Jaap Schot, 30 oktober 2001

In de christelijke godsdienst, nu ja in de kerken, wat iets anders is, worden de als gebruiksvee gehouden mensen afgescheept met een splinter van goddelijkheid, namelijk de onsterfelijke ziel. Nu dat gepraat over dat leven na dit leven niet langer geloofd wordt en de mensen in het algemeen hun berg van suikerklontjes hier op aarde wensen te hebben en zelfs deels te consumeren, maar toch gebruiksvee blijven, worden ze afgescheept met een andere splinter van goddelijkheid, namelijk de soevereiniteit: het aan niets en niemand verantwoording schuldig zijn (voor met name hier nu: hun keuzes). Die soevereiniteit betreft ook dat wat men zegt, de ‘mening’, de ‘opinie’.
In feite wordt in beide gevallen op verschillende manieren de illusie gegeven dat de gebruikten iets onschendbaars, iets onaantastbaars hebben, iets dat niet gemanipuleerd KAN worden, in tegenstelling tot de hele rest. Die rest is: het lichaam plus de apperceptieve massa, die massa die steeds maar, ononderbroken met informatie (‘nieuws’ en ‘boeiends’ en ‘wat ‘in’ is’ ) wordt bijgevuld. Over dat lichaam probeert de gebruikte mens zelf de baas te worden door het te laten opereren en het vorm te geven door het te voeden met van alles en nog wat met allerlei oneigenlijke doelen. Opvallend is dat massaal de mensen het eigen lichaam hanteren, gebruiken, zoals vroeger alleen de ergste slavenhouders en mensengebruikers dat deden. Deze gebruikte mensen in zelfbezit bekijken zich in de spiegel en spelen op deze wijze voor ‘keurende ander’, nu die keurende ander dat niet meer op zijn initiatief, tegen die soevereiniteit in mag doen.
Een evenwijdige overeenkomstige situatie is er ten aanzien van de apperceptieve massa. Menigeen voelt dat hij ‘bij’ moet zijn, mee moet kunnen praten, zich een mening moet vormen of toch minstens een mening moet hebben of, nog minder: uitspreken, de aanwezige anderen gehoord hebbende.
Die splinter soevereiniteit ( goddelijkheid) is niet groot genoeg om op te staan en vrij te zijn. Wat dat betreft gaf die onsterfelijkheid meer ruimte.
========
Terzijde: het is niet veel moeilijker in een God en een hiernamaals te geloven dan in ‘afkomstig zijn van een andere planeet en alleen in een menselijke VORM gegaan of gedaan te zijn, tijdelijk, tot ze je komen halen, vanwege ‘einde van de verkenningsmissie’.
En: dit geloof kan de mensen precies hetzelfde gevoel opleveren: mijn leven hier heeft zin en ik moet opletten, niet op details en tijdelijkheden, maar op het algemene schema, waar ze (mijn makkers op die andere planeet, uit die andere parallelle werkelijkheid) wat aan hebben bij het begrijpen van deze werkelijkheid, deze wereld en aarde, die ik verken.
===========
Er is een fundamenteel verschil tussen het ‘geloven in’ en het ‘gebruiken van’ een begrip, een verhaal, een concept. Wij, de lezer en ik, kennen de science fiction als literair genre en hebben geen moeite met het gebruiken van de begrippen in bovenstaand ‘terzijde’ . De mensen van enige (zeg ‘tig) eeuwen terug hadden ongetwijfeld geen moeite met ‘religieuze fictie’ en konden daar zonder er in te geloven in en over spreken. Waarom niet?
Er is niets aan de hand als in en na donkere middeleeuwen die begrippen worden genomen voor begrippen waar een begrepen iets bij hoort (ooit aangetroffen en dan door dit begrip voortaan aangeduid).
========
Zowel die onsterfelijkheid als die andere ‘goddelijke vonk’ creativiteit als die soevereiniteit suggereren de gebruikten in de civilisaties: je bent niet WEZENLIJK vee. Exacter: niet iedereen is wezenlijk gebruiksvee en niet meer: velen zijn geroepen om dit te beseffen, maar weinigen zijn ertoe uitverkoren, resp. hebben er de txaenz voor over [ in beide betekenissen van ‘er voor over hebben’ !!! ] om zich deze waarheid eigen te maken, om zich aan het vee-zijn te ontworstelen, mentaal, niet altijd, ja zelden, fysiek. ‘In de geest’, niet feitelijk, in werkelijkheid. De gebruikende en met wapens txaenz afdwingende anderen erkennen je vrijheid natuurlijk niet. Ketterij, terrorisme, communisme, bedreiging van onze democratische gelijkheidsidealen, enz..
=========
Wie zich vrij heeft geacht en gedacht en zodoende gemaakt, kent immers het feit dat hij meer en beter is dan de anderen die tevreden vee zijn en blijven? Nou dan, dat is niet toegestaan, alleen de aangewezen gekozenen van het lijstje en de rijken zijn ‘meer gelijk dan de anderen’. Discriminerend gedrag is alleen dan toegestaan als het de vorm heeft van verkopen aan de meest biedende. Maar dan is het ook verplicht. Niet voor niets moet iedere godsdienststichter uitdrukkelijk zeggen dat ‘geven in het verborgene’ beter is dan openlijk.