Jaap Schot, 28 januari 2007

Zojuist schuift er weer een stuk van het verhaal over Veerdonck Verhelderende Reisvertelling in mij.
Dominee Waardelader had de taak het gedrag van de gehoorzamende (op buitenbesturing staande, doorgankelijke) mensen om hem heen goed te praten, met waarden te vullen, voor te stellen als in overeenstemming met wat er in de gids (in zijn geval de bijbel) aan gedragskeuzecriteria te vinden was (→ nog is).

Het is niet zo eenvoudig een goede smoes te vinden voor de manier waarop je gebruikt wordt, door een systeem. Je kunt aan een systeem geen vragen stellen. En de voor de krachten van het systeem doorgankelijken, die boven je geplaatst zijn en jou bevelen geven (= dóórgeven) willen ook jouw gevraag niet. Het overbekende “omdat ik het zeg” in antwoord op “waarom?”.
Waardelader is de man die aangewezen is om in zijn preken de bevelen, regelingen en gewoonten die het gedrag van de bemanning initiëren, vorm geven, sturen, versnellen, vertragen, beperken (bepalen, begrenzen) en stoppen, met (bijbelse, “goddelijke”) waarde te laden.
Dit werk is tegengesteld aan het ontmaskerende en ontluisterende aanwijzen door de filosofen van de verlichting van het binnensoortelijk parasiteren als het gesystematiseerde en het systeem als door doorgankelijken bemand onpersoonlijk (= geen dader zijnd en geen daders bevattend) gebeuren. Daderschap is een illusie, bevelen noch gehoorzamen is zondigen, zich met schuld beladen. Er is goed noch kwaad aan te treffen, er is slechts (maar dán ook voor iedereen apart en dus ongelijk) nuttig en schadelijk ten opzichte van de entelechie. Opgegeten worden is nuttig voor de entelechie van de krokodil, schadelijk, ja het einde, voor de entelechie van de gnoe. Zo is de natuur.
Het systeem is onnatuur en godvijandig, doordat het om rang te vertonen onmetelijk veel schade veroorzaakt waar geen nut tegenover staat. Het onnodige is voor het overgrote deel zonde (door wat ervoor aan schade wordt aangericht: schade waartegenover geen nut staat).
Niet vlees eten is zondigen, maar het doden van dieren (bijvoorbeeld soortgenoten, in oorlogen) zónder ze op te eten en zoveel mogelijk oneetbare delen op alle denkbare manieren te gebruiken (voor nodigs, te benutten dus, voor je entelechie). De schade voor het gedode dier is maximaal, het is in de natuur zo dat er heel, heel weinig ‘stoffelijk overschot’ de biomassa verlaat.

Het gaat hier om het zuinig zijn met ‘wat leeft’. Ook de nooit geborgen lijken van soldaten worden wel weer ergens opgegeten, verrotten of vergaan we weer. Dát is het punt niet.
Het punt is die zorgvuldigheid die we kúnnen opbrengen dan ook opbrengen. Zoals een katachtige veel sneller kan doden en eleganter kan eten dan een krokodil, zo kunnen mensen het nóg veel beter: het doden nog sneller en het fileren en eten nog eleganter en ze kunnen het oneetbare nuttig gebruiken om tegenwicht voor de schade te geven.

“Alle verwoorde (gesproken/ geschreven) waarheid is Gods woord”, noteerde ik onlangs. Het staat in het heilige boek omdat de schrijver het als waarheid in de mond van de profeet legde. Het is niet waar omdat het in de heilige schrift staat.

Aan te treffen en te constateren (gegeven, dus niet meer tot gelding te brengen) is de tegenzin in (= het moe, “zielsmoe”^* worden door) ‘gebruikt worden’, ‘op buitenbesturing staan’, ‘gevangen gehouden worden’, ‘geleefd worden’, ‘gedwongen worden tot txaenzbesteding buiten en zelfs ten ongunste van de eigen entelechie’.

Het was de taak van Waardelader déze vermoeidheid in de bemanning tegen te gaan door hen een manier van denken over hun gedrag te geven, waarin ze als (kleine, bijdragende) helden deel uitmaakten van gesystematiseerd goed (Godgewild) bezig zijn.

Het is ongelooflijk hoe de roomse priesters er mee weg gekomen zijn Jezus de enig geboren zoon van God te noemen en dan de gelovigen te leren bidden ONZE vader, die in de hemelen zijt. Alle mensen zijn als genencombinaties bezien schrijfsels, kinderen, van God. In hun genen staat hun entelechie (= wat zij doen moeten, zo goed als het kan, in de door hen aangetroffen omstandigheden. Hun omstandigheden die hen als ‘Umwelt’ gegeven zijn, d.w.z.: die zij deels (via zintuigen) kunnen waarnemen en analyseren, en die zij (onderscheidenheden benoemen, samenhangen zich indenkend via gelijkenissen) ook talig kunnen verwerken (verrekenen, waar ze rekening mee kunnen houden) in het komen tot (heel soms is dat: kiezen van) gedrag.

