Jaap Schot, 7 maart 2003
I. DE LOSSE ENKELINGEN ONDERLING
Wij leven in een civilisatie. In die civilisatie is opstand, en er is verdeeldheid onder de mensengebruikers. Zij, de gebruikers van mensen zijn koninkjes. De opstandelingen zijn de mensen van de middenklasse: gebruikten, die zelf op hun beurt hun medegebruikten gebruiken: zij spélen koninkje. Ze spelen dat terwijl ze zelf gebruikt worden. Civilisatie is nooit vredig, als er een volstrekte centrale macht is, is die er doordat allen die concurrenten zouden willen zijn geheel timide zijn vanwege de enorme dreiging. Daarnaast is er de dreiging die gericht is op de gebruikten: de ‘gewone’ bedreiging.
Wij leven in een tijd waarin hier de dreiging gering is gemaakt. Door de vakbonden zijn regelingen afgedwongen waardoor wij, gebruikten, niet meer met de hongerdood bedreigd worden om ons aan het werk te krijgen en te houden. Wij zien om ons heen de gebruikten bezig zich te laten inspireren door topsporters, dat zijn psychiatrische patiënten die in plaats van behandeld en genezen, vereerd worden. In andere tijden werd zo met epileptici en ‘zieners’ zo omgegaan en in de middeleeuwen werden af en toe zich doodhongerende vrouwen voor heiligen gehouden. De topsporters en vooral die zeer velen onder hen, die het nooit halen, verbruiken, vernielen hun lijf en gezondheid. Zij zijn nu inspirerende voorbeelden. Ze zijn ook in gebruik als bijeenhoudende symbolen voor de natie en als voorwerpen van ‘identificatie’ : ‘onze’ jongens en meisjes, zoals Mart Smeets het zo mooi voorzegt.
Zich vechtend verbruiken is voorbeeld en wordt aangemoedigd. Vechten mág niet alleen, vechten ís het. Wie zich in competitie en/of in concurrentie begeeft wordt niet door de gevestigden bedreigd maar mag zijn gang gaan (ze kopen zijn onderneming en zijn resultaten van zelfuitbuiting later wel op, als hun waarde bewezen is). Let wel: er zijn ook nog steeds veel mensen die puur gebruikten zijn, overlevend, niet eens strevend.
II. DE GEVECHTSGROEPEN [de IETSen]
Onze democratie is een burgeroorlog: het wemelt van de IETSen (partijen, firma’s, groeperingen, categorieën) en enkelingen die met elkaar in gevecht (bijvoorbeeld in concurrentie en/of in competitie) zijn. De bedoeling is dat het vechten onbewapend, zonder elkaar lijfelijk te verwonden, gedaan wordt. Daar wordt het niet minder oorlog door.
De IETSen vechten onderling (concurrentie) en ze parasiteren op de massa mensen, die in andere IETSen verenigd zijn.
IETSen zijn als draaikolken, om te bestaan moet er iets doorheen stromen, in dit geval TXAENZ, dat als tegenstroom GELD heeft. Wat we zíen stromen is dat geld. De slechte analyse stelt dan ook dat het allemaal gaat om het geld. Dat is niet het geval: het gaat allemaal om de IKKEN die ‘hun’ txaenz besteden, verkwisten, verdoen, hun lichamen gebruiken, verbruiken, verwonden, verwaarlozen, vernielen.
IETSen bewegen de mensen tot (wel i.p.v. niet) besteden (en wel zus of zo) van hun vrije TXAENZ. [De txaenz die ze overhebben nadat ze voorzien hebben in wat ze nodig hadden en nodig moesten doen. Zó doeltreffend is dat ‘motiveren’ door de IETSen dat zeer vele mensen txaenz aan onnodigs besteden ten koste van de txaenz die ze nodig hebben om te voorzien in het voor zichzelf nodige. Ze kleden zich bijvoorbeeld technisch slecht maar modieus en ‘sexy’.
10-3-02 14:41
Eén van de ergste trucs is de anderen ertoe te bewegen zichzelf lijfelijk aan te pakken:
* diëten om zich gezond te vermageren,
* blesserende sport om zich fit te houden en
* veel gedoe om mooi in de ogen van smaakmakende, eisen stellende anderen te zijn.
=====
Het doel met dit vechten is zich rangschikken. Als gebruikers van mensen rangschikt men zich onderling, dat heet concurrentie, strijd om de hegemonie, om macht, om eer, om voorrechten. Als gebruikten rangschikken ze zich door competitie: ze stellen zich op een rij op, van vrijwel onkundig naar de beste van allemaal. Deze vorm van rangschikken wordt ononderbroken voorgeleefd door de sporters. Dat dat gebruikten zijn is het duidelijkst te zien aan die sport (boksen) waar ze negers uit getto’s elkaar het ziekenhuis in laten slaan en er dan bij zitten toe te kijken en wedden wie er winnen zal. Daar is het duidelijk, net als bij hanengevechten. Veel minder duidelijk voor wie er zo niet naar wil kijken dringt zich dit vechten op bij bekende Nederlanders, al zijn er grote verhalen over.
Nu ja, als je het eenmaal zo gaat bekijken stapelt het illustratiemateriaal zich torenhoog op.
=======
Al die sportbeoefening die vertoond wordt en al die tijdschriften enzovoorts over die bekenden en die rijken en succesvollen die elkaar naar de kroon steken, dat is religie. Het is de religie van deze wereld waar zonder over goden te vertellen de geheugens van het menselijk gebruiksvee wordt gevuld met strijd en rang en het gebod te offeren.
=====
Offeren, in het christendom in de beteekenis van de mis doen, en daarbij het lichaam en bloed des Heeren, in de gedaante van brood en wijn, aan God als teeken van vereering opdragen (DU CANGE 4, 698).
I. Bedrijvend.
1) Eigenlijk. Van alle gaven, die men aan de Godheid toewijdt. Ze met de gebruikelijke plechtigheden aan de Godheid aanbieden, opdragen, als een zichtbaar teeken van vereering, hulde of dankbaarheid, of als een middel ter verzoening; veelal met het bijdenkbeeld, dat het offer, het aangebodene, om het tot de Godheid te doen doordringen, geheel of gedeeltelijk op een altaar verbrand wordt, of wel, wanneer het in goud, zilver of andere kostbaarheden bestaat, bestemd is voor den dienst of de versiering van het heiligdom.
a) Van levende wezens, t. w. dieren en bij misbruik ook menschen, als der Godheid aangename gaven. || Neemt nu uwen sone, ... ende offert hem ... tot een brandoffer, Gen. 22, 2||
====== 7-3-02 22:09||
Het moderne menselijk gebruiksvee offert aan de gewoonte, doet mee en offert zijn TXAENZ. Er is geen omschrijving of beschrijving meer van wat er geofferd moet worden, het is niet meer voor iedereen hetzelfde, de gebruikten moeten hun best doen. Ze moeten, de verhaalde voorbeelden van de sportkampioenen en workaholics volgend, meer dan 100% geven aan de zaak (de dimensie, de meetbaarheid, het aan toeschouwers als ‘te bekijken gedrag’ verkoopbare).
=====
Zoals de religieus levende mensen in andere civilisaties, zo hebben ook hier de aangepasten de kop (het geheugen) vol met voor buitenstaanders onbegrijpelijke rommel en vertonen ze gedrag dat aan geen halfweegs denkend wezen uit te leggen is. Iedereen weet dat hij op elke meetbaarheid (dimensie) de mindere is van vele anderen en ook de meerdere van weer anderen. Wie kan er als buitenstaander nu de psychische stoornis nabeleven van die lui die op een dimensie precies weten willen of zij misschien deze of gene kunnen overtreffen. Nou, dat is de hele sport waar de media vol mee zitten.
7-3-02 22:26||
0 Reacties