Niks met slagroom

Categorieën: Overige teksten

Trefwoorden: onbewerkte versie

140118niksmetslagroomplus19n20

================

zaterdag 18 januari 2014 vervolgd en geredigeerd en zo op zondag 19 januari 2014 en op maandag 20 januari 2014

------------------------------

Start was op: 18-1-2014 12:37:

 

Wat we ‘levende wezens’ noemen, zijn ingewikkelde chemische processen gebleken. Wat bleek er? Er bleek dat met de onderscheidingen, namen, termen, verhalen van de niets toevoegenden onder ons (de wetenschappers) nog het best, tot nu toe, te zeggen was wat er ons omgeeft. En ja, ook wat om ons heen “leeft” is omgeving. Het voor ons zintuiglijk gegevene is ons gegeven, het is geen projectie, geen fantasie, geen fictie.

        Onze omgeving is NIET, zoals de AVRO dat suggereert: het geheel  van die rommel die door kunstenaars is achtergelaten. Alle kunst en cultuur is KUL.

(20-1-2014 11:35: dat wij in ons gedrag rekening zouden moeten houden met het gebeuren in het verleden IS EEN OP BEDRIEGEN GERICHTE BEWERING , die, - in ‘dienst voor geld’ van de erfgenamen van de overwinning ooit -, steeds maar weer naar ons wordt uitgesproken DOOR DE UITVOERDERS VAN HET ONDERDRUKKEN VAN ONS. Die lui die ons, - die geen eigenaar zijn van productiemiddelen, loonafhankelijk zijn dus -, onderdrukken, dienen voor geld de koopkrachtige bestellers / opdrachtgevers / klanten (“Koning Klant”). Nemen zonder te betalen tegengaan, de politie bezig tegen diefstal, dwingt tot betalen, dus tot ‘aan geld komen’ en dus tot het dienen voor geld, geld verdienen. Platvloerse DWANGARBEID, ZOALS ONDER ELKE BEZETTING. ZOLANG DIE BEZETTING DUURT, wordt wat de bezetter doet geloofd en geprezen en/of  als noodzakelijk  besproken. ALS DE AS-MOGENDHEDEN WO-II HADDEN GEWONNEN, WERD HET (“HUN”) NAZISME/ RACISME/ EXTREEM-NATIONALISME NU MET DEZELFDE INSTEMMING IN DE MEDIA BEHANDELD ALS HET KAPITALISTISCH DEMOCRATISME HIER NU: lof, eer en prijs. ZO HOORT HET, WANT ZO GAAT HET: zolang een bezetting duurt. Mocht het wonder geschieden en het inzicht doorbreken dat het  hier nu gespeelde ‘heersen van wat ooit gebeurde’  inderdaad een illusie is, dan zal men “onze” manier van doen: zelf mannen leveren om de rest van ons met bedreiging en bedrog ‘er onder te houden’ HERKENNEN ALS DE WAANZIN DIE DAT IS. Als iemand zoiets in z’n eentje doet, heet het al gauw een dwangneurose of zo. [Dit is natuurlijk allemaal veel exacter te benoemen voor wie de psychiatrische termen ‘beheerst’.] 252\20-1-2014 12:07|3.937||20-1-2014 12:15:

        Wat ik ‘het geAVRO’ noem: dat praten bij dat doen alsof ‘wat was’ ons gedrag mede moet bepalen, is een staatsreligie naast alle andere: een verzameling verhalen, in de vorm van schijnverslagen   verteld en vol met termen en begrippen die niet in aanschouwelijk onderwijs over te dragen zijn. De bedoelingen van kunstenaars zijn verzinsels van dezelfde soort als de wensen van goden, duivelen, geesten en zielen. Toerisme en heiligend geld besteden aan kaarsjes en zo, worden bevorderd door dit geneuzel over wat ‘je’ moet voelen bij verhalen en beelden. Wat ‘je’ moet voelen om niet als ‘boerenpummel’ in de wereld te staan of als ‘rijke proleet’.

        De zoveelste generatie eigenaren met ‘oud geld’, die bestaat uit ex-kinderen die tussen al die oude rommel opgroeiden en met die termen daarover leerden praten. Zo erven mensen van die religies en de geldigheid van religies spruit voort uit wat er aan bevestigd wordt: solidariteit binnen en/of (al of niet reeds financiële) macht van de massa der gelovigen. Waarheid en werking van geloofsleren zijn: gespeelde illusies.

