Jaap Schot, 21 maart 2004

Het moest er van komen: ook de junkie werd tot mensbeeld. Het verhaal hierbij is: bij wat hij ziet en doet, bij zijn functioneren met / in welk orgaan dan ook, maakt ‘de mens’ psychotrope stoffen aan, onder andere pretstoffen, waaraan hij verslaafd kan raken. De mens wordt gevangen gehouden en áfgehouden van ‘zelf leven’ (= in direct nemen van en doen met ‘dat wat hij kan hanteren’ / ‘als ter hantering ervaart’ functioneren / hetgeen nodig is doen en nemen).
Hoewel de natuur (de ecosystemen / het paradijs) sowieso geen luilekkerland, geen couveuse, geen zich aan hem passende, voor hem bestemde omgeving is, is ‘de mens’ , zijn de ‘bestaande’ / “levende” (= gebeurende) genencombinaties afkomstig uit een biologische fabriek die in de loop der evolutie aan die omgeving aangepaste modellen aanmaakt. Die modellen die wij, de lezer en ik als genencombinatie zijn, kunnen leren, dat is: onze vorm van ageren en reageren aan de omgeving passend maken en zelfs houden (permanente educatie).
Zo, door te leren, kunnen we die soms uiterst kleine verzameling gelegenheden om aan het nodige te komen, benutten. Elke keer als we dat doen functioneert er ergens een orgaan in ons: we hebben te eten, we lessen onze dorst, we leren, we slagen en dat levert: LUST, uit van die psychotrope stoffen, die pretstoffen. Het schijnt volgens sommige proeven nemende biologen dat ook het terroriseren en lastig vallen van anderen, het heersen, het de baas spelen, het domineren zo’n stofje doet aanmaken, LUST GEEFT DUS. Bij apen aangetoond volgens de televisie.
Dat zou in ieder geval de fascist verklaren. En dat is ook leuk. Een junk die zich met ‘heerspretmiddel’ vult zodra en zovaak en zolang als hij kan. Plofislamieten zijn dan lui die zich een overdosis geven, meteen de eerste keer. Met een goede opleiding kun je er ook managers van maken: over lijken gaan en junk met dat stofje zijn. Wat zou duurder zijn? Zo’n opleiding of het levenslang verzorgen van de gewonden en gehandicapten die zo’n ploffer veroorzaakt?
========
Die vraag is eigenlijk de kern van dit opstel, van deze gedachte: betaal dat overtollige gebruiksvee voor het tonen van kunnen, dan gaan ze leren om aan dat geld te komen en elkaar onderwijzen voor een deel van dat ‘verleerde’ (in analogie en onderscheid van verdiende) geld. Die ongebruikten, die overtolligen hoeven daar niet rijk van te worden, maar ze blijven toch leven, dus het nodige ben je sowieso voor hen kwijt en een deel van het defensiebudget kun je net zo goed via ‘betalen voor bewijzen te kunnen et annex’ besteden als voor het opleiden en betalen van soldaten et annex. [Et annex: met wat daaraan vastzit, met name aan als werkgever van examinatoren en als leverancier van leermiddelen en als verhuurder van lokaliteiten binnen te halen belastinggeld. Of je nou een tank laat bouwen in je fabriek of een geprivatiseerde gevangenis exploiteert of iets anders doet in het huidige regime in de mensenhouderij en zodoende lustig geld te pakken krijgt (‘verdienen’ is hier een misplaatste, je dient immers als vrije ondernemer / investeerder niets en niemand behalve je eigen vrije zelf!) of je laat de overtolligen leren en elkaar onderwijzen en ‘qua kunnen meten’ en verdient aan het mogelijk en makkelijk maken (het faciliteren en implementeren) van het uitvoeren van díe manier van ‘mensenvee houden’, dat maakt voor jou als ondernemer (parasiet) niks uit. Jij leeft zonder zelf iets te kunnen doen of maken in een luilekkerland vol dingen en diensten die jou volledig boven je kunnen en kennen gaan, die je niet kunt voortbrengen en niet kunt onderhouden, vaak niet eens kunt gebruiken. Je kunt er alleen mee pronken en dat is dan ook precies waar je gedachten bij zijn. Je kijkt naar jezelf zoals je verwacht dat anderen, die net als jij zijn, naar jou zullen kijken: niet of je horloge gelijk loopt, de juiste tijd aangeeft, maar of het ‘duur-geweest-zijn’ uitstraalt.
Je maalt toch niet om de bewondering en eventueel jaloezie (= het ook willen doen, het ook willen hebben) van die armen die voor jou met ‘elkaar onder de duim houden’ of met ‘elkaar onderwijzen en elkaar hun kunnen bewijzen’ worden bezig gehouden.
Jij kent het feit dat geen van die ongebruikte stukken gebruiksvee zich ooit tot jouw hoogte zal opwerken en jouw meerdere of gelijke zal worden: niet tegen dat ‘onder de duim houden’ in met opzettelijk schaars gehouden kansen en niet wanneer er een overmaat van kansen wordt ingevoerd, “Kansen op wát?” is immers de vraag in deze. Kansen op kunnen, op vaardigheden hebben. Maar daar blink jíj toch ook niet door uit? Kom nou, zelfs Bill Gates was en is niet de beste computertemmer. En als je even kijkt: naar de Nobelprijswinnaars, wat hebben die nou, bij nader inzien, jouw ‘bovenste kringen’ voor schade gedaan? HELEMAAL GEEN.
=======
En dat is het ergste waar het geld verleren mogelijk maken toe kan leiden: een stroom van topdeskundigen, die helemaal niet deskundig zijn in wat jullie jullie zonen willen (laten) leren: parasiteren op (biologisch gezien) soortgenoten.