Jaap Schot, 20 juli 2000

Welkom, bezoeker,

Uw vraag is: is dit een (voor mij) interessante site?
Ik zal eerst proberen U te helpen bij het beantwoorden van deze vraag.

Punt 1: ik heb geen toegang tot geheimen, ook nooit gehad.
Punt 2: ik heb geen uitzonderlijke ervaringen, mystieke of zo, ook nooit gehad.

Zoek daarvoor dus elders.

Wat ik hier over onderwerpen schrijf (bespreek) staat elders veel beter beschreven, wat U zal blijken als U het kunt vinden. Wat ik ooit hoorde vertellen of ergens las, is puur toeval, net als bij iedereen. Als ik iets navertel, is het vast vaak veel beter bij de oorspronkelijke beschrijver te vinden, wat U zal blijken als U het kunt vinden. Ik vertel het na om er iets aan duidelijk te kunnen maken, niet om het door te geven en/of om de lezer het te laten geloven en/of omdat ik 'het ermee eens ben'.

Maar:
Al zou ik iets voor de lezer ontoegankelijks melden of tekst erover van een ander aanwijzen, dan nog zou de lezer het alleen maar kunnen geloven. Of je het nou van mij of van een ander hoort, je hebt toch alleen de keus tussen

1. geloven, en
2. controleren (zelf, al waarnemend).

Geloven is fout, wie of wat je ook gelooft. Je moet niet geloven (een ander niet en je eigen geheugen niet: je moet dus ook niet herinneren), je moet waarnemen.
Waarom?
Wel: om niet te gokken in plaats van te handelen, om te denken in plaats van 'gedenk' aan te maken.
Geloven is fout, wat de inhoud van het geloof dan ook is en hoe nobel en betrouwbaar ook degene is, die ons de boodschap meldt. Als je iets doet op basis van herinneringen of van horen zeggen, dan handel je niet, maar je gokt.

Je gokt: Denk maar aan die verdronken man, die geloofde, 'dacht', er van uit ging, dat het ijs (nog) dik genoeg was. Ja, maar die handelde ook vanuit zijn geloof. Inderdaad, en iedere prediker zal je verzekeren dat geloof en daad één moeten zijn. Zonder er aan toegevoegde daad is elk geloof leeg gevoel en gepraat. En daar heeft zo'n prediker gelijk in. Dit betreft niet alleen religieus geloof, maar alle geloof, juist ook het geloof in wereldlijke propaganda. Bijvoorbeeld voor democratie, voor het bestaan van schuld en verdienste en voor 'ons' recht.

Ja, maar, soms, vaak zelfs, is geloven toch onvermijdelijk. Jawel, maar dat verandert niets aan de kwaliteit van die bezigheid. En daarom is het welvoeglijk

1. anderen zo min mogelijk tot geloven aan te zetten of te dwingen, en
2. alle propaganda ervoor na te laten, ja te verwerpen.

Maar daar maak je toch geen vrienden mee? Ach, iedereen heeft vijanden en die worden dan, als je een vijand oploopt, om tactische redenen jouw bondgenoten. Zo werkt dat, zo nodig.

Dat, die 'inhoud', die onderwerpen, dat wordt dus niets.
Dat maakt deze site niet interessant.

Wat dan wel? Wat is er dan nog, naast die onderwerpen? Leuke meningen?
Nee, ik bedoel helemaal 100% NIET een oordeel of mening (opinie) te geven over onderwerpen. Als er in wat ik schrijf een mening "van mij" tussen glipt, dan is dat onbedoeld. Mijn opinies zijn net zo oninteressant en 'niet ter zake' als die van ieder ander: totaal restloos oninteressant dus.

Geen meningen dus, wat dan wel?
Antwoord: Mijn begrippen. De manier van over de onderwerpen praten, spreken, schrijven. Die manier van bespreken zit vast aan de manier van begrijpen.
Mijn manier van begrijpen en dus bespreken, die is hier en daar duidelijk wat anders dan die van anderen.

Wie die manier van begrijpen-bespreken gebruikt om deze gegevens over deze onderwerpen mee te bespreken, krijgt dezelfde teksten als ik.
Anders gezegd, werkend met deze begrippen krijgt iedereen dezelfde teksten als ik (de begrepen gegevens gelijk gehouden).

Zoals iedereen die de poten van een mier telt 6 vindt. En zoals iedereen die heeft leren debatteren nu denkt aan die ene mier op de duizend of zo, die een poot kwijt is. Tellen en debatteren zijn trucs, technieken, manieren van doen, van behandelen die men kan leren en die een uitkomst geven waarin de uitvoerder niet terug te vinden is. Dat geldt ook voor logica en grammatica. Alleen via kenmerkende fouten en onvolledigheden kan men de dader soms opsporen. Die kenmerkende mankementjes vormen zijn 'persoonlijkheid', die zo uniek is.

Nou, opschieten, wat is er dan met die manier van begrijpen en dus bespreken? Waarom die op het web?
Antwoord: die manier van doen is het enige van mij/ aan mij waar een ander ook iets mee kan beginnen. En dus het enige dat ik met enig nut op een website kan zetten, toegankelijk en gratis verkrijgbaar voor iedereen. En, dat is leuk: ik raak het toch niet kwijt als een ander het (over-)neemt.

