Tijdens zijn middelbareschooltijd krijgt Jaap de opdracht een opstel te schrijven over reclame.
(Jan Schot)

Enkele fragmenten uit het opstel:

• De voor dit opstel opgegeven titel suggereert, naar mijn gevoel, dat de reclame iets vijandigs, iets dreigends is. We lezen ook over Oost-Duitsland b.v. dat het in de greep van de sovjets is. Nu ben ik het met de stelling dat de reclame een bedreiging, een vijandige macht vormt niet eens. De lezer vergeve me dus dat ik achter deze titel, in gedachten, een vraagteken zet.
• De lezer, de potentiële klant, wordt voor de keuze gesteld: vitaminepillen kopen of ze niet kopen. De beslissing is en blijft echter aan HEM!
• De grootste fout die men naar mijn mening in deze kan maken is: de reclame als een onoverwinnelijke bedreiging zien, als iets waar “hogere machten” achter zitten. Er is beslist geen super-intelligentie voor nodig om uit te maken of U al of niet nieuwe schoenen, een pakje sigaretten of een wasmachine nodig hebt en bekostigen kunt. Het is toch moeilijk te doen de reclame te veroordelen omdat ons land zovele mensen telt die zelfs voor dit denkwerk nog te lui zijn. Het gevaar ligt niet in de reclame maar in de denkluiheid van de gemiddelde mens. Dat men zich daaraan ontworstele.

Jaap Schot, 1955