Enkele fragmenten

(1909)
Na een dag “werken”: ik baal 100% van deze situatie, op het werk. Bah, bah, bah. Ik wil niet meer.

(1942)
Een vrouw als vrouw is de moeite waard als ze jong is, later niet meer. Een vrouw van mijn leeftijd moet wijzer en geestelijk ontwikkeld zijn om de moeite waard te zijn. Een man overigens ook. Nou, die geestelijke ontwikkeling, die komt zelden voor.

(1964)
Wanneer Hannah Arendt opmerkt dat er geen krachtig, ontwikkeld, kwaadaardig, groot IK achter het plichtbetrachtend, meedoend gedrag van Eichmann is te vinden, is haar verbazing niet de mijne. Ik ga er van uit dat veel mensen zich evenmin interesseren voor wat er met de aarde en wereld gebeurt als ik. Ik leef kapitalistisch mee en honger de 3^e wereld mee uit. Zo gaat dat.

(1973)
’t Is wel lachen geblazen: de bisschoppen zijn tegen oorlog, vooral met kernwapens. Het is mooi hoor, maar ’t is ook lachwekkend. De bisschoppen zeggen dat de oorlog moet worden uitgebannen. O God, na 20 eeuwen “proberen”. Nou ja. Ik leef nog. Ik pluk de dag, op mijn manier. Ik kan er niets aan veranderen. Ik hoef ook niet. Tot het onmogelijke is niemand gehouden.

(1993)
Onze democratie is een pseudo-organisatie, het is een samenleving in de VORM van die der piramiden- en tempelsteden bouwers. Onze samenleving is echter niet aan iets bezig, er wordt niets gezamenlijks gebouwd.

(2081)
Ik leef in een walgelijke, door civilisatie gekenmerkte tijd. Auschwitz was niets bijzonders. Er is niets veranderd. Het systeem waarin wij leven is de oorzaak van een mengsel van gevolgen die wij wensen en gevolgen die wij niet wensen en gevolgen die ons onverschillig zijn. De mensheid is in zichzelf verdeeld, vandaar die slachtingen. Steeds weer voorbeelden op t.v.: voorbeelden van nu en uit vroeger tijd. Ik wil niet meer, ik wéét het nu wel.

(2087)
Pol Pot heeft dat in Indo China geprobeerd: een volk de steden uit het platteland op, de natuur in gejaagd. Dat wil en overleeft een volk niet.

(2099)
Zo kan een mens zich moeiteloos ongelukkig zeuren. Ik ben niet ongelukkig, ik ben alleen maar wat alleen en ik zit met vakantie vast in een wijd land, zonder iemand om mee om te gaan. Onnodig geïsoleerd. Verder is er niets aan de hand. Mijn leven is een avontuur zonder gebeurtenissen.