140407wetenschapanw

===============

maandag 7 april 2014

-------------------------

7-4-2014 11:29:

      Voor het bestuderen van de natuur (het godgegevene, dat wat onafhankelijk van de aanwezigheid van mensen gebeurt, niet door de mensen heen gebeurt, niet gedaan wordt, door een of meer goden gedaan wordt, de schepping) wordt txaenz beschikbaar gesteld (= betaald), hoewel er aan het zus of zo zijn van de natuurwetmatigheid en het zó zijn van dat wat in natuurwetten wordt besproken, waarbij door de bestuderenden / onderzoekers in termen van wetten meldend gesproken wordt, niets te veranderen is.

      Het onveranderd gebleven na bestudering bekende / gekende is (zo is gebleken) vaak te gebruiken om meer te kunnen. In het verhaal bij de aanvraag van geld om txaenz van onderzoekers te kopen wordt gesuggereerd dat er ook veel ‘goeds’ extra kan, met die kennis. In feite kijken we moeilijk langs de wapens (tegen planten en dieren, inclusief soortgenoten in andere ‘landen’ genoemde mensveestapels) en de oorlogen die ermee gevoerd worden en werden, heen. En áls we dan daarlangs heen kijken, dan zien we vooral veel luxe, praalmateriaal, “prachtigs” aangemaakt worden ten koste van leven en welzijn van derden. Geen wapens, toch veel schade, dood en verderf, voor planten en dieren, inclusief ‘mensen in andere mensveestapels’: buitenlanders, gehouden in andere stedenverzamelingen: ‘civilisaties’. Veel ‘genot’ voor door reclame en propaganda daarvoor vatbaar gemaakten en veel ellende voor derden (naast de propagandisten en hun clientèle’).

      Maar “het laatste dat sterft is de hoop”, zeggen ze en dus kan ik het hier wel wagen, - zonder enig geloof en enige hoop en ook geheel vrij van gevoelde wanhoop en zo -, om voor te stellen om de methode van de natuurwetenschap ook op het ‘wereldje’ spelen der ‘mensen in civilisaties’ toe te passen.

      LET OP: daar gaat ie weer: je moet hier niet vragen hoe ik dat dan zie, wat ik bedoel. IK BEN NIET HET ONDERWERP EN DE LEZER EVENMIN. NEE: je moet proberen te vinden waar ik het over heb. Nou, zó moeilijk is dat niet, zeker niet als je via de zoekfunctie van het computerprogramma opzoekt in welke andere context IK de hier gebruikte woorden eerder gebruikte. Wie zich in de Robinson Crusoe situatie denkt, zal opmerken dat de wereld niet uit zichzelf bestaat (≈ aanwezig is). Het (‘wereldje’ dus, “het maatschappelijk en/op politiek gebeuren”) is een spel, een illusief spel, het is gewoon DWINGEN met een enorme smoes (van wetten en regelingen en het vereren van de geschiedenis) erbij. Er is niets speels aan, het is een ILLUSIEF SPELEN, alle aanwezigen worden als kind gewend aan het onderwerpende gedrag; kinderen worden door VADERAARS op buitenbesturing gezet. En NEE: vaderaars hoeven niet de spermadonoren te zijn; en evenmin hoeven het mannelijken (na overlijden mannenlijken dus) te zijn. VADEREN (het werkwoord) = OP BUITENBESTURING ZETTEN, DOOR “computerprogramma’s” in het brein van de “leerling” aan te brengen. Er is buitengewoon weinig voor nodig om te herinneren hoe we voor proefwerken moesten doen (i.c. uitschrijven) alsof wij ons uit eigen ‘zintuiglijke waarneming plus doordenking’ / eigen kennisname dus, het ‘uitgelegde’, ‘vertelde’ (over bijv. geschiedenis en ander ‘wat was’) en over ‘hoe wat geregeld is’ in “ons land”* herinnerden. Wat we van horen zeggen hadden moesten we opschrijven alsof we het waargenomen hadden. HET WAS NIET DE BEDOELING DAT WE VERMELDDEN DAT WE HET VAN HOREN ZEGGEN HADDEN (gelezen, gehoord, op Google gevonden).

NEE: we moesten dat ‘doen alsof we melden’  gewoon gaan vinden en wat er geregeld was, normaal. Ja we moesten ons er aan binden, door te gaan spreken ZONDER ENIGE REFLECTIE van “ons land”, “onze democratie” enz. enz..

      Dat woord ‘ons’ betekent bij ‘ons gezin’ wellicht nog wel eens wat, maar bij ‘onze wijk’ is het al vrijwel leeg en bij ‘ons dorp’, onze provincie, ons land, onze civilisatie, is het geheel gelijk aan het buigen van het hoofd als de vorst, omringd door vele bewapende en actiebereide militairen voorleest wat ie nou weer wil van en voor de enkelingen in zijn mensveestapel.

      En NEE: er verandert niets aan deze stand en gang  van zaken als die vorst verdreven (c.q. ontmacht) is en de macht aan geld gekoppeld geraakt is en verkozen onbekenden ons regeren, gesouffleerd door ‘belangengroepen’ uit die mensveestapel waar alle aanwezigen geroepen zijn zich minderen aan te schaffen (dat heet dan bijvoorbeeld: ‘hun beste krachten te geven voor het geheel’, of ‘hun best te doen’. En er zijn nog vele andere uitdrukkingen voor).

