Jaap Schot, 16 november 1992

Indirecte introspectie is mijn manier om wat te constateren over wat er in mij gebeurt (/ door mij gedaan wordt) voordat "mijn" gedachten mijn bewustzijn binnen vallen, dat is: dat ik zinnen / zinstukken in mij als het ware hoor. Ik hoor in mij geen stemmen, maar slechts een enkele stem. Ik ga ervan uit dat ergens in mijn hersens de tekst van die stem wordt aangemaakt. Ik heb van horen zeggen dat ik hersens heb. Tot nu toe heeft niemand ooit mijn hersens gezien.

Ik weet zeker NIETS uit eigen waarnemen over bestaan en functie (= werking = veroorzaking = wat ze tot stand brengen) van die hersens van mij. Ik heb als 'techniek' steeds het over boord gooien van wat ik niet zelf waarneem (hoor, zie, tast, voel); weg daarmee, dat is mij niet gegeven, dat is van die andere 15 miljoen (resp. 5 miljard) daar kunnen zij samen wel alle zinnigs uit (en mee) denken. Ik zit alleen. Een stap verder dan de protestanten, die zaten hier op aarde alleen met God. Ik zit hier alleen, zonder dat ik aanneem dat er een God is, die mij vasthoudt of die ik vasthoud ..[(zoals Moeder mij kort voor haar sterven bezwoer). .."Laat God niet los" waren haar laatste woorden tot mij]. God en die 'ik' van "ik denk" zijn beide vooronderstelde grootheden, bedacht om een (grammaticaal) onderwerp te hebben bij resp. het gebeuren en het denken. Consistent neem ik aan dat God en ik geen van beide er-zijn; [bestaan, ruimte innemen, dat is eigenlijk van geen van beide ooit beweerd]. Het woord 'ik' is voor mij bruikbaar als verwijzend woord voor het lichaam-in-leven dat hier nu schrijft. Het woord 'God' is bruikbaar als naam voor al-wat-is, al wat bestaat, het heelal, dat ook in actie, niet statisch, "levend- achtig" is.

Dit zijn de gedachten die ik dan mij wil laten aanmaken voor mijn bewustzijn. Als God het heelal is, als heelal bestaat, zoals ik als levend lijf besta, dan ben ik deel van God en is God volledig mij, niet andersom. Een niercel van mij is niet mij, maar ik ben wel (ook) die niercel, geheel. Let wel, deze analogie is hiermee uitgeput: elke niercel in (van) mij is tijdelijk van belang voor mij, ik voel mij niet van enig belang voor God, voor het heelal of zelfs maar voor het allerkleinste, mij te boven gaande, mij omvattende deel daarvan. Als ik een cel van Hem was, dan een hersencel, die dit denkt. Eén van de miljarden hersencellen. Wat is, als ik ook het getalsmatige als gewicht laat gelden, dan mijn belang voor God, onder zoveel miljarden. Nu ja, dat maakt Hij wel uit.

Slechts wat is, is; waar is wat is, uitspraken die niet strijdig zijn met wat is en (=plus) dat wat is betreffen, zijn ware uitspraken, alle ware uitspraken samen zijn de uitgesproken (fractie van de ) waarheid(s- verwoording, - beschrijving, - bespreking).
Waarheid kan [ALS ENIGE, in tegenstelling tot verzinsel, tot onwaarheid] worden gekend (voor zover ze, en dat is aspectsgewijs, elk zintuig een aspect, elke, per soort kenmerkende, per individueel exemplaar variërende 'Umwelt' een beeld -, gegeven is). Die kennis kunnen wij, mensen, dan weer bespreken. Als we geen taal hadden konden we er slechts, net als de andere dieren, uit (en mee) handelen (doen en nalaten er op baseren, al rekening ermee houdend). Dat bespreken / beschrijven is: ons gedachten (woordopeenhopingen, volzinnen, betogen, tekst) laten invallen (ons bewustzijn binnen laten schieten). Die invallen zijn dan weer uit te schrijven. En daarmee ontstaat dan geschreven tekst zoals deze, dit soort schrijfsels. Het is allemaal zo plat als een cent.

Het meeste van wat besproken wordt, in de media, (voor mij komt dat neer op: tv, radio en boeken) is verzonnen, onecht, artificieel, niet gegeven, maar gemaakt. Maaksel. Als ik een boodschap moe(s)t formuleren dan zou het deze zijn: Wat jullie daar elkaar bewust maken, waar jullie het collectief bewustzijn mee vullen, dat is onwaarheid, verzinsel, illusie, spel, vaak is het : leugen (= onwaarheid gebruikt als zet , bijvoorbeeld in het vechtspel om voorrechten te vestigen).

Wel, deze boodschap is hen allen al volledig bekend en gedeeltelijk bewust. Bewust namelijk voor dat deel dat gevormd wordt door het wangedrag dat hun tegenspelers / tegenstanders in het genoemde spel vertonen. Iedereen weet van zijn vijand dat deze liegt en bedriegt. In feite weet ook iedereen het van zichzelf, elke keer als hij het doet.

'In feite weet" = het feit wordt gekend door de dader, maar soms niet bewust gemaakt en anders goed gepraat (doel heiligt middelen / anderen doen het ook / in de oorlog mag het gaan zoals dat in de oorlog nu eenmaal gaat, enz. enz..) Er zijn heel veel smoezen.

Nou en? Vanuit het collectief bewustzijn wordt gehandeld. Uit dat handelen, dat onder meer het spelen van dat spel 'voorrechten vestigen' is, resulteert het feit dat geen enkel (niemands) 'plan met de besteedbare txaenz' uitgevoerd kan worden, doordat de tegenspelers altijd (dat is: met of zonder reden, 'just for the fun of it') tegenspelen, zich ertegen verzetten, tegenstand bieden, ertegen staan, er iets anders tegen inbrengen. De uitkomst is zelfs geen compromis, ze is een spoor, gevolg, uitslag van gevecht, van vechten dus.

Mijn boodschap houdt in: stop dat spel.

Laat het verleden los, ook als dat vasthouden eraan, door jouzelf en anderen de basis is voor jouw voorrechten. Mooie boodschap. Ik wil zelf mijn (voor)recht op mijn uitkering niet kwijt. Oh nee? Laat ik eerlijk zijn: als het spel stopt, verandert alles; heb ik ook (weer) werk waarin ik kan doen wat past [bij wat ik ken (aan 1. nodigs en aan 2. wat om mij heen is) en bij wat ik technisch kan]. Dan is alles anders. Wat ik niet wil is: als gebaar in m'n eentje ophouden met het onvermijdelijke meedoen (/ meespelen).

Niemand heeft de macht, de gelegenheid om het spel te stoppen. Iedereen kan zelf ophouden met meespelen. Dat ophouden is en blijft naar buiten toe een gebaar zonder gevolgen. Naar binnen toe is het zelfbevrijding. Maar buiten, in de vrijheid is niet veel nodigs, nuttigs, zinnigs te doen. Vrijwel alle zinnigs wat je met moeite en zeer onvolmaakt zelf kunt doen, wordt door de civilisatie in actie voor geringe prijs en van goede kwaliteit in overmaat aangeboden.