Jaap Schot, 28 december 2000

Het gaat over het leven van een mens tegenwoordig in deze civilisatie. Aan het kiezen van manieren om zijn txaenz te besteden gaat een (de) eerste, centrale, basis-, funderende keuze vooraf: meedoen of niet meedoen. Dat is de vraag. Niet iedereen heeft in zijn ervaring een alternatief (beleefd, dus als bestaand bekend, beschikbaar en gebruikt, in gebruik, dus: gekend) waarzonder er niet echt te kiezen valt. Wie in een cultuur leeft en thuis is, heeft een alternatief naast het hier bedoelde meedoen, aan de civilisatie, aan het rangschikken dus. Ik had een (dat) alternatief, toen ik voor het eerst voor de keuze in kwestie werd gesteld in de pauze op de eerste dag op de lagere school. Meedoen mocht maar slechts tegen betaling met onderwerping aan hun naamgeving, aan hun regels, aan hun initiatieven. Nou, niet meedoen dus. Als ze me willen, dan graag en gratis of niet. Als ze me niet willen, zal ik het alleen-zijn niet betreuren. Wat ik dan betreur is het met maatschappelijk geweld gedwongen worden in hun nabijheid te verkeren. Laat er een school zijn voor kinderen die niet meedoen, maar dat kan natuurlijk niet, gezien de doelen met de school (met het scholen): vrije kinderen vangen. Toen nog met de als eerste verplichte lagere school op (= vanaf de) zesjarige leeftijd. Tegenwoordig hebben de ouders geleerd hun kinderen zelf weg te gooien in de richting van de kinderopvangers. Dat kinderwerpen begint al veel vroeger.

Ook al besloot ik niet mee te doen, het (mij) scholen ging door, 'scholen', dat is: voorbereiden op voor uitbuiters bruikbaar maken. Voorbereiden door te leren gehoorzamen (met andere woorden te leren op buitenbesturing te staan) en leren (stil zelfs) te ZITTEN, of je nu aan bewegen toe bent of niet. Dat 'voor uitbuiters (gebruikers van jou, buitenbestuurders van jou) bruikbaar maken, heet 'opleiden'.

Vrij nieuw is het ontkennen van het bovenstaande. Tot voor vrij kort (zeg voor 1950) werd dit volledig uitgeschreven en wel schaamteloos. Nu wordt het onverkort verder zo gedaan, maar zonder duidelijke woorden en begrippen erbij en niet meer voor alle kinderen, want de meeste kinderen zijn niet alleen niet nodig, ze zijn zelfs overtollig. Het is daardoor niet tot schade van de gebruikers, de mensenveehouders, de ondernemers, de leidinggevenden in en aan onze maatschappij, dat er massa's kinderen worden beziggehouden in de scholen (van straat gehouden dus) zonder op bruikbaarmaking en/of gebruik te worden voorbereid. Als ze maar consumeren en rustig zijn, kunnen ze met bomen en dolfijnen gaan praten, kunst scheppen en geschiedenis studeren. Ze doen maar, ze zijn onnodig talent, overbevolking.

Er is geen plan in uitvoering met de aanwezige mensen, er is geen leiding, niet alleen is er geen daartoe strekkende God of godenwereld, ook is er geen inspiratie en geen verstand van wat nodig is. De activiteit waarvan de wereld gonst is oorlogvoering, is krijgsgewoel: met of onder bedreiging van wapens wordt er gerangschikt, want een te lage rang betekent honger, ziekte en creperen. Hele standen en klassen hebben zo'n hoge rang dat er niet gehongerd en/of gekrepeerd wordt, behalve door de magerzuchtig puberende meisjes. Om de modescheppers welgevallig te zijn, zoals in de middeleeuwen nonnen hongerden om goden welgevallig te zijn. Zelfde ziekte, een geestesziekte. Wie ook eens een weddenschap wil winnen moet wedden dat ze er een gen voor vinden. Dat vinden ze overal voor. Dat moet, want niets mag 'sociogeen' zijn, de gebruikers hebben gewonnen en het begrip ('meem') SCHULD is nog lang niet uitgeroeid. Schuld zou men, logisch denkend, kunnen schuiven naar wie de beloningen innen voor het zo-zijn van de huidige maatschappij / samenleving / civilisatie / cultuur zouden dus [ook het meem / begrip / de techniek LOGICA, voorgesteld als ware het een bron van geldigs, - dat daarom ineens ook al 'kennis' wordt genoemd-, leeft nog en is blakend gezond, ja bewegend deel van de propaganda-machine].
Schuld schuiven naar de gebruikers, dat mag niet, dus moet de schuld komen te liggen bij de gebruikten, de fout-reagerenden, de zich voor de zwepen uit ten dode rennende, workaholics en drugsgebruikende sporters en magermeisjes. Daar zit een probleem, want deze supergehoorzamers, die zelfs geen bevel nodig hebben, moeten bruikbaar blijven als voorbeeld voor de luiere anderen. Geen schuld daarheen dus, wat dan? Een gen. Wangedrag en toch geen schuld, juist ook niet bij diegenen die de omstandigheden scheppen waarin de vallen mogen worden gesteld (door die modescheppers, sport-bobo's, sponsoren, en) waarin die wangedragende slaven-in-zelfbezit 'terecht komen'.
Geen schuld ook naar Jan Publiek, die steeds het breken van de staande records eist, toejuicht. Eist via de sponsoren, aan wie Jan het geld ter beschikking stelt als Koning Klant. Het is namelijk helemaal niet waar dat Jan Publiek en Koning Klant zo op de prijzen letten, dat kunnen ze niet: ze hebben daartoe geen gelegenheid en geen deskundigheid / vaardigheid.
Dat alle macht van de klant uitgaat is precies dezelfde leugen als dat alle macht van het volk uitgaat. Het is een voorbeeld van 'de staat funderende Leugens' [Leugens, want er is hier, in deze, geen sprake van onvermijdelijk onvolledige waarheid en er is hier in deze geen sprake van vergissing of misvatting, te goeder trouw.]

Wat je te horen krijgt over economie en over democratie is volksverlakkerij. Bewust en opzettelijk gebracht door degenen van wie de meesten citeren (overschrijven en napraten).