik stel: een gesprek is alleen mogelijk over wat alle deelnemers

• daar dan gegeven hebben,
• en als onderwerp hebben,
• waar ze de kop bij hebben, hun aandacht op richten, hun txaenz aan besteden.

Kennis, geen informatie.
Kennen, geen tweedehands of uit de voorraad gehaald weten (herinneringen).

Ieder normaal met elkaar praten van gewone mensen,
die samen aan iets bezig zijn, is een gesprek.

Maar er wordt over belangrijke onderwerpen, zoals de vanzelfsprekendheden van het samenleven niet gepraat.
Voorbeeldje: het gaat op school in de klas nooit over

• het in de klas zitten daar dan
• met dat officiële onderwerp
• en die leraar van deze leerlingen.

Het concrete gebeuren en ervaren en doen, is nooit het onderwerp.
En zo leren ze geen taal voor bij 'dat onderwerp bespreken'.

Nou, daar gaat het mij om!

Na 21 jaar volledig dagonderwijs heb ik nu wel mijn brein vol met de taal voor andere onderwerpen. Niet toevallig onderwerpen waar ik alleen als dienaar van de bezitters van allerlei spul, spullen en bevoegdheden bij kan en mag komen.
Eindeloos kan ik meepraten, napraten en doorpraten, maar zo'n gesprek over wat ik wel onaangevochten zelf kan bereiken, kan bestuderen, zo'n gesprek vind ik niet.
Dat is iets rots in de stand en gang van zaken.