Ik ben de wereld in gestuurd gemoeten en kreeg de instructie mee om natuurlijk, waarheid verwoorden en vrij te zijn. Daardoor kon ik het in de maatschappij tot niets brengen, want soberheid ('je beperken tot het nodige, de mode en de vertonende consumptie (=vernietiging en onthouding aan anderen )) brengt daar geen achting, de waarheid is onaangenaam om te horen en vrijheid is er niet te verkrijgen, want iedereen heerst over ieder ander door diens werk te keuren. In de maatschappij zijn is zich op de markt, ter keuring, brengen.
M. kiest ervoor haar financiële zelfstandigheid en haar als aparte enkeling gedefinieerd worden door de anderen op te geven om toch maar in een gezond kind verder te leven, nog een kans te hebben. Overleven kun je slechts door te wagen.
Iets worden in de maatschappij kun je alleen door je te onderwerpen. Ik moest vrij blijven, M. moet tonen dat ze studeren (denken) kan, dat haar hersens goed genoeg zijn. Zij wil een kind zonder die handicap. Overleven, onsterfelijkheid. Ik "koos" voor vrijheid en dus voor dood (in dit geval: voor het me niet voortplanten). Ik plant mij niet in gevangenschap voort. Er is geen ruimte buiten de wereld. Niemand kan ontsnappen.
Maximaal kan een mens in de wereld aanvaarding en positieve waardering van een beperkt aantal anderen verkrijgen. Die verzameling medestanders, aanvaarders, is even machteloos te ontkomen als jij zelf alleen. Ze kunnen je, als ze met een groot genoeg aantal zijn , meer gelegenheid tot functioneren geven dan je in je eentje hebt. Een verzameling vrije mensen die in waarheid en soberheid leven, kan niet op tegen de civilisatie in de buurt (concreet voorbeeld: de inheemsen overal; in welke mate zij ook wijs, sober, natuurlijk enz. willen en kunnen zijn, hun woongebied (habitat, ecologische niche) wordt vernietigd. Voor een vrij mens die slechts waarheid wil uiten in daden en woorden is geen rol in de maatschappij en ook niet in de wereld.
De Bijbel bevat mijn hele begrippenapparaat:
natuur, de scheppergod
cultuur: de god van israel
civilisatie: de god die talenten uitdeelt om mee te woekeren.
[Ik weet het niet, maar het lijkt wel alsof god de vader van jezus een soort opdrachtgever is, die lui als jezus de wereld in stuurt met de opdracht zich in te zetten voor het opheffen van de negatieve uitwerkingen van het systeem 'civilisatie'; lui als jezus vechten tegen het misbruik dat gemaakt wordt van de volgzaamheid en de kinderlijke goede trouw van de ingezetenen / gevangenen in de wereld. Jezus spreekt een veroordeling uit over degenen die van de goedgelovigheid der mensen parasitair leven, deze mensen houdend als vee. Toen gaven die mensen hun tijd, aandacht en energie om 'o.k. te zijn voor hun god. Tegenwoordig geven de mensen hun tijd, aandacht en energie om als verkrijger / bezitter mee te tellen. De handelaren toen leefden van de vorm (oude geldstukken die geofferd moesten worden) net als nu (Versailles moet nagespeeld worden). Jezus bracht sympathie op voor de gewone mensen, die niet wisten wat ze eigenlijk deden, d.w.z. die geen afstand hadden genomen tot hun meedoen in de gecivilseerde wereld. Mensen, m.a.w., die niet vanuit het wild leefden, die van het paradijs geen vermoeden hadden. Jezus wou hen van het opgejaagd zijn verlossen, van het zo nodig zoveel moeten en nooit klaar zijn. Van de slavernij, die toen alleen nog maar de natuur in de mens vernietigde in een verontrustende mate. Het technisch knap massaal actief vernietigen van de natuur om de mensen heen, is een nieuwer verschijnsel.

Ik heb het tot iets gebracht zolang ik dwalend dacht dat ik kon bijdragen en toch oorspronkelijk (waarheid) zijn en spreken. Ik bleef iemand, maar in de wereld is er voor niemand plaats. In de wereld is alleen voor slaven plaats en die mogen zich dan als geest vrij en in het bezit van zichzelf denken. Publiceren is dus voor mij: het aan anderen ter keuring voorleggen van de sporen van mijn zo-zijn. Publiceren is me onderwerpen. Want er is geen vraag naar waarheid, wat ik uitschrijf, is geen antwoord op een gestelde vraag.
Het in de wereld, inzonderheid in de maatschappij, tot iets brengen komt neer op het zich (aan de keuring) onderwerpen. Er zijn geen strevende anderen die geholpen kunnen worden. Hetgeen we aan strevende bewegingen om ons heen kunnen zien, zijn deelnemingen (bijdragen) aan de wereld. Bewegingen zijn verbeteringspogingen, hervormingspogingen. Hervormen helpt niet, we moeten tot afschaffen komen. Er is geen goede kerk, de hervorming was een abortieve verlossing. Er is geen goede wereld, alle politieke bewegingen zijn abortieve, levensonvatbare, pogingen tot verlossing.
Zelfs het nooit vertoonde 'jubeljaar', de totale herverdeling van het nationaal (stam-) bezit, is een mislukking per definitie: ook dat handhaaft het bezitten als bezigheid. De soevereine bezitter is een soeverein: redeloos, onaanspreekbaar, de natuur in en om hem niet vertrouwend, vechtend, wedijverend.