Begrippenapparatuur is het enige waar een lezer iets aan kan hebben. Als gereedschap, om mee te denken. En wel over wat hij zelf daar dan (liefst meerzintuiglijk) waarneemt (en liefst, zo mogelijk, ook hanteert: beperkt tot één enkel zintuig zijn wij allen slachtoffer van goochelaars). Als je informatie (= wat je je herinnert en/of van horen zeggen hebt) begrijpt, blijf je in geloven en vermoeden steken, al gebruik je hemelse begrippenapparatuur. Kennis is nodig en die heeft hij alleen van dat wat hij daar dan aandachtig waarneemt. Kennis is niet te bewaren en niet door te geven: opslaan en melden maken er meteen informatie van. Kennis is altijd actueel en elk onderwerp is 'in verandering'.

Op school, thuis en al lezend heb ik natuurlijk ook de gewone begrippen aangeleerd, net als iedereen. Maar in de loop van de tijd heb ik doorgekregen dat ik door die begrippen volgens de regels te gebruiken niet zelf dacht, maar mijn ("intellectuele") omgeving door mij heen liet (= toestond te) denken, met mijn brein als werktuig: als werd ik op afstand bestuurd. En ja, dat (gebruikt worden) was en is niet de bedoeling met apart-zijn, een individu zijn.
Ik heb (heel veel van) die gewone begrippen kritisch bekeken en vele ervan buiten (mijn brein z'n) gebruik gesteld. Ik heb zelfs een nieuw begrip zelf gemaakt (txaenz), dat kan ook (en het maakt de zoekmachines erg doeltreffend voor mijn site.
De opstellen op deze site zijn daar voorbeelden, verslagen en gevolgen van dit bezig zijn met mijn begrijpen (met mijn begrijpen als onderwerp dus vooral ook).

Niet interessant?: Vaarwel.
Bedenk dat U volmaakt gelukkig bent (geweest) zonder, voordat U dit las.

Interessant? : Welkom.

Zo, nu zijn we dus wat meer 'onder ons'. Eerst dan nu de oude startpagina van mijn website

Waarom deze website ?
Omdat ik gebrek aan luisteraars/ lezers voel, nu ik geen les meer kan geven.
Door mijn teksten op een website te zetten omzeil ik twee dingen:

1. een echt (ordelijk) boek maken van mijn teksten en
2. een uitgever om medewerking en toestemming vragen om dat boek te publiceren.

Ding 1 heb ik nooit geleerd en van ding 2 heb ik een afkeer omdat ik niet afhankelijk wil zijn als ik het kan vermijden.

Deze site gaat over drie onderwerpen:

1. Over taal (hoe we onderscheiden, benoemen, begrijpen en bespreken).
2. Over hoe een mens komt aan informatie, hoe aan kennis en hoe van leugens af.
3. Over hoe de wereld (niet de aarde) er van grote afstand gezien uitziet.

Mijn teksten zijn bedoeld om U mijn begrippen in gebruik te tonen. Waarom?

1. Omdat ik er zelf veel gemak van heb: veel dingen zijn niet meer zo onverwacht en onbegrijpelijk en ik erger me aan veel minder dingen.
2. Omdat ik die begrippen niet allemaal tweedehands heb en
3. Omdat ik die begrippen met zorg bij elkaar gezocht en tot een begrippenapparaat aaneengesmeed heb,

Die begrippen zijn gereedschap om mee te weten (dat gaat moeilijk of niet zonder begrippen), om er mee te analyseren en om er mee door te denken. Dat gereedschap gebruik ik voor wat ik tegenkom, de lezer zal het kunnen gebruiken voor zijn gegevens. De lezer heeft reeds zijn eigen begrijpgereedschap en kan van het mijne erbij nemen wat hij denkt te kunnen gebruiken. Zo kan hij altijd meer in gebruik hebben dan ik: ik zal steeds de armste van de gebruikers van mijn begrippenverzameling blijven. Dat moet toch een verkoopargument zijn.

Mijn onderwerpen en wat ik daar van vind (mijn opinie) zijn dus [hier en wat mij betreft] van geen belang, want:
1. de lezer heeft immers zijn eigen onderwerpen en
2. ik vind mijn mening evenmin van enig belang als die van een ander.
Meningen komen immers voort uit wat we toevallig (aan)geleerd hebben en nu toepassen op waar we nu toevallig mee in aanraking komen. Meningen zijn allemaal poeha, lucht, geblaas.

Wat ik in mijn website zet mag dan ook van mij zowel waar als onwaar, zowel feitelijk als verzonnen zijn: het gaat mij er alleen maar om dat de lezer mijn begrippen in gebruik kan aantreffen.

Om deze website te vullen heb ik een overmaat aan inhoud in de vorm van losse, ongeordende opstellen. Om die opstellen bij elkaar te plaatsen heb ik dus nog een vorm nodig. Die opstellen gaan over het gedrag van mensen, in het algemeen. Ik heb dus een kader nodig waarin ik onpartijdig en niet-bij-de-dag (niet-actueel) kan schrijven. Ik kon niets beters vinden dan als centraal stuk tekst een verzonnen verhaal te nemen.

Dat maakt dat de lezer geen aangesprokene wordt. Dat is soms gunstig.
Dit verhaaltje doet een dubbele dienst: er worden een paar begrippen in geijkt en het dient om andere teksten aan te hangen, als kleren aan een kapstok. Bovendien wijs ik het hier nu uitdrukkelijk als zodanig aan. Er kan dus niets mis gaan.

P.S. Voor wie in gevecht zijn, zijn alle dingen er om mee te vechten. Voor wie er wel van houden meningen te laten botsen, kunnen de in deze website onderscheiden begrippen wellicht nuttig zijn. Als men mij er maar buiten laat, ik zoek hoogstens een gesprek.