        Deelnemen aan illusieve spelen wordt ons dagelijks voorgeleefd als manier om over je prestaties te laten juichen. Elk gebroken record en elke bijdagende score in de sport wordt aangewezen en toegejuicht. Het is ongepast daarbij te vragen waarom er over gejuicht wordt. Wie aangepast is, vráágt dat niet: wie het vraagt meldt zich onaangepast, nóg niet aangepast, of, erger: een opzettelijke buitenstaander. Dat is gevaarlijk gedrag.

----------

        Het is niet iets dat toegejuicht wordt, dat ‘als voor een alien als horende’  uitleggen van het alledaagse. Denk je eens in dat een onderwijzer zijn lessen elk jaar zou beginnen met aan zijn nieuwe klas leerlingen uit te leggen dat je, ‘dat wat je van horen zeggen hebt’ niet KENT.         Wie niet laat zien en horen en hanteren wat ie zegt te bespreken (dat is, alleen maar wat slap uitgesproken: waarbij hij zegt te spreken), SOMT GELOOFSINHOUDEN OP.

CATECHISATIE VOOR DE LEER VAN DE INGERICHTE STAAT.  

En dat in het kader van de leerplicht. Niet dat de kinderen het niet zouden kunnen vatten, maar ……….. ‘Leerplicht’ is al een woord dat niet tegen doordenken bestand is. Maar als dan ook nog blijkt dat er vertrouwen AFGEDWONGEN wordt, dan is het helemaal MIS.

----------

        ER ZIT DUS MAAR ÉÉN DING OP: en dat is ook precies wat de gezamenlijke ‘bezighouders van de jongeren’ doen: DE AANDACHT ÁFLEIDEN NAAR HET GEVOEL. Het gevoel bij het aan het centrale ‘gebruikt worden’ WENNEN. SPORT EN SPEL: DE SUGGESTIE VAN WINST EN SUCCES. Er wordt een doelpunt gemaakt en daarbij moeten de aanwezigen het gevoel aanmaken dat VAN NATURE HOORT BIJ HET VINDEN VAN EEN BUIT. ‘Winkelen’ is erg geschikt voor meisjes om dat gevoel van slagen aan te maken bij die namaakervaring die voor hen als aangepasten aangemaakt wordt.

        Jantje blijft thuis zijn computerspel spelen en mama gaat winkelen en papa gaat naar de sport. En ze leren alledrie hetzelfde: VOELEN BIJ ILLUSIEF GEBEUREN. ZE ‘SCOREN’, OP HET NIVEAU VAN JAGERS EN VERZAMELAARS, maar in het illusieve, ONNODIGS.

--------------

        EVEN LOS ALS DEZE GEVOELENS bij dit namaakgedrag en schijnsucces, zijn dan op den duur ook de gedachten. De primitieve vrouwen gaan het bos in om voedsel te zoeken en weten; we hebben nu vooral knollen (zetmeel) nodig, na een paar dagen alleen maar groente (bladeren). We, man, kinderen, ouders, buren, hebben dat en dat nodig. Dat groene truitje dat in de aanbieding is en zo leuk zal staan bij die rok, is het zoveelste truitje. De mode schept WERKGELEGENHEID: zinloos dienen, voor geld. Kunstmatig, illusief spel.

        Het leven van de mensen hier nu is niet echt. Maar er is niets anders mogelijk. De mensenplaag. Dat is het. Niets aan te doen door de mensen zelf. Overigens niet alleen niet als individuen, maar ook niet als groepen, en landen en zo. Het zal onze tijd van leven wel doorduren. Meedoen en verzet plegen zijn beide totaal niet van ons geëist. We hoeven niets onnodigs en niets wat ons boven onze macht gaat. Moeten en mogen zijn in de situatie van Robinson echt gegeven. Vandaar dat dat idee dat Defoe in dat verhaal uitwerkt de moeite van het gebruiken waard is.

//////// 20-1-2014 13:38> 4.636><< 

 

 

 

 

 

 

-------- 19-1-2014 13:19: er is onverenigbaarheid van ‘bijspreken’ (melden, waarschuwen), het met elkaar omgaan als samen vrij levende dieren, die leren en onthouden (E.: remember)  enerzijds en anderzijds het ‘suggestieve fictie brengen’, door en aan als  [geciviliseerd (= in steden gestald)] gebruiksvee gehouden mensen (die cultuur dus, waar de AVRO ons zo mee bezig probeert te houden (en met zoveel succes).

