Jaap Schot, 1 januari 2000

Wijsheid

Opa, de Druïden en de oude olifant bewaren wijsheid (=herkenningsvaardigheid plus verwachtgereedschap). Omtrent hun land (terrein), hun ecosysteem en de gewoonten, tradities en de stand en gang van zaken in de (hun) cultuur en civilisatie. Die wijsheid zit in het lange-termijn-geheugen opgeslagen. En dat blijft (toevallig?) vaak het langst goed functioneren.

• Wie hun ouden niet eren,
• wie vreemde volken koloniseren en van hun wijzen beroven,
• en wie op groot wild jagen,

– kortom, geciviliseerden – vernietigen wijsheid. Niet slechts wie bibliotheken verbranden of 'ontaarde' boeken en andere kunst.

Het bederven(?) van het humaan genoom

Min, koemelk en keizersnee, daar bederft men het humaan genoom al millennia mee. Het voorkómen (de preventie) van het sterven van moeder (c.q. barende, exacter: werpende) en kind lijkt (en is ethisch) goed. Maar het veroorzaakt het opnemen van niet-goede genen in de genenpot (pot bij spel, Engels: pool). Die niet-goede genen worden van de ene generatie op de andere doorgegeven en komen telkens weer her en der, minstens als verzwakking, tot uiting. Dat is ook in de natuur het geval, wanneer een mutatie in een veranderde omgeving niet schadelijk, laat staan dodelijk blijkt. Als zulke gewoonten [om het zogen (van een vrouw die dat niet kan) over te nemen, het gebruiken van dierenmelk of een waardige vervanging daarvan als babyvoeding en het uitvoeren overal waar nodig van de keizersnee] opgenomen worden en blijven in 'het milieu' van de afstammelingen, dan is er geen probleem ontstaan, er is alleen een verandering opgetreden. Het wordt niet uitgeprobeerd hoevelen van ons ziek zouden worden of zelfs sterven als ze geen aardappels te eten kregen, of in Azië geen rijst.

De nieuwe economie

'Werkgelegenheid' is de gebruikelijke naam voor de gelegenheid txaenz om te zetten in geld. Het op de markt komen van de personal computer levert de gelegenheid op voor wie er mee kunnen omgaan om dat aan anderen te onderwijzen en/of het voor anderen te doen. Dat is grotendeels werkgelegenheid die niet ten koste van andere werkgelegenheid komt, die geen andere werkgelegenheid verdringt. Wat dat betreft is de komst van de pc net zoiets als de uitvinding van het schrift, het schrijven.

Een virtuele wereld toen

Het invoeren van een virtuele wereld ging eerst via het verzonnen verhaal, de verzonnen omgeving, de verzonnen bezigheden daarin: illusiespel. Ik was de vader, jij was de moeder, de pop was het kind en we gingen op reis, enzovoorts. Met wat er niet is, wordt toch rekening gehouden bij wat je doet en wat niet nodig is, wordt toch gedaan. Spelende peuters en kleuters hebben dat al onder de knie.
Als volwassen mensen met bedenksels (zoals goden, nationale staten, ondernemingen, wetten, huwelijken) rekening gaan houden en gaan offeren, zijn ze tot dat kleuterpeil teruggevoerd, waardoor dan ook. Het onderdrukkend geweld van wie hen overwonnen, lijkt een mogelijke oorzaak, en af en toe, daarna, aan geprojecteerde vorsten (= goden) toegeschreven natuurrampen. Eerst zullen er wel de terroriserende sterkeren geweest zijn, voordat het wangedrag van die lieden op de natuurverschijnselen, zoals rivieren en bergen, kon worden geprojecteerd. Het personifiëren [praten en denken over (en omgaan met) verschijnselen en natuurlijke dingen als waren het personen] is een zeer gekke bezigheid, maar als die eenmaal tot een gewoonte is geworden, is er geen eind aan te maken. Van illusies maken wie zo spreken en denken over verschijnselen een virtuele wereld, een droomwereld.

Een virtueel continent nu

Met de pc plus de cd voert men een nieuw virtueel continent in. Dit virtuele continent is ook toegankelijk voor wie voorstellingsvermogen ontberen. En het is te be-spelen voor elke invalide die nog kan klikken met een (aangepaste) muis. Dat moet ook andersom gezegd worden: wie zich in die illusieve, virtuele wereld begeeft, kan voor wat betreft zijn spieren en zo, niets anders meer doen dan klikken met een muis. Hij kan emoties aanmaken zoveel hij wil, maar er valt niets anders te zien dan veranderingen op het scherm en er valt niets te ruiken en te tasten.
Het is een grote stap voorwaarts voor het bezighouden van de lichamelijk gehandicapten. Het is een even grote stap in de verkeerde richting voor de gezonde mensen. Vooral voor de kinderen, die met al hun zintuigen en heel hun lijf, al hun organen zo goed en volledig en harmonieus als maar mogelijk, ervaring moeten opdoen in die jonge jaren waarin ze dat kunnen. In tegenstelling tot later, wanneer dat niet meer of veel en veel moeilijker gaat.