Jaap Schot, 22 juni 2000

Ik verzon een civilisatie elders en in een parallel universum, dat wil dus zeggen: NAAST ons tegelijkertijd, niet alleen op een andere plaats dus, maar ook in een hiernaastmaals. Dat is een wat ingewikkelde constructie, maar ik heb er ook alleen dit ene doel mee: iedereen te verhinderen te zeggen dat ik ooit wat over deze wereld waarin wij leven te hebben gezegd. In Oost-Europa vluchtten ze ook in sprookjes en overal en in alle tijden haalden schrijvers deze truc uit. Er is niets zo waarschijnlijk en zo onnodig als dispuut.
===========
We vinden, over onderwijs en dergelijke in Verstandië geschriften van de hand van alle drie de groepen:
- de goede bedoelers,
- de kolonisten - mensengebruikers en
- de gebruikten - erfgenamen qua positie van de Weigeraars.
============
Het spreekt vanzelf dat die geschriften uit die drie bronnen weinig qua woorden, maar volledig qua begrijpen van en bedoelen met het onderwerp verschillen. Weinig qua woorden, want het is van alle schrijvers de (nu ja, een) bedoeling dat leden (inclusief beslissers) van de andere groepen, op basis van misverstand zullen meewerken aan wat ze voorstellen.
==============
Nu de taal op deze manier vrijwel geheel ongeschikt is gemaakt om aan kinderen duidelijk te maken wat je nobel, eerlijk, goed, nastrevenswaardig vindt, ben je in Verstandië voor wat betreft het opvoeden en onderwijzen aangewezen op: dat metterdaad tonen. Daartoe is omgaan met kinderen, leerlingen, jongeren buitengewoon geschikt en het omgaan met ouders en opvoeders en met kinderlozen zelfs, ook zonder meer te gebruiken.
============
We kunnen onderscheiden:
opvoeden
onderwijzen
trainen
instrueren
africhten / conditioneren
indoctrineren
verlichten, demystificeren (i.t.t. bedriegen, voorliegen)
voorlichten
informeren (i.t.t. geheimhouden)
inspireren (enten, c.q. besmetten met een meem of mem)
animeren, bezielen, enthousiast maken voor.
en zo voorts.
=======
Er staat na deze opsomming een val wagenwijd open: deze woorden van beschrijvingen van betekenissen gaan voorzien.
Daar hoef ik nu op deze website, doordat de rest van de opstellen er al staat, niet in te trappen.
Ik ga de bezigheden van deze lijst bespreken vanuit de doelen die de genoemde drie groepen in de Verstandiaanse civilisatie nastreven.
De Goede Bedoelers streven tevredenheid en saamhorigheid van alle aanwezigen na. [Tevredenheid is onverenigbaar met rangschikken en saamhorigheid is onverenigbaar met mensengebruik, waarzonder dat rangschikken niet kan: er moeten immers ONGELIJK ! resultaten verdeeld worden van het gebruik van 'vreemd' (= niet van deelnemers aan het rangschikken afkomstig) txaenz, anders, bij uitsluitend gebruik van de eigen txaenz der zich rangschikkenden is er geen economie, maar een toernooi, middeleeuwen, ridders. De gebruikten horen er aanvankelijk niet bij, worden niet in de rangen opgenomen. Ze moeten hun gebruikt-worden aanvaarden met gebruikmaking van een verhaal waarin tevredenheid en erbij-horen geen plaats kunnen hebben. De Goede Bedoelers vonden voor het suggereren van die saamhorigheid het begrip 'DE MENS' uit. Dat was nodig toen de gebruikten niet langer in de funderende mensen rangschikkende God geloofden, wat mede ophield door 'voor het werk, het gebruikt-worden ook moeten denken (taal gebruiken, samenhangen begrijpen) en door het te zien krijgen van vreemds (bijvoorbeeld door de Kruistochten en ontdekkingstochten).
De kolonisten-mensengebruikers streven na: machtsmaximalisatie / de hoogst mogelijke rang / voorrechtenmaximalisatie voor zichzelf. Zij zijn uit hun familieverband / stamverband / 'Heimat' weg gestuurd en hebben geen relaties meer: met de andere kolonisten verbindt hen niets dan de belangen vanuit hun bezetterspositie.
De gebruikten streven òf A: naar zo hoog mogelijke compensatie voor hun gebruikt-worden en zo ontkomen aan hun daar, zo laag, geplaatst zijn, naar de gelegenheid om zover mogelijk hun gebruikers na te apen [daar ontmoeten 'sociaal-democratie' en 'sociaal-liberalisme / sociale-markteconomie' elkaar in 'economische groei': maximalisatie van de produktie van diensten (inclusief de aanmaak van goederen) door het maximaliseren van efficiënt gebruik van een zo groot mogelijk percentage van de txaenz der gebruikten]
òf B: naar ontkomen aan het geplaatst-zijn überhaupt. [ De civilisatiereligies voorzagen en de nieuwe, bloeiende spiritualiteitsindustrie voorziet in wegwijzers daarvoor: wegwijzers naar dromenland. Het op deze website gepoogde ontgoochelen, het als illusief leren zien en erkennen en herkennen, leidt, c.q. wijst naar buiten zijn in wakende toestand.]
===============
Onvermijdelijk is er naast de groepen en hun belangen en hun onderlinge relaties en afhankelijkheden ook altijd een zaak (een geheel van verschijnselen).
Een van de belangrijkste 'zaken' bij de genoemde werkwoorden is het maatschappelijke: 'de groepen en hun belangen en hun onderlinge relaties en afhankelijkheden'. Ik wijs dat aan als een illusief (verzonnen, geloofd en volstrekt-onspeels-gespeeld) geheel. In plaats van er in mee te spelen en/of te proberen er in in te grijpen probeer ik eerst volledig tot me door te laten dringen dat hier een massa lijfelijk-volwassen groeisels uit kinderen 'speelt' met echte wapens en dus levensgevaarlijk bezig is, maar: speelt, onspeels, schijnbaar zonder in de gaten te hebben dat ze aan het spelen zijn: ze maken elkaar en hun omgeving kapot en zijn niet uit hun spel te roepen gebleken (tot nu toe, het is vaak geprobeerd).
De tijdens dat spel aangemaakte religies bestaan vaak uit een verzameling voorstellen om het spel te regelen èn uit een beschrijving van een 'weg' voor de weinigen: een weg het deelnemen uit. De heilig teksten in kwestie werden door alle drie de genoemde partijen in de strijd gebruikt en wel in een hen passende, voor hen in hun strijd bruikbare, uitleg.
=============
Zo is er dus nog steeds geen eind aan het rangschikken en aan het daaruit voortvloeiende leed. En er kan nooit, zolang de strijd duurt, een gezamenlijk plan of doel met 'het onderwijs' komen. Men kan niet tegelijkertijd een kind bruikbaar, strijdvaardig, wijs, inzichtelijk, nuchter etc. maken (c.q. laten worden).