Jaap Schot, 13 februari 1999

Over rechtsstaat, onvrede en taal

Nederland is een paradijs voor wie anderen aanvallen. Politie soms en justitie altijd zijn er ten gunste van de misdadiger: tegen 'eigenrichting' door de benadeelden en tegen het benadelen van degenen die zich door wangedrag en misdaad voordeel verschaften. Er wordt zo weinig nagedacht dat de reclassering en de leden van Amnesty International en de Coornhertliga nog steeds doen alsof ze de erfgenamen zouden zijn van de mentaliteit achter de heksenwaag in Oudewater. De advocaten spelen dat er nog steeds een zielige kansloze, een eerlijke verliezer, een slachtoffer van het rangschikkingssysteem zit binnen in de crimineel.
==========
Het valt die met uitgeschakeld denken voluit op gevoel geschakelde breinen niet op dat er al lang geen verschil meer is tussen de roofridders en ondernemers uit de geschiedenisboeken enerzijds en de criminelen van nu anderzijds. Ze hebben te doen met de rijken van nu, en dat zijn de patsers van vandaag en de aanzienlijken van overmorgen. Als het maar elders gebeurt, dan weten ze het proces uitstekend te documenteren: onze media dragen de beelden van 'de nieuwe Russen' voor ons aan. Maar wij mogen niet doorhebben dat hier een crimineel drie jaar gevangenisstraf krijgt terwijl justitie bijvoorbeeld 25 miljoen door misdaad verkregen vermogen van hem niet heeft weten te vinden en bereiken. Die figuur zit dus per jaar op 's Rijks kosten 8 miljoen netto te verdienen, want als hij vrij komt is die poet van hem, van staatswege onbetwist. Voor het vergrijp waarmee hij het ""verdiende"" is hij immers reeds berecht en dan kan dat nooit weer. Dat heet 'rechtsstaat'.
===========

De mensen die met 'de staat' spelen zijn er al trots op als ze vrijwel iedereen het plegen van lijfelijk geweld verhinderen. Menigeen doet alsof er al een geweldige vooruitgang plaats heeft nu men gevoeliger lijkt te worden voor dat geweld, nu men het niet meer als normaal en aanvaardbaar kan voorstellen dat alle zwakkeren worden mishandeld, bedreigd en beroofd (van hun txaenz, hun bezit en hun 'integriteit' en zelfbeschikking).
===========
In feite is er alle gelegenheid voor wie dwingen, bedreigen en bedriegen, want de staat wordt,  voor zover ze in de loop van de geschiedenis tegen die drie [d,b&b dus] is ingezet, afgesteld , blind (vanwege privacywetten) en machteloos (vanwege daderbescherming, vermomd als bescherming van verdachten en het bestrijden van 'een politiestaat') gemaakt en gehouden.
=================
Het zou er om moeten gaan VREDE te brengen en te beschermen in plaats van OORLOG te handhaven [als het onvermijdelijk gevolg van het rangschikken van geëmancipeerden, dat zijn mensen met de gelegenheid tot sociale mobiliteit, dat is: met het recht om met elkaar om voorrechten te vechten.
============
Heel af en toe raakt dat gevecht mij,  zo'n geval met die dader en nu dit incident met deze verkeerd gemaakte stoelen bijvoorbeeld . Ik ga me daar,  gebruik makend van mijn hier weer eens uitgeschreven inzicht in 'de maatschappij' , niet bang, blij of boos bij maken. Ik klaag en zeur, maar ik maak er geen emoties meer bij aan. Kinderen worden boos op een hete kachel, een klemmende deur, enz., wie de Wet van Murphy citeert bij 'pech' ["Wat mis kan gaan, zal mis gaan en wel op een zeer ongelegen moment."], lijdt niet, maar ziet deze wet aan het werk.
===========
Het is nuttig zo te doen, het reageren tot een minimum te beperken, het bespaart maximaal txaenz. Ik ben niet in de gelegenheid om met die bespaarde txaenz iets constructiefs te doen. Niet iets maatschappelijk, tussenmenselijk constructiefs. Ik kan af en toe eens iets voor een ander doen, met name voor M. Maar dat is het dan ook wel. Ik maak voor het overige alleen maar teksten aan en die kan ik niet publiceren, bij gebrek aan beweegredenen en aan vraag. Ik kan er niet toe komen de zending in te gaan. Jonah, die profeet die zelfs met een opdracht van de allerhoogste nog geen zin had in prediken.
==========
Ten diepste is alle tekst die in een taal geformuleerd wordt het gemeenschappelijk bezit van de taalgemeenschap, de enige gemeenschap die geen verzinsel is, maar een aanwijsbare grootheid, die waarneembaar actief is. Daarom is het ook zo ergerlijk mensen bezig te zien die taal te vandaliseren en oneigenlijk te gebruiken.
==============
Voor de gezamenlijkheid is die taal het allerkostbaarste, de enige bestaande band. TAAL en WAARHEID zouden door de staat moeten worden beschermd, bevorderd, gekoesterd, voor heilig gehouden. [Let wel, maar ik schrijf dit voor de welwillende lezer volstrekt ten overvloede, het gaat hier om de TAAL, die de begrippenapparatuur te boven gaat zowel als de namen der begrippen. In de TAAL is uitgedrukt wat in vele talen vertaald kan worden. Dit opstel kan ook in het Engels en wellicht ook in het Chinees.
=============
Mensen die SAMEN zouden willen ZIJN, zullen de WAARHEID en de TAAL heiligen en het GEHEIM als kwaad (als 'uit den Boze') herkennen, evenals het (soeverein, dat is: naar willekeur) stellen [in tegenstelling tot het KENNEN (= WAARNEMEN van het hebben)] van belang.