=============

      Dat verhaal met dat programmeren van de kinderen i.p.v. hen de gelegenheid te geven om “onze samenleving” (wat klinkt dat gezellig hè en wat suggereert dat doeltreffend dat het initiatief bij de aanwezige ONGEPROGRAMMEERDEN, ‘VRIJE MENSEN’ heet dat, ligt). Deze suggestie is een mooi voorbeeld van een illusie in dat illusieve spel ‘wereldje’.

7-4-2014 13:02| 755||7-4-2014 13:31:

      Het gaat bij wetenschappelijk onderzoeken om onderscheiden en benoemen. En NEE, dat betekent hier niet: om lintjes uitdelen en baantjes geven. En daarmee is meteen van een voorbeeld voorzien een tweede vorm van de misdadige bezigheid ‘uit kinderen menselijk gebruiksvee maken’ (ook wel ‘opvoeding, onderwijs en opleiding’ genoemd): bevaderen dus.

      Deze tweede vorm van uit kinderen groeisels maken i.p.v. ze tot mensen laten uitgroeien, is, - zoals de lezer ziet -: het aan de kinderen voorleven van het gebruiken van een antiwetenschappelijke taal.

      JA, ik noem het antiwetenschappelijk omdat het één woord één “betekenis” voorschrift wordt geschonden. MISVERSTAND VEROORZAKEN IS NIET ONSCHULDIG / GRAPPIG. Kinderen zijn bezig een (à “hun”) verzameling woordbegripcombinaties te leren. Waarom werk je ze tegen? Dat is niet grappig.

---------

      Kinderen hebben een (door hun lijfelijk zo-zijn, tegenwoordig zegt men vaak DNA in dit verband) bepaalde (= beperkte, niet onbegrensde) leercapaciteit. Het is totaal onnodig en voor vele mensen een schadelijke zaak, dat er om hen (= ons) heen UITERST SLORDIG GESPROKEN WORDT, en dan vaak ook nog: OVER HERSENSCHIMMEN IN DE SPREKER, die wij als hoorder dus niet kunnen ‘zien’, nooit.

----------

      De begrippen die we horen gebruiken zijn te hoog, te veelomvattend. DAT ONVERSTAANBAAR ZIJN IS BEDOELD ALS PRONKEN.

Laten we dat voorbeeld van dat lintje even uitwerken, hoewel dat een afdwalen van ons onderwerp is. Het verduidelijkt. Het lintje is voor diegene die uitstekend was, uit de grote groep dienaren, bracht hij de gediende, de heerser, de vorst, tot de grootste waardering voor zijn dienst. Het optreden van ‘waardering’ gebeurt, voor ieder ander onwaarneembaar, in het brein van de gediende, de klant, Koning Klant, de baas, de hogere in de rangschikking.

Niemand heeft toegang tot de criteria die tot die waardering brachten. Het is een VRIJ, SOEVEREIN DOEN. En ziet: ieder van ons is bij elk kopen zó bezig. Dagelijks bijna zijn we dus aan het spelen dat we vrij kiezend, soeverein, zijn.

DIT IN TEGENSTELLING TOT WAT IEDEREEN ALS FEIT KENT: ONS GEDRAG IS: NOODZAAK MAAL KUNNEN MAAL GELEGENHEID. En wat is dan die noodzaak bij dat mee ‘wereldje’ spelen? Antwoord: het ontkomen aan de ons bedreigende politie en justitie. Is die dreiging dan gedragbepalend, hier nu, voor ons die geen misdaden begaan? Nou, dat valt wellicht mee, maar er is het nieuws en er is de geschiedenis en er zijn vele, vele verzonnen verhalen. Over paters die wél ontvoerd en doodgeschoten zijn, zoals vandaag.   

Dat we in zo’n opgehoopte mensenmassa met ook een verticaal plaatsende werking dus, zijn ondergebracht, worden gehouden (net zo als paarden in een manege, maar die staan allemaal naast elkaar, op één vloer), is ieder van ons bekend. Maar we spreken er niet met die woorden over. Over ‘ons land’ en al die andere “ons” eigen dingen.

======== 7-4-2014 14:09|1.082||| 7-4-2014 17:59|1.257|||7-4-2014 23:23:

      Pauw & Witteman leveren weer een schoolvoorbeeld voor de oppervlakkigheid van het medium tv: gepraat over valpartijen bij de Ronde van Vlaanderen. Op afstand oneindig van het constateren dat het mensvee haar (of zijn) juichplicht vervult bij het pogen te overtreffen en het slagen van de winnaars. Zo worden ze, zonder erg, tegen elkaar opgestookt.

Cliteur liet merken dat ie ook zonder erg is geworden tot een echte onkritische gelovige in de wet en in nationale dingen en in zijn nationale identiteit en zo. Het vreemde bij dit soort mensen is dat ze soms expliciet atheïst zijn. “Omdat het maar in een boek staat en doorverteld wordt”.

====== 7-4-2014 23:45| 105/1.369|||