        Vroeger stond tegenover het melden de verzameling bevelen (wetten en regelingen) die de toenmalige ‘recherche annex geheime dienst’ (de Inquisitie) afdwong. Wat nu de extreme mohammedanen zijn, daarvoor hadden de heren (heersenden) toen de protestanten. Eeuwenlang hebben ze daar HET SPEL (jawel: precies hetzelfde als hier nu) mee kunnen spelen.

        Eigenlijk is het spel heel eenvoudig te vatten voor de huidige [met voetbal en andere competitie binnen aangetroffen en blindelings geaccepteerde afgedwongen regels van kindsbeen af vertrouwde]  geciviliseerden in de mensveestapels, die ze ‘nationale staten’ noemen (waartussen de competitie om de wereldtitels gevoerd wordt, die wedstrijd, waar de aandacht van ieder stuk mensvee naartoe getrokken wordt. KIJK MAAR. Op iedere willekeurig tijdstip zijn ze ermee bezig.)

        Het wijzen op dit oppervlakteverschijnsel: dat strijden om het record en om de titel, LEIDT DE AANDACHT ÁF VAN WAT ER ONDER LIGT (zit).

        Vroeger en elders nog was het zichtbare oppervlak van de mensveehouderij grotendeels gevuld met ‘religieus beschreven gedoe’. Er is nu nóg een grote industrie van kaarsjes om te branden, er wordt wat afgedompeld in de Ganges en het toerisme naar de Kaaba mag ook nog best een naam hebben, naast de Olympische Spelen.

        En de hier zojuist genoemde AVROkul,  de “hogere” cultuur, voor de duurdere lieden, LEVERT OOK VEEL WERKGELEGENHEID OP.

        Wat we zien gebeuren als we door deze oppervlaktevormen heen kijken is: het gebruiken van andere mensen als gebruiksvee. Op de vraag “wat doen die lieden die tot die vormen van gebruik opdracht geven?” is het antwoord: ZIJ WEDDEN ERBIJ en/of MAKEN ER WINST OP [ = zij vissen voor eigen gebruik een percentage op van het geld dat als tegenstroom (“loon”) compenseert voor het afgedwongen dienen door de gebruikte mensen].

        Het geld draagt de bevelskracht, die komt uit de inspanningen van (= het bedreigen van het mensvee, wat vermomd is als diefstalbestrijding).

De dienaar komt vaak niet langer in aanraking met degene die hij dient. Ze maken telefoontjes, maar het bedreigen en bespotten waarvoor die dingen gebruikt worden, daarvoor zijn zij niet aan te spreken, zomin als zij eer mogen verwachten in verband met de liefdevolle felicitaties en knuffels op afstand.        

        Bespottelijk zijn ook de huidige regeringen, die over de banken geen begin van macht hebben. De regerenden komen niet eens tot het inzicht dat die bankiers die zulke dingen tot stand brachten, niet toegesproken, maar opgehangen of in het openbaar levend verbrand moeten worden, OM HERHALING DOOR ANDEREN VAN ZULK SPELEN MET DE MENSVEESTAPEL TE VOORKOMEN. Het is voor iedere alien meteen duidelijk dat er geen zinnige reden is om dit veroordelen uit te stellen totdat er in wetten is uitgeschreven dat het veroordeelde gedrag niet “mag”.

        [Iedereen kent al lang het antwoord op de vraag waar dat wachten dan wel door geïnspireerd is: de advocaten van de verdachten in de openbaar geworden processen tegen wetsovertreders. Er kwam een fase in de mensveehouderij, dat de mensveehouders als “beschaafd”  gezien wensten te worden. Ze wilden naast macht ook gelijk hebben. KAN NIET, MAAR DAT WILDEN ZE dan weer NIET BESEFT HEBBEN: niet door hen zelf en ook niet door het gebruikte mensvee: de onderdanen.

        De veehouder parasiteert op “zijn” vee. Af en toe hebben ze op tv een veeboer, die doet alsof hij van zijn koeien e.d. houdt. Er zullen er wel tussen zitten die dat zelf geloven (= zo voelen). Met gevoel lukt alles, want tegen gemeld gevoel is niet te argumenteren. En op tv, in die zogenaamde gesprekken, zijn verkorte argumenten het enige ingrediënt. En die optredende woordvoerende boer is niet DE veehouder, maar EEN veehouder.

        Dan kan dus bij een andere boer alles anders “liggen”, in diens “ziel”.

ZODRA JE DE AANDACHT BIJ EEN VOORBEELD BRENGT, of bij een oppervlakteverschijnsel, IS daar dan op dat punt HET ONDERLIGGENDE DAT ER IN TOT UITING KOMT, AAN HET BEELD (de bestudering, de txaenzbesteding) ONTTROKKEN.

        Nee, ook dat is geen nieuwe openbaring: in gespecialiseerde boeken staat dat allemaal helder uiteengezet, maar om nu déze boeken (deze onderwerpen) deel te maken van de vooropleiding van een sollicitant, dat lijkt niet erg passend. Zó’n afgestudeerde zou dan degene bij wie hij moet smeken om bevelen te mogen uitvoeren om den brode, moeten achten tegen beter weten in.   

        En dat zonder op eigen initiatief tot dat beter weten te zijn gekomen. Dat kun je dat menselijk jongvee toch niet aandoen? Ik heb in mijn 21 jaar dagopleiding op scholen dan ook slechts af en toe in een terzijde gemaakte opmerking (die zich dan ook in mijn ama vastzette) verwijzing naar dit alles wat ik tegenwoordig uitschrijf, gehoord.

19-1-2014 14:41|2.230|||

19-1-2014 15:25:

        WAT GEBEURT ER, wanneer ik, zoals nu, een eigen recent opstel weer van voor naar achter doorneem en er tekst aan toevoeg? In het BESPREEKBEELD voor mijn gedenk*, wordt dat: ik laat het onderwerp weer door mijn begrippenapparaat gaan, zoals een knikker weer over het bespijkerde bord waarover zo’n ding gedachtengangen aflegt.

|*: beter: voor het gedenk dat in mijn ama gebeurt en mij “invalt” als tekst, beter: reeds als tekst verneembaar is gemaakt. \\\

--------------

        Er gebeurt dus dit: van die structuur die deze ingeslagen spijkers, deze begrepen samenhangen en verhalen vormen, wordt weer een ‘foto’, een spoor, gemaakt, waardoor het weer gemakkelijker en beter bestudeerbaar wordt.

        MIJN APPERCEPTIEVE MASSA AANGELEERDS LEERT ZICHZELF KENNEN DOOR TE FUNCTIONEREN. Klinkt fraai, niet?

---------

        Wat het nut is om je eigen ama beter kenbaar te maken, is voor wie het doet, waar te nemen. Het is aan wie het niet doen even moeilijk uit te leggen als de liefde en de haat.

        Kijk, het kan mij niet schelen of anderen zichzelf en/of mij kennen. Het wordt toch niks meer in die weinige jaren die ik nog te leven heb. Ze doen maar een eind weg. Het is hun wereld, niet de mijne. Vraag het hen maar, of de wereld van mij is, hun gedrag onder mijn keuren valt. Een ferm NEE, is hun zeer terechte antwoord. Een antwoord dat ook elke andere steller van die vraag in kwestie, volledig verdient.

        Met een ander heb je niets te maken en NIEMAND hoeft van zich ook maar de geringste dunk aan te maken. HEEL VEEL MENSEN HEBBEN VOORAL SNEL VEEL STEUN EN NUT VAN HET INZIEN VAN ANDERMANS TE HOGE DUNK VAN ZICHZELF.

Op televisie (algemener: als publicerenden)  verschijnen vooral veel mensen met een wanhopig lage dunk, toppresterend om zich goedgekeurd, geaccepteerd, te krijgen (1) en lui met een veel te hoge dunk van zichzelf (2): ZELF KIJKEN EN OPMERKEN.

                 ONVERSCHILLIGE MENSEN zijn in de media eigenlijk tamelijk zeldzaam. Mensen die in alle rust laten merken dat ze het volstrekte onbelang van het illusieve spel ‘wereldje’ kennen én het onbelang van alle spelers en ja, “zelfs” van de diersoort die de onze is: het zoogdier ‘mens’. Dat is een tijdelijk verschijnsel. Een chemisch proces, tijdelijk en plaatselijk gebeurend, zich niet doend, als alle andere, vuren en zo. Een individu verhoudt zich tot de soort als een vlammetje tot een vuur: een kleiner eenheid van vuur is niet te maken. Individu.

------------

        Het spreken over ‘verantwoordelijkheid’ (ß daderschap) is een schoolvoorbeeld van leeg gepraat. In dit geval het verhullend gepraat van de bewapende bemoeial die meldt dat hij er is en drukt en dreigt en eist.

                 En hier is dan een schoolvoorbeeld voor het goede van literatuur: denkend aan Robinson Crusoe, in z’n eentje op dat eiland, weten wij dat de vrije mens met verantwoordelijkheid nooit in aanraking komt. AL CIVILISEREND (MORES LEREND IS DE BETERE UITDRUKKING HIER) LEERT MEN HET KIND DE ANGST VOOR DE VERANTWOORDELIJKSTELLER AANMAKEN, angst is puur biologisch en ‘identificatie met die verantwoordelijkstellers, de overwinnende aanvallers’ is een mechanisme (iets wat in ons verliezende opvoedelingen / gevangenen GEBEURT, geen doen, er is geen daderschap, ook in deze niet).

----------------

        Al die opmerkingen schreef ik al elders uit. Ja, dat is nou net precies waar ik even aandacht op wil vestigen. Die spijkers die geraakt worden door het onderwerp waaraan ik mijn aandacht AL UITSCHRIJVEND, DAT IS DE VOORWAARDE, wijd, staan daar vaak al heel lang.

ONBRUIK VAN HET SPIJKERBORD DOET mij het bestaan van die spijkers ‘VERGETEN’.   

-----------

        Dat wéten ze hoor: al dat nieuws iedere dag over die ellende die mensen kan overkomen, en al die programma’s over die enorme oorlogen en die aangrijpende ‘persoonlijke’ drama’s, zíjn er om wat zíj aan de vergetelheid willen onthouden, op ons denkbord aan te raken.

        En NEE: er gaat geen vraag aan de consumptie vooraf. Die mensen die die spijker niet op hun bord ingeslagen hébben, die merken dat: ‘het verhaal hen niet aanspreekt’, ‘het bericht hen niets zegt’.

        VAN DAT VERSCHIJNSEL WORDT HOOGSTENS EEN PROGRAMMAMAKER ONGERUST. De vorst (hier nu: degene die zich identificeert met het ‘democratisch kapitalisme’) voelt zich gerust als er maar voldoende (à zeer veel) alternatieve bewustzijn vullende programma’s náást beschikbaar zijn. De vorst is Koning Klant, die zoals alle vorsten zijn belangenbehartiging voor zich laat doen, in dit geval door de leveranciers, die met elkaar in concurrentie, adverteren bij die programma’s waar bij mensen met de nodige koopkracht hun artikelen onder de aandacht worden gebracht.

        HET SYSTEEM IS BEMAND, wat niet wil zeggen dat het systeem beveelt en de bemanning (hier nu de ondernemers)  gehoorzamen. ZE WETEN NIET WAT ZE DOEN, MAAR ZE HANDELEN EN DOEN DUS. Ze weten, net als voetballers, donders goed dat ze gehoorzamen aan (‘spelen onder’) AANGETROFFEN regels. Iedere speler met z’n eigen streven om andermans huidige en eigen vorige prestatie te overtreffen. De individuele spelers zijn aan het rangschikken. ‘Hiërarchiseren’ heet dat.

        Die bezigheid (hiërarchiseren dus) doortrekt het hele mensveebestand van civilisaties. Hogeren zien lageren daar graag aan bezig. Lageren vergapen zich massaal aan diegenen onder hen die actief streven. Opwinding, dat niet ontstane maar aangemaakte gevoel bij wat daar gebeurt en je als toeschouwer alleen (slechts dus) iets kan doen, op voorwaarde dat je partij kiest en je aandacht concentreert op iets dat daar gebeurt, MAAR VOOR JOU GEEN ENKEL GEVOLG ZAL HEBBEN. Geen gevolg dat objectief zal zijn, anders dan introspectief en subjectief dus. Het hele hiërarchiserende gedoe (het gesport) is totaal LEEG. Maar nog leger is het leven van de als mensvee gebruikte erfgenamen van de nederlaag, de mensen die geen productiemiddelen in eigendom (resp. vrij toegankelijk, zoals voor Robinson) hebben. HET LEVEN VAN DE LOONAFHANKELIJKE, DIE MOET VERLANGEN NAAR HET KRIJGEN VAN EEN BEVEL VAN EEN ONBEKENDE, VIA EEN ‘MIDDENKLASSEMENS’. Dat leven is de absolute leegte, tot een ziekte toeslaat en er ineens ‘natuur’ blijkt te zijn.

        Zo gauw mogelijk moet de patiënt weer beter en aan het werk geraken. Dáárvoor is er de medische stand. Vroeger puur net zo’n NOTABELE MIDDENSTAND als de ondernemers in de maakindustrie en in de handel. En als de bedreigende politie en de bedriegende predikers van religies en staatsinrichting (“politieke partijen” heten die reclamemakers bij die schijnbewegingen van ‘beïnvloeden’).

        Het is een grove onderschatting van het mensvee als dieren, als men doet alsof ze de feiten (dat ze bedreigd, bedrogen en gebruikt worden) niet KENNEN. Ze kennen ze donders goed. Maar ze KENNEN ook het feit dat ze er niets aan kunnen veranderen.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  

        En lang voordat ze het allemaal onder woorden brengen, VOELEN ze het allemaal en dat gevoelde ook nog bewust maken, dat lokt ze niet aan.

        Van dat kennen helder weten en kunnen doorvertellen maken, dat komt wel aan bod  ALS ER EEN VERHAAL ZOU KOMEN, WAARIN ZE WEL OP BINNENBESTURING KONDEN LEVEN [zoals de vrije, wilde dieren: alleen het voor hen nodige doen, op eigen initiatief handelen dus en verder niks: geen betrokkenheid op al wat je omgeeft en ook alleen maar zich laat gebeuren, het eigen geheugen (inclusief vaardigheden) daarbij als gereedschap en bril hebbend].

------------

        MAAR: WAAR VIND JE DAT VERHAAL? Het antwoord hier is al zo’n eeuw of twintig: in de bijbel, over Abraham, Mozes, de profeten en over Jezus van Nazareth. Dat boek wás erg verhelderend en inspirerend. Het was vanaf de eerste verhalen al TEGEN DE ONGELIJKHEID ONDER DE MENSEN. EN HET BOEK BLIJFT DAAR TOT OP DE LAATSTE BLADZIJDE TEGEN. GEEN ENKELE STEUN VOOR WELKE HEERSER DAN OOK.

        Die Jezus wees aan dat de priesters van zijn volk daar toen op het volk parasiteerden en logen en bedrogen. En dat ze daarbij samenwerkten met de commerciële banken op het tempelterrein, dat wees hij aan, in het echt. Vroeger waren banken nog banken en kon je die nog omgooien. Nou ja, dát (en niet ’s Scheppers plan met de wereld) kostte Jezus het leven.

        Na 300 jaar namen de roomse (= van de Romeinse Staatskerk) priesters het op zich het volk te beschermen tegen dit stelletje eigenwijzen, die zelfs als leeuwenvoer bij hun vaststellingen bleven: de voorroomse christenen. Sinds die tijd werd de bijbel in plaats van dat wat iedere a.s. belijder zelf gelezen moet hebben, tot de gesloten bron van een vast geformuleerde belijdenis van geloof. Niet meer kijken en daardoor zien en kennen dus, niks daarvan: belijden (geloven hoeft ook niet, als je je maar gedeinsd houdt). En dat ging allemaal heel erg ver hoor: de sleuteltekst ‘het Onze Vader’ bijvoorbeeld verwerd tot een strafregel: bij zo’n vloek moet je zeven keer het Onze Vader bidden. Dat gelóóf je toch niet: als een buitenstaander – ongelovige er zo over zou praten, dan schaam je je als kerk toch rot? Maar nee hoor.

=== 19-1-2014 18:11|3.675|||

 

 

        DOOR ‘DE EIGENDOM’ (concreet dus de bewapende ordehandhaverij), bedreigd en bedrogen (tot geloof hoefden ze niet gebracht, het blauw op straat is gegeven, hoef je niet in te geloven), WORDEN DE MEESTE STUKS  MENSVEE AFGEHOUDEN VAN HET ZELF, OMGAAND MET DE NATUUR (de schepping) in de vorm van: het nodige voor voortduren NEMEN.

        WAAR EIGENDOM AANWEZIG GESPEELD WORDT, IS NEMEN ‘STELEN’. En in dat spelletje “mag” stelen dan ineens niet: daar is de politie tegen.

-----------

        Dit is “ons” niet te overtreffen spelletje KUL. Futieler kan het niet. Leger dan leeg. Het is zoals Multatuli het ook beschreef: het wauwelen van ds. Wawelaar bij de wetten en voorschriften en de ongeschreven tradities. Als je deel uitmaakt (door als  baby ten stadhuize ingeschreven te zijn als nieuw vaderlander) van de mensveestapel in je land, kun je je kind niet vertellen DAT HET EEN GEVANGENIS IS, dat hele zootje, die hele mensveehouderij waarvan het lieve vaderland één van de bedrijven (“naties” genoemd) is: verenigd in de Verenigde Naties. Lees de Universele Verklaring van de rechten van ieder stuk mensvee: de totale ontkenning van de civilisatie: ieder mens wordt vrij en gelijk (ongerangschikt dus) geboren (geworpen is bedoeld, maar ja, bij mensen moet dat dan ineens een andere naam hebben dan bij wilde dieren (ongedierte en jachtvee zijnde).

---------

        Aan die vrijheid en gelijkheid wordt ten stadhuize bij ons door de ambtenaar van de burgerlijke stand een eind gemaakt. Die ambtenaar is schuldeloos (want staat op buitenbesturing, en wel van het verhaal, de traditie, de orde) waarin je MOET GELOVEN, dus niet hoeft te geloven: de wapens van de ordehandhavers, daar komen de rechten en plichten uit, ze pakken “overtreders” lijfelijk aan, die AGENTEN (doenden in het Latijn, de taal van de eerste, nog steeds geheiligde bezetters). Die bezetters van nu zijn de opvolgers van die eerste ER VOND OPVOLGING PLAATS (de bemanning werd vervangen, HET SYSTEEM (“DE BEZETTING” DUS) BLEEF EN BLIJFT EN ZAL ONS (de lezer en mij) “OVERLEVEN”, hoe dood en verzonnen en fictief het ook is. HET IS EEN GESPEELDE ILLUSIE.

        Dat gespeeld worden, dat zien wij van kindsbeen af door anderen gebeuren, gebeuren, niet doen. Maar: ONZE TAAL MAAKT van alle actieve levenden en zelfs van verzinsels DADERS. VAN DADERSCHAP IS SLECHTS SPRAKE. Er is sprake van BUITEN ALLE NATUURWETENSCHAP.

----------

                 Niemand heeft ooit een regengod aan het werk gezien. Het regenen gebeurt, evenals het bidden (het knielen en wensen uitroepen en het brengen van offers).

Nergens is er een dader. Daden heb je slechts in verhalen.

        Hoe presteren ze het om zo’n ontwikkelde (door de wapenindustrie en de commercie) (met extreem speelgoed verwende) natuurwetenschap te combineren met die kul van kunst en traditie en met bezetting als vorm van organisatie? Nou, daarvoor, voor dat antwoord moet dus niet diep gezocht worden, maar naar ‘de handhaving’. Het zit niet ergens in de genen of zo van de mensen, ook niet in hun denken, het is gewoon uit de voorzichtigheid die ook elk wild dier kent. DE ORDEHANDHAVERS ZIJN GEWOON SOORTGENOTEN (biologisch gesproken) DIE VOOR BEDREIGEND (en om zich het roven te vergemakkelijken ook bedriegend) ROOFDIER SPELEN.

        De oplettendste muizen zullen als categorie meer aan voortplanten toekomen dan de anderen. En zo werd de wilde muis schuw DOOR ONZE KATTEN.

        DE RIJKE MENSEN HEBBEN DE POLITIE ALS HUISKAT (in de functie, de dienst, die in de gewone gezinnen niet zelden ‘de poes’ vervult). De eigenaar heeft door de aanwezigheid van politie geen last van diefstal, inbraak en zo, door de aanwezigheid van de geaaide huiskat heeft ie geen last van muizen.

        Waarom zijn er zoveel katten nodig? Omdat de muizen niet kunnen leren lezen op school en daar niet kunnen worden onderwezen in het zich op de berg huisvuil van voedsel voorzien en in het wegblijven uit de buurt van de mensen.

----------

        Doeltreffend onderwijs zou het bovenstaande geheim onthullen en aan de eigendom en dus aan het stelen een einde maken en voor het overgrote deel ook aan de politie en de justitie en de hele maakindustrie voor burgerrangonderscheidingsmiddelen en daardoor aan de reclame en de propaganda ervoor (zeg maar: aan de AVRO, het geAVRO).

        EEN ANDERE INVULLING VAN DE ZATERDAGEN EN ZONDAGEN OP TV ZOU AL EEN GROTE BIJDRAGE AAN DEZE VERANDERING ZIJN.

--------

        Maar dat wíl toch niemand die het ook maar tot íets gebracht heeft. Ook de soldaat 1e klas wil zijn rang behouden: HIJ KÁN GEDEGRADEERD WORDEN. Het rotste kutbaantje “hebben” is nog beter dan werkloos “zijn”, ALS DE VVD'ers HUN ZIN KRIJGEN.    

---------

        De terechte agressie vanuit de onvrede met het als gebruiksvee gehouden worden, terwijl je MENS, MEDEMENS DUS, bént, RAAKT GERICHT (er ís geen daad van ‘richten’) op de andere stuks mensvee, naast ‘je’.

----------------

        Het wordt nooit goed, laat staan beter, nee, ook niet in de betekenis van ‘terug naar de toestand van vóór het aanbrengen van de schade’. Het is uitgeprobeerd, volgens de verhalen in het Oude Testament, en mislukt. De Jezus van het Nieuwe Testament zag af van het nastreven van begrijpen door de meeste mensen. Het geheel is verloren. Ook Aan de diersoort ‘mens’ komt een einde.

        Af en toe heeft een van hen (nu dus vele, vele duizenden van die zes miljard) een poosje door wat er in zijn omleving gebeurt.

---------

        Nou èn? Nou niks.

====== 18-1-2014 13:55|986|||18-1-2014 23:37:

        Die ambtenaar van de burgerlijke stand die ons (toen we een paar dagen oud waren) de naam voor een toneelmasker (persoon) uitreikte waarachter wij levenslang op het maatschappelijk toneel schuil moeten gaan: INFORMATIE uitsprekend, die we verwoorden in ONGEDRAGEN NAMEN, in begrippen dus eigenlijk, die wij NIET MET AANSCHOUWELIJK OVERGEDRAGEN KREGEN en niet daarmee kunnen overdragen. PUUR WOORDEN, WAARMEE NIETS WORDT AANGEDUID OF BENOEMD.

        LOSSE GELUIDEN, SLECHTS DOOR OVERGEDRAGEN GEBRUIKSGEWOONTEN ERVOOR schijnbaar, illusief, BRUIKBAAR.

        Bruikbaar voor wát? Voor bedreigen en bedriegen en waarschuwen van de een (DE HOORDER) voor VERZINSELS, DIE NIET OP ‘ERGENS OP SLAAN’ ZIJN GETOETST waar de ander  ( DE SPREKER) bang voor is.

-------------

        Mensen zijn gewoon lerende en elkaar waarschuwende (= een cultuur / verzameling overleveringen dus een groepsbestaan hebbende) DIEREN.

        Hetzelfde als de mensen hebben ook de stokstaartjes en andere in groepen extra veilige dieren. NIKS GEEST, NIKS ZIEL, GEWOON NOGAL VEEL GEHEUGEN EN DUS VEEL ANGSTEN.

        Het hele culturele gedoe en gevoel en gedenk is er TEGEN DE ANGST, die van ouders op kinderen overgaat, OOK ALS Mozes HET VOLK UIT HET DIENSTHUIS UITGELEID HEEFT.

DIE ANGST IS IN ONS, kinderen van gebruikte mensen, OVERGEBRACHT DOOR DE OUDERS DIE VOOR HUN KINDEREN DE ene VEILIGHEID DE VOORKEUR GAVEN BOVEN een andere.

------------

        ‘Dóórdenken’ noem ik het onderscheidend herkennen van ongedragen en gedragen namen. Dat onderscheiden is moeiteloos te doen, zodra er geen bedreiging meer is voor wie het doen.

        De gewone geciviliseerden (bij de Joden in de bijbel heetten de ongewonen: PROFEET), VREZEN DE REACTIE VAN DE ORDEHANDHAVERS op hun afwijkend gedrag: dat doordenken en het aan anderen laten weten, aanschouwelijk onderwijzend, het spelgedrag dat hun onderwerp is aanwijzend, wat ze dat doordenken dus, doende zagen, inzagen, doorkregen.

        Al die verhalen in de bijbel kunnen ook GEWOON GELEZEN WORDEN, DUS: zonder je houden aan: de suggesties / bevelen / het voorbeeldgedrag, van de priesters (de religieuze, bedriegende collega- ordehandhavers van de bedreigende politie/justitie).

        En het verdient aanbeveling om tot je door te laten dringen dat je ama geen kennis bevat. In geheugens zit geen kennis.      

Kennis is actueel of ze is niet.

========

        Alle niet-kennis is van één en dezelfde kwaliteit. Al die duizend onderscheidingen waarvoor wij namen leerden, zijn totaal niet ter zake bij ‘wat is’ (= wat gebeurt)(≠ ‘wat  bestaat’, want bestaan bestaat niet: dat geloven alle deftige gymnasiaal geciviliseerden, want dat is volgens de overleveringen daar, ooit gezegd door een Oude Griek. En dán is alle twijfel misplaatst, zéker bij niet-specialisten.

======= 19-1-2014 0:11|1.401|||

0 Reacties

Plaats Een Reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *