Jaap Schot, 8 oktober 1990

Straf is gewoon mishandeling in het kader van het dwingen van kinderen en wilden om binnen de civilisatie, dus binnen de rangorde het hebben van een plaats te aanvaarden. Met andere woorden: zich te rangordenen. Ook maatregelen (mishandelingen en dreigende voorboden daarvan) om lieden te dwingen zich aan de spelregels voor lagergeplaatsten te houden noemt men wel straf. Straffen komt neer op het zich de meerdere,- dat is buiten de propagandaterminologie benoemd: sterkere-, bewijzen van de gestrafte. Verder gaat het nergens om.

Er zijn ouders en opvoeders die hun eigen kinderen mishandelen om hen ertoe te bewegen zich als mindere te schikken in de rangorde. Ze doen dat naar hun zeggen vaak om te voorkomen dat die kinderen voor hun weigering zich te schikken later door anderen gestraft zullen worden, oftewel: erger mishandeld dan hun eigen ouders hen nu doen om hen in het gareel te dwingen. Dit vreemde geleuter komt voort uit de gedachteloze aanname dat er aan het opgenomen worden in het spel 'civilisatie' niet te ontkomen is en dat het onmogelijk is zich in de civilisatie te vermommen, te camoufleren, zodat men mishandeld-worden vermijden kan.
Het zal wel weer zo zijn dat deze ouders en opvoeders zijn opgevoed door soortgelijk handelende en denkende ouders die werden opgevoed door enzovoorts, enzovoorts.
Kortom: het is Adam z'n schuld en sinds hem heeft er niemand meer nagedacht over en/of een initiatief genomen ten aanzien van de civilisatie. Dit soort gezanik ergert me mateloos, maar ik wind me er niet meer bij op: ze gedragen zich als doden, ze zijn dus dood, dus buiten bereik.

Het is een gewoonte van allen die zich in de civilisatie ophouden zich te gedragen als de cipier van iedereen die ook maar enigszins gevoelig is voor hun dreiging. Alles wat voor de ex- mishandelde-"gestrafte"-kinderen dreigend is, wekt bij die ex- kinderen waarneembare reacties op en versterkt bij geciviliseerde anderen de neiging door te gaan met dit kennelijk dreigende gedrag. Dat gedrag hoeft aanvankelijk overigens in het geheel niet dreigend bedoeld te zijn geweest. Ook met het doorgaan en eventueel versterken en hergebruiken ervan wordt vaak niet bewust iets bedoeld, het wordt ook vaak niet bewust, door de dader zelf ooit opgemerkt, gedaan. Ze leven volledig "op hun ruggenmerg", ze zijn voor alle praktische doeleinden op te vatten als biologisch geproduceerde, door middel van opvoeden geprogrammeerde automaten.
Ik vind dat tegenover hen ook alle gedrag verantwoord is dat tegenover automaten verantwoord is, inclusief kapot maken en misbruiken. Ze verdienen niet beter. Het kind dat zij ooit waren en dat tot deze automaat werd gereduceerd, "tot deze persoonlijkheid werd gevormd" heet dat, dat kind is al lang dood. Het groeide nooit uit tot een aanspreekbaar mens binnen deze automaat, binnen deze persoon(lijkheid); deze persoonlijkheden zijn wandelende kinderlijkkisten.
Jezus riep Lazarus uit de dood op, waarschijnlijk uit die dood, maar die superprestatie nu bij iedere persoon ook te proberen, dat hoef ik van binnen uit niet.

Opvoeden is, als civiliseren, ook: een cursus WILLEN (met name bedoel ik hier het willen van onnodigs, het zich aanmeten van een smaak, een stijl, van voorkeuren). Als je nodig moet (honger hebt of slaap of iets dergelijks natuurlijks dringends nodigs) dan wil je wel; maar dat is natuur. Geleerd moet worden, om als consument, als koning (klant) dus, mee te kunnen draaien in het nu gedemocratiseerde uiteindelijk wereldwijde en wereldomvattende gevecht van alle geciviliseerden tegen elkaar en alles buiten de civilisatie.
Om te kunnen gaan vechten (alleen maar vaak met bondgenoten) tegen alle anderen die ook uit zijn op alles, moet je, dat is technisch nodig een doel hebben, een inspiratie, je moet iets willen hebben en/of verwerkelijken.
Ouders vragen aan kinderen naar hun voorkeur. Die hebben die kinderen vaak niet, maar te goeder trouw en welwillend zeggen die kinderen dan maar wat en voorkomen zelfs al gauw de vraag, door ongevraagd een voorkeur uit te proberen. De omstanders onthouden die uitspraken en zo komt een kind aan een persoonlijkheid, een taaie slijmlaag/lijmlaag gemaakt van voorkeuren, gewoonten, overgenomen vooroordelen en dergelijke rommel meer. Daar komen ze nooit meer uit, uit die laag. Zijzelf en iedereen om hen heen vat die laag op als hun zelf, oh zo eigen, niet alleen maar kenmerkend, maar oh gut zo diep-eigen.

Tijdens dat uitproberen van het willen, willen kinderen ook domme dingen, dingen die, - zonder dat zij dat beseffen -, schadelijk voor henzelf en/of anderen zouden zijn. dan wordt dat gewilde dus door de welwillende opvoeders verboden en zo, er wordt ook gestraft en er wordt gecorrigeerd. Er wordt met andere woorden, want men is al in de civilisatie bezig: vernederd, de opvoeders tonen zich de sterkeren, de meerderen.

Om te voorkomen dat zich een persoon om het kind heen vormt dient men na te laten het kind te vragen wat het hebben, worden en bereiken wil. Een vrij mens wil niks, behalve het natuurlijke nodige voor zijn leven en welzijn. Dat wil hij omdat hij het moet. Een vrij mens heeft ook geen eigenschappen die samen te stellen zijn tot een stijl, een smaak. Dat zijn gereedschappen voor consumenten ( dat zijn lui die door kopen in hun nodigs en in rangonderscheidingstekens voorzien).

Leven doet een kind, een mens, op microniveau, waar het onderscheiden tussen civilisatie, cultuur en natuur zorgvuldig wordt vermeden, meestal. Ondoordachtheid en angst zijn veelvoorkomende "redenen". In feite zijn er geen redenen, want er is geen voorbedenken, er is slechts gedachteloos reageren en ageren via de slijmlaag/ lijmlaag "persoonlijkheid", al het aangeleerde.

Het leven in de natuur wordt vanzelf door de natuur "geregeld", de natuur is geen couveuse en laat de mensen niet zitten met een enorm overschot aan vrije tijd. Het leven in een cultuur levert veel meer vrije tijd en het besteden daarvan is traditioneel gericht op het samenbrengen en samenhouden der samenlevenden. De traditionele, overgeleverde, manieren om die gemeenschap met feesten en rituelen te onderhouden, die manieren zijn werkzaam, doeltreffend gebleken en het veranderen ervan moet zo al, dan zeer voorzichtig gedaan worden. Regels zijn nodig, want zonder die kan men niets samen doen. Per cultuur verschillen de regels, maar ze liggen vast en werken. In cultuur bleek men duizenden jaren te kunnen samenleven.

In civilisatie zijn er andere regels, die gericht zijn op ongelijkheid en in democratische massa's: op vechten om rang. Het vechten om voorrechten is en blijft vechten en vechten is niet te regelen en niet te beperken. Wie wint deed het juiste, het enig juiste: winnen. Al het andere, de middelen en de trucs zijn geheiligd door de overwinning, door het succes. Ook te beperken is dat vechten niet, voor geen massamoord en natuurvernietiging deinst de geciviliseerde terug, die er een winst, een overwinning, een succes mee te bereiken vermoedt. Dat is geen malle beschuldiging, dat is een samenvatting van de geschiedenisboeken, dat is een feit.

Op microniveau, met andere woorden thuis, in huis, in de huiselijke kring, leert men het kind het mijn en dijn, het staan op voorrechten (later naar bed mogen), het hele lijstje van Machiavelliaanse trucs en zo voorts. Men leert dit of dat kind die dingen toe te passen of men laat het ze alleen ondergaan. In vrijwel ieder geval worden de instructies gebracht als waren het cultuurregels, als werd er vrede mee geregeld, terwijl er alleen vechten mee wordt aangeleerd en onderwerping wordt voorgesteld als nodig en juist voor de verliezers.
Het zijn geen cultuurregels en aan het vechten met soortgenoten is niets natuurlijks. Het is belachelijk en verachtelijk vergaand geaccepteerd in deze te verwijzen naar het voorbeeld van herten en dergelijke "harem-houdende' dieren. Dat heeft met hetgeen in het rangschikken (in de civilisatie zoals dat heet) gedaan wordt niets gemeenschappelijks, zelfs de vormen niet.

Geen kind kan die leugens ("civilisatie = cultuur" en "civilisatie = natuur") 'volgen', 'snappen', 'begrijpen', 'verstaan'. Op het onbegrijpelijke feit in kwestie zijn voor een kind verschillende reacties mogelijk. Ieder kind neemt een reactie, ongepland, ondoordacht, doordenken dat kan een kind zo vroeg nog niet. Elk kind doet wat en als het daar niet met hem brekend geweld van af gebracht wordt, houdt het dat vol, dat zo reageren. Die manier van reageren wordt aan het kind ook vastgelijmd, als deel van zijn persoon, dat is als deel van zoals de anderen hem opvatten, zien en behandelen (op hun beeld van hem reagerend en jegens hem agerend).

Zo zit het micro-gebeuren, het gedoe in de huisgezinnen der geciviliseerde, vast aan het macroniveau, het Risk in het echt, gespeeld door 'grote jongens' met naties, multinationals, volken, massa's gelovigen e.d. als speelgoed.
Als het nou ingewikkeld of moeilijk zichtbaar was, dan was dat nog een troost, misschien was het dan domheid, gebrek aan intelligentie, wat de massa mens (ja, van elkaar los geschreven, mens analoog aan gras) in civilisatie houdt. Maar dat kan het niet wezen. Wat het dan wel is? Laat hen het zichzelf afvragen; mijn vermoeden doet niets ter zake, net zo min als hun smoes.

Binnen de civilisatie geldt het volgende: de civilisatie als wereldgebeuren-in-zover-het-gedaan-wordt is een draaikolk uit menselijke txaenz. De vooronderstelling is dat iedereen zowel ""Koning Klant plus Jan Publiek"" enerzijds als ""slaaf en/of gladiator"" zijn moet om mee zijn txaenz als loonarbeider/consument te mogen bijdragen. Je moet de bezigheid txaenz-bijdragen de vorm geven van 'iets doen voor anderen' en van 'iets afdwingen van anderen'. Veelal, maar niet altijd komt dat neer op het veranderen aan de aarde en wat daarin is aan levends en aan niet-levends, daarmee gaat de dienstverlening gepaard, zo al niet als het aanmaken van goederen dan toch vanwege de parafernalia van de dienstverlening.

Het probleem is nu dat er meer mensen zijn (als bron van txaenz beschouwd), dan er via dit kanaal van ""diensten verlenen en aan zich laten verlenen"" hun txaenz de civilisatie binnen kunnen laten stromen. De flessenhals in deze is dat er koopkrachtige vraag naar je txaenzbijdrage moet zijn volgens de in economische termen geschreven spelregels van de civilisatie. Als er niemand anders mee gediend is, is men er niet van gediend. U ziet, ze zeggen het zelf met die termen. Ik verzin niks nieuws. Ik laat het alleen maar tot mijn bewustzijn doordringen en schrijf het nog uit ook, zonder dat er ooit iemand naar vroeg of vragen zal, men is er niet van gediend. Ik kan ermee niet dienen voor geld, ik kan er geen geld mee verdienen; ook een uitgever kan dat niet (hiermee geld verdienen dus), wel dan blijft deze mijn txaenz- besteding buiten de draaikolk. Niemand zal deze bijdrage missen.

Ik heb echter een gedachte die een voorstelvorm aannemen kan: open voor de txaenz van die vele, vele werklozen en onnut tewerkgestelden een alternatief kanaal waardoor hun txaenz de civilisatiedraaikolk kan binnenstromen zonder een dienst te zijn.

Betaal wie leert voor het presteren, voor zijn prestatie, zijn leerresultaat, zonder zijn prestatie met iets anders te vergelijken dan met zijn vroegere eigen onkunde resp. mindere prestatie. Beloon zijn vooruitgaan, beloon zijn veranderen, beloon, dat is BETAAL HEM VOOR zijn leren.
Doe het maar om werkloosheid te voorkomen en de daarvan komende onvermijdelijke misdaad. Het geeft niet hoe je het aan jezelf verkoopt, onttrek iedereen die liever leert dan anderen van dienst te zijn aan die productie-consumptie-draaikolk die nu onnodig verwoestend de aarde teistert. Met dat extra kanaal is er nog een grote overbevolking, maar alles statussymboolgoederen kunnen ongeproduceerd blijven omdat er van de geleerden een glans zal uitgaan die de opschepperij van de fantasieloze na-apertjes van de vorsten in de schaduw stelt.

Breek de macht van de markt. Bevrijd je van Koning Klant, zoals je ooit je bevrijd hebt van de Koning van Frankrijk. Herken in Koning Klant en Jan Publiek de vroegere onderdrukkers in miljoenvoud. Er gebeurt zo oneindig veel onnodigs als werkverschaffing. Open dat andere kanaal, dan raak je dat kwijt. Leren is een vorm van functioneren, zeker voor jonge mensen. Je bent een enorme druk op je arbeidsmarkt kwijt en veel wangedrag en misdaad. Ook de misdaden van werkgevers (die hun werknemers vernietigen door arbeid, op bevel van Koning Klant, die uit concurrentieoverwegingen milieu vervuilen enz. enz.) vallen deels weg. Deels en misschien en op de lange duur.
Open het extra kanaal en kijk wat er gebeurt. Laat wie onderwijzen meeverdienen aan het veranderen (=slagen) van wie van hen leren. Evenwijdige belangen van lesgevers en lesnemers en volstrekte scheiding van onderwijzen en examineren. Dat kan werken.