Met het aanvaarden van wetten en spelregels, gaan we illusieve werelden binnen.
Jaap vond dat een kwalijke zaak.
Had hij daar gelijk in?

Ik wijs graag op een van de beste filosofieboeken die ik ooit las: “De filosofie van het alsof” van Hans Vaihinger (1852-1933). Hij geeft onder meer ‘het sociale verdrag’, ‘de wortel uit -1’, ‘de vrije wil’ en ‘God’ als voorbeelden van zaken die niet bestaan.
Toch doen we ‘alsof’ dat wel zo is, het zijn immers bruikbare ficties.
Dat is belangrijk om te onthouden! Ficties zijn er om te gebruiken, niet om in te geloven.

Maatschappijkritisch als Jaap was, ergerde hij zich – zo vermoed ik – aan ‘roofmensen’ die misbruik maken van de goedgelovigheid van ‘prooimensen’, en niet zozeer aan ‘verzinsels’ an sich.
Daarover schrijft hij ergens: “Verzinsels zijn denkgereedschap, om mee te denken, niet om in te geloven.”