God is hun vader, niet alleen de vader van Jezus. Niemand heeft zijn verwekker als vader. Geen vader bevrucht, hij levert slechts sperma. Ook de in vitro bevruchtende arts schrijft niet de genencombinatie van het ontstaande en meteen te gebeuren beginnende. De entelechie is een geheel van chemische bepaaldheden en affiniteiten. Er zit geen dader achter, volgens de natuurwetenschappen. Alleen in het kader van de tegenpropaganda van Jezus en wie zijn inzichten ook inzagen (NIET de gelóvigen!!, wie inziet gelooft zijn inzicht niet), alleen in dat kader van het tegenspreken van de Waardeladers van het systeem, spreken wij van een dadergod.
De propaganda voor het systeem loeit de waardeladers uit. Óf je zwijgt óf je spreekt deze leugen tegen. Wie een leugenaar tegenspreekt (of op een vraag van een kruisverhorende pleitbezorger antwoordt) kan geen waarheid spreken. Vandaar dat Jezus tijdens dat verhoor zweeg. Jezus is de verpersoonlijking van ‘weg, waarheid en leven’. Een verpersoonlijking, al of niet gebaseerd op een man die ooit geleefd heeft. De evangeliën zijn verhalende getuigenissen, fictie, maar van de soort als Orwell’s ‘Animal Farm’: fictie die ergens over gáát. Fictie die NIET GEÏLLUSTREERD (met plaatjes verlucht) MAG WORDEN.

Bin Laden ≈ Barabbas

Als Jezus een mohammedaan van nu was, zou hij de hadj als toeristenindustrie aan de kaak stellen. In de middeleeuwen in Europa zou hij pelgrimages naar relikwieën ontmaskerd hebben als toeristenindustrie.

Wat is het verschil tussen een inzicht en een mening? Dat is een vraag die om een antwoord schreeuwt. Ik kom er op terug, formuleer dezer dagen Uw eigen antwoord. Niet: ‘inzicht’ is de propagandaterm waarmee mensen hun eigen meningen benoemen (met een etiket beplakken) en proberen te verkopen aan a.s. gelovigen, mee gaanden, mee pratenden. Dát weet iedereen. Maar het is een antwoord op een andere vraag dan die naar het verschil. Acceptabiliteit en verkoopbaarheid zijn geen eigenschappen, maar relaties met de omgeving. De vraag is naar de eigenschappen.

Die truc met het Onze Vader en het Enig geboren zoon schap van onze Heere, is overigens een duidelijke verklaring van de reden waarom er op onze scholen geen reflecteren op ons eigen en andermans taalgebruiken werd onderwezen. In plaats daarvan werd het in naam der Wet verplichte taalonderwijs ingevuld met spelling, vormanalyse, grammatica, stijl en onderscheidingen in deftig en plat en alles daartussen. Geneuzel dus.
Leraren die zelf niets anders hebben geleerd hebben geen betere invulling en als ze die hebben, mógen ze niet, want dat “nieuwe”, andere, “eigene” is de invulling niet, daar hebben ze (de leerlingen) niets aan voor het examen en overigens ook niet ‘op hun werk’, later.
Het staat iedereen vrij álles wat verkoopbaar is via de geëigende kanalen te publiceren, de politiek in te gaan en voor de eigen meningen een meerderheid te verwerven (bij elkaar te preken).
Hier is een schoolvoorbeeld van hoe iemand teloor gaat, die buiten zijn gebruik stelt het concept ‘God zijn Vader, die hem bootste (= in DNA schreef als genencombinatie) uit vergankelijke aarde’. De bloeiende wilde orchidee, nooit door enig mens opgemerkt, bloeit niet om gezien te worden, ze bloeit omdat dat daar kán én het haar entelechie is. Entelechie (= Gods geschreven wil) maal gelegenheid (= waar God blij mee is, maar ook niks aan kan doen). De woudreus in oude tijden gebeurde gedurende eeuwen en werd nooit door enig mens gezien. Zij gebeurde voor God. En of het mensen met dat geciviliseerdenbewustzijn nu aanstaat of niet: alle planten en dieren en vele, vele uitverkoren mensen, leven NIET zoals Reve: om niet onopgemerkt te blijven. [Zoals zijn grafschrift tevreden uitdrukt.] Er zijn mensen die hun knie voor de Baäl niet buigen of gebogen hebben.
De bijbel bevat minstens enige boeken die, op de wijze van ‘Animal Farm’ ergens over gáán.
Maar zoals ‘Animal Farm’ niet het enige boek van die soort is, zo is ook de bijbel niet het enige. Alle waarheid die gekend en verwoord wordt is geopenbaard (en al of niet uitgesproken / uitgeschreven is het Gods Woord). Alle waarheid is waargenomen en alle tekst is van mensentaal gemaakt. De waarheid is niet van woorden gemaakt. De Umwelt van een dier is ongelijk aan zijn omgeving, zoals zijn drinkwater niet HET drinkwater is, want van HET drinkwater drinken allen tegelijk die tegelijk drinken.
Wij leven met een flard van DE waarheid, met een paar slokken van HET drinkwater. DE waarheid kan ons niet binnenkomen, behalve de eigen entelechie, die ZIJN wij. DE waarheid kan ons niet binnen komen en dat van de waarheid dat ons binnen kan komen is niet te verwoorden en dat wat wij verwoorden, verwoorden wij met ‘de taal zoals wíj die geleerd hebben’, en wat we zeggen wordt opgevat met ‘de taal zoals de ander, de hoorders, die leerden’. Zelfs wat wij van de waarheid hebben kan niet door onze taal heen en is voor de ander niet te verstaan.
Debatteren is onmetelijk dom. Of het is een gevolg van vertwijfeld vandalistisch met wat we kennen en kunnen gaan spelen, omdat er toch geen hoop meer is op constructief ermee kunnen werken. Het is gedrag voor tot chimpansees gereduceerde bonsaikinderen. De hele meute gebruikten (= mensen van deze wereld) wordt opgejut om (zich met elkaar metend) te vechten om de bewondering (die ze zelf als massa exemplaren produceren) onderling ongelijk te verdelen. Debatteren is één van de vele sporten en spelen (≈ gedragsvormen, regelverzamelingen) waarin ze dat zich rangschikken doen. Liever dan ‘gebruikten via’ en/of ‘doorgankelijken voor’ noemen ze zich ‘deelnemers aan’ het systeem. Met trots verklaren ze in het vigerende systeem ‘democraat’ en ‘rechtsstatelijk’ te zijn. Dezelfde trots van anderen op andere plaatsen en in andere tijden op wat dáár dan vigeerde.
De Waardeladers laden hun kudde met de waarden van het vigerende systeem en dat systeem verandert, maar het gesystematiseerde blijft.
Er werd niets verbeterd toen de Italianen van Mussolini allemaal het recht om te jagen kregen. Er was alleen geen stroperij meer. Nu iedereen mag ondernemen wat hij wil is het uitbuiten verdwenen zoals toen daar het stropen verdween. De aan de geprivatiseerde verzekeraars van wat dan ook uitgeleverde mensenmassa is vogelvrij (= onbeschermd en ≠ ‘zo vrij als een vogel’, zoals in dat verkeerde lofliedje op Amsterdam).

Mijn pret zit in het uitschrijven, niet in het gelezen worden en/of commentaar krijgen en/of invloed hebben. Ik leef “voor God”.
De logica is een in het debatteren ingebouwde scheidsrechter, met waarheid heeft dat geen enkel verband. Debatteren slaat nergens op, ze zijn met elkaar bezig, het onderwerp is in het debat wat de bal is in het voetbal.
Zoals ‘Animal Farm’ niet kán, omdat dieren niet kunnen praten en schrijven, zo is het invoeren van God of goden in het spreken bij ‘wat gegeven is’ logisch niet houdbaar. Die god die de genencombinaties schrijft, kan geen ons goed gezinde god zijn, hij schrijft (schreef) immers ook onze vijanden, de ziektekiemen, de roofdieren, de Hitlers en de pestende ettertjes op school.
Leer eens spreken, taal gebruiken, zonder er in op te gaan, zonder te geloven in wat je zegt, in plaats van te beseffen “slechts” te kennen wat je kent. Wat je kent en voor je entelechie gebruikt (dat gebeurt, dat dóe je niet). En je begrijpt (← conceptualiseringen maken of tweedehands overnemen) en verwoordt soms iets van wat je kent en als je die verwoording dan uitspreekt zonder er iets mee te willen, behalve de hoorder te waarschuwen en te helpen (samen is dat al een groot deel van ‘onderwijzen’), dan debatteer je niet, dan speel je niet, dan vecht je niet. Je wílt er ook helemaal geen auteursrechten op ) die zijn alleen binnen de civilisatie nodig omdat daar geld nodig gemaakt geworden is.