Jaap Schot, 25 juni 2011

DINGEN DIE DE LEZER MOET DOEN:
Zich afvragen:

Waar gaat die uitspraak over?/ wat is het onderwerp waarbij de schrijver spreekt? Niet zelden zal dat onderwerp niet voor de lezer ergens ooit, laat staan daar dan, gegeven, zintuiglijk waarneembaar en met zijn ama te verstaan zijn. dan wordt de vraag:

Welk voor míj gegevens is met de begrippen, onderscheidingen, verhalen, vergelijkingen, die ik bij de schrijver in gebruik aantref, te beschrijven? Verrijkt dat mijn ama kwantitatief (met gegevens, in de zin van ‘dingen om aan te denken in geval dat’, mogelijke reacties) of qua doordachtheid (kwalitatief)?

Het gaat er nooit om, de schrijver te leren kennen om zichzelfs wil, vaak is die schrijver niet slechts onkenbaar doordat er te weinig tekst van hem is om zijn EENMALIG VERKLAREND WOORDENBOEK alsnog aan te maken. Vaak is hij ook ver weg, al dood, buiten ’s lezers bereik (en andersom, zodat hij niet bedreigend kan zijn voor de lezer.)