Jaap Schot, 17 februari 2007

Zojuist uitzending van Rondom Tien over ‘second life’ een virtuele wereld waarin je een persoon (karakterspeler, een ander dan je in de werkelijke wereld bent) kunt worden, een tweede kans en nu zónder beperkende bepalingen om aan je eigennaam een betekenis te geven.
Wat me opvalt is dat het de mensen niet lukt om uit te spreken dat ze in het echt ook een rol spelen. Wat ze in het zogenaamde echt in de civilisatie doen is volstrekt onecht. Robinson Crusoe ontviel aan die echte omgeving. De Robinson Crusoe situatie is deze spelers virtueel gegeven, maar let op ze vallen meteen ten prooi aan een voorgevormde en op financiële winst maken gerichte txaenzvretende machine. World of Warcraft of zo heet dat andere spel naast ‘Second Life’.
Scientology is ook zo opgezet, planmatig gebruikend wat door de religies gebruikende feodale samenlevingen is opgebouwd en geëvolueerd tot de huidige ‘grote godsdiensten en religies’.
De mensen die een verslaafdenaanleg hebben, gaan er helemaal in op. In de middeleeuwen waren dat die jonge vrouwen die zich lieten inmetselen en dergelijke waanzinnigen meer.
Het is vooral een groepsproces, dus van chimpo’s , dat zijn dus gukken die bevaderd zijn.
In de wereld zul je groepsdruk hebben (voelen, ondergáán). ‘Verdrukking hebben’.
De kern van de echte wereld van de chimpo’s en van de speelwerelden in kwestie is: de schaarste van de vaderlijke liefde en de Skinneriaanse werkwijze om de kinderen (de lerenden) onderling te laten wedijveren (in de vormen van concurrentie en competitie) in ‘kunstjes aanleren’, waarbij de winnaar een portie vergankelijke (1) vaderliefde krijgt als beloning, bekrachtiging, verslavende ‘kick’.
Een O-O haalt zijn vreugde en feest uit de natuur,
> als verrassing,
> zonder een gever,
> zonder het aan zijn eigen gedrag toe te schrijven, slechts verwachtend dat het daar nóg wel eens kan optreden (we zijn nog steeds niet verder, als we onze natuurwetten formuleren) en
> zonder enige betrokkenheid erbij van anderen (rivaliserende broertjes en zusjes).
De O-O leert geen rechten, geen recht, geen plicht, geen genade, geen kwalijk nemen en geen dankbaarheid kennen. Dat zijn begrippen van de vaderschapscluster in de daderschapsmelkweg.