Voorwoord bij boek over het maken van een scriptie

Categorieën: Overige teksten

Trefwoorden: onbewerkte versie

B>type scrbk1.txt

.pl50

.mt3

.mb0

.op

.hm1

.he                       schijf 49;file scrboek.txt blz.#

..27 januari 1986

 

Een boek over het maken van een scriptie.

 

Voorwoord.

 

Dit boek gaat over het schrijven van een scriptie.

Dat schrijven van een scriptie is het uitvoeren van een opdracht

binnen het kader van het geinstitutionaliseerde onderwijs. De

opdracht wordt dan ook zonder afzender door de leraar doorgegeven

aan de leerling als zodanig, dus zonder aanzien des persoons. De

opdracht is, anders gezegd, ongeadresseerd. De maatschappij eist

dat er gediplomeerden worden afgeleverd, die geleerd hebben een

publiceerbare, daartoe leesbare, verstaanbare tekst te schrijven.

 

Het schrijven van een scriptie is het aantonen aan de

beoordelende leraar dat je dat kunt, zo'n tekst schrijven. Die

leraar vertegenwoordigt in dit verband de genoemde eisende

maatschappij.

 

Wie een scriptie maakt heeft te maken met:

- zijn onderwerp

- zijn beoordelaar

- de eisen van de maatschappij ( onder andere: de

verstaanbaarheid*  en nuttigheid van zijn tekst).

 

In de maatschappij worden de waarnemingen ten aanzien van vrijwel

alles gedaan door specialisten, die publiceren (= aan het publiek

melden) wat ze waarnamen. Vrijwel al deze rapporten zijn niet

verstaanbaar voor het grote publiek. Het maken van een

literatuurscriptie is een oefening in het verstaanbaar maken van

een aantal specialistenteksten voor een groter publiek. Wie zo'n

scriptie maakt oefent zich in het navertellen van wat de

waarnemers meldden. Dat navertellen moet zodanig gebeuren dat

meer mensen de tekst van de scriptie kunnen verstaan dan er de

tekst van de waarnemersverslagen kunnen verstaan.

 

-----

* Verstaanbaar.

In elke tekst worden vele begrippen zonder nadere uitleg slechts

met een naam aangeduid. Alleen de lezer die bij het lezen van die

naam aan hetzelfde begrip denkt dat de schrijver bedoelde,

verstaat de schrijver. Verstaanbaar is voor een lezer elke tekst

waarin slechts  begrippen worden genoemd die de lezer zelf

minstens passief kent. Passief kennen betekent dat je wanneer je

het gebruiken bij een ander ziet, denkt: "oh ja, dat betekent

dat".

 

Er wordt buitengewoon veel tekst geproduceerd waarin wat de

waarnemers meldden verstaanbaar wordt gemaakt voor een groter

publiek. Er wordt zoveel geproduceerd, dat er een competitie is

ontstaan tussen de schrijvers. Er wordt tussen die teksten

gevochten om de belangstelling van het publiek. Vandaar dat menig

beoordelaar van een scriptie meteen ook al let op de

concurrentiekracht van de tekst: "is het boeiend geschreven ?" is

dan een vraag.

 

Het is niet mogelijk een tekst te schrijven die voor alle mensen

verstaanbaar is. De genoemde strijd om de aandacht en de leestijd

van het publiek maakt bovendien dat elke tekst die je wenst te

publiceren een beperkte omvang heeft. Het zal nooit volmaakt

duidelijk zijn voor wie een scriptie schrijft welke woorden hij

bij zijn lezer als eenduidige namen voor wat hij bedoelt mag

opvatten en welke niet. Daar komt nog bij dat wie een scriptie

schrijft zelf ook een lezer is en wel van teksten die ook niet

volledig duidelijk voor hem zijn. Woordenboeken helpen ons niet

uit deze problemen, want een woord betekent niet wat er in het

woordenboek staat, maar het betekent wat het in zijn contekst

betekent.

 

Het bovenstaande alleen al is voldoende om aan te duiden dat de

opdracht een scriptie te schrijven vrijwel nooit zonder

onzekerheden en vaagheid is. Die onzekerheden en vaagheden kunnen

niet worden weggewerkt, maar ze dienen te worden aangewezen. Ze

dienen ook te worden herkend als niet van concreet aanwijsbare

mensen afkomstig.

 

Vele studenten hebben moeite met het op gang krijgen en houden

van hun schrijven aan hun scriptie.

Het is van het grootste belang dat deze studenten overzien waar

ze aan bezig zijn.

Deze studenten hebben dit overzien van hun situatie nodig om te

kunnen opmerken waar de barrieres liggen in hun geval.

Zij moeten kunnen inzien dat hun begeleiders slechts een rol

spelen en ook onder deze vaagheden en onduidelijkheden leven.

Ze moeten kunnen zien dat waar er onzekerheden zijn het passend

is zich onzeker te voelen en dat die gevoelens het schrijven niