Jaap Schot, 25 september 2012

De soeverein is de god van wie ertegenover zich verantwoordelijk voelt, acht, erkent. Voor de orthodox protestante christenen is god de schepper, de soeverein. Die gaat boven de staat, het door de mensen om hen heen gespeelde ‘wereldje’. De tolerantistische liberalistische democratistische leer, staat dit niet toe. Geloven in een andere soeverein dan de staat mag nooit tot enig plichtsverzuim of antipropaganda leiden, aldus de middenpartijen in ons lieve vaderland.
Dat is gewoon orthodox gelovig: de wetten zijn heilige boeken, de soeverein duldt geen andere soevereinen naast zich. Net als de roomsen in de middeleeuwen, maar i.p.v. verschikkend, vreesaanjagend en angstwekkend te werken met inquisitie en galg en brandstapel, is er nu het grote afleiden en verwarren.
---------
De persoon die we op het stadhuis kregen toegewezen als voor ons lijf en wat daardoorheen gebeurt VERANTWOORDELIJKE is de leenman met ons lijf als leen; ons lijf dat genoteerd bezit (heet ‘eigendom’) van de soeverein is.
Hoezo, nou die waarheid van het recht komt uit de loop van de geweren, die de staat (de soeverein) als enige mag hebben. De staat is wat dat en alle andere dingen betreft gewoon de erfgenaam van de vele achtereenvolgende bezettingen, die in een lange rij de Romeinen die met legioenen in ons land kwamen opvolgden, de macht van hen overnamen. Bevrijd zijn de mensen die door de Romeinen verslagen werden, daarna nooit.
Het bezetten van het veroverde land van een verslagen volk komt neer op het invoeren van MOGEN EN MOETEN (niet als nodig zijn, maar als: afgedwongen krijgen): de verslagenen worden óf gedood of OP BUITENBESTURING GEZET.
Dat op buitenbesturing staan went nooit echt, maar er is geen ontsnappen aan geweest. Die lui die naar Amerika zijn gegaan, dachten dáár de ruimte te vinden om weer VRIJ (op binnenbesturing levend, doend wat nodig is en niet meer, alles voor zichzelf en ‘uit medemenselijkheid’, niets op bevel, niets afgedwongen, als het voor een ander waar je niets om gaf was, dan als uitruil van deskundigheden en gelegenheden, via geld).
Dat was mooi en goed gedroomd, maar het ging anders. Het middel geld werd doel. Geld bleek soevereiniteit: tot alle bezigheden waren wel dommige anderen (met geld als beweegmiddel) te brengen. Onbetwiste, nooit te verantwoorden macht: met geld kon je gewoon bezettertje spelen (SS in veroverd Rusland).
Van de scheppergod moeten we elkaar helpen en daartoe nabij zijn. Aan de schepper gehoorzamen is geen offer, niet wezensvreemd: het zit in je genen.
De civilisatie, de wereld, de steden als megastallen vol mensvee, stoort deze relatie met de medeschepselen. De veroveraars hebben zich als bezetters tot BINNENSOORTELIJKE PARASIETEN (txaenzvampiers) gemaakt.
HUN JURISTEN SCHREVEN DAT VOOR WAAR OP IN WETBOEKEN en de politie dwingt het gehoorzamen (alsof je het geloofde, wat er in die boeken staat) af.
Deze pret heet ‘de rechtstaat’. Wij zijn als baby in bezit genomen door een verzinsel (de soevereine staat) en in leen gegeven aan een verzinsel (de persoon) die ‘ons als lijf’ in leen heeft.
25-9-2012 16:14|506|||25-9-2012 16:24:
Zo ging het in de middeleeuwen en precies zo gaat het nu. Dezelfde regeling, ANDERE TERMEN. En als het nu lukt om de mensen tot VERBALISTEN te maken, dan is het blijven schijnbaar niet gebeurd. Verbalisme is het vanzelfsprekend niet doorvragen wat er met dat woord benoemd werd. Bij het woord ijsbeer is die vraag heel gemakkelijk te beantwoorden en er valt niet mee te sjoemelen: zo’n dik wit beest. Naar de dierentuin en kijken. Oh, is dát nou een ijsbeer? Ja.
Maar nu met de woorden ‘persoon’ en ‘soeverein’ en ‘verantwoordelijkheid’ en ‘eigendom’. Er valt niets te aan te wijzen. Nee in een auto voor personenvervoer zitten ook hoogstens wat lijven: geen persoon te vinden. Met je persoonsbewijs moet je bewijzen dat je een persoon (bezetterstaal woord voor toneelmasker, dus dat wat aangeeft welke rol je speelt in dat illusieve spel ‘wereldje’) hebt, niet bent. JE BENT EEN LIJF EN JE BENT EEN SLAAF, EEN GEVANGENE, BEZIT, EIGENDOM, UITGELEEND AAN EEN VERZINSEL, je “eigen” persoon.
--------
Nou, dat gaan ze je niet uitleggen. Integendeel, ze zeggen dat er geen mensen meer slaaf, eigendom van een ander dus, zijn. Ze liegen.
25-9-2012 16:35|700|| 25-9-2012 16:43:
Op zich, bij nader toezien, is dat liegen niet zo erg. Dat er verbale communicatie mogelijk zou zijn is één grote leugen. Dat heb ik uitgelegd. Het is een grote leugen die aan ‘grote mensen’ (zoals kinderen ons noemen), aan ‘volwassenen’ zoals het in de juristentaal heet, de in de lengte uitgegroeiden dus, wordt verteld. Een SPROOK. Pas als dat verhaal niet meer te gebruiken is, omdat echt iedereen het als een leugen heeft horen (en toen zelf kunnen) ontmaskeren, pas dán wordt het een kinderverhaal: een sprookje.
-----
Het wereldbestaan en het verbaal communiceren, zijn van leugen gemaakt, worden met wmsggs verteld. Dat heb ik omstandig en duidelijk uitgelegd. Niemand heeft het echt gelezen en dus heeft het niet geholpen.
Moet het helpen dan? De enkelingen waarin de mensveestapel van ‘ons land’ is opgedeeld, zíjn toch hartstikke gelukkig. Dat blijkt uit hun antwoorden op desbetreffende vragen.
=====
o.k., af en toe ergens botsen sommigen tegen de ellendig scherpe randen binnen de wereld aan. Die mensveestapel is niet slechts in enkelingen uiteengedefinieerd en door bejegening ook tot zich als zodanig voelen gebracht, maar ook IN COMPETITIE en (als sollicitant bijvoorbeeld) IN CONCURRENTIE gebracht. Bij dat verdeeld zijn en elkaar bestrijden hebben ze van jongs af aan leren juichen bij de sportwedstrijden. Sporters zijn net als renpaarden en vechthonden en vechthanen: ze moeten hun uiterste best doen en elkaar bestrijden en daar wedden degenen die hen dat laten doen dan bij.
Bij honden en hanen is het niet gelukt om er teven en kippen bij te laten juichen. Bij ‘de mens’, het hoogste dier, volgens eigen zeggen, is dat juichen strijk en zet.
----------
In de wetboeken staat uitgeschreven wat we mogen en moeten van de binnensoortelijke parasieten (in ‘Animal Farm’ van Orwell: van de varkens, die in het huis wonen waaruit de boer, de adel, is verjaagd). De wet des Heeren staat in de bijbel, de wet der heren staat in wetboeken in de kasten van de juristen. De priesters van die scheppergod kunnen wat de staatsdienaren als zodanig betreft. 25-9-2012 17:05|1.043|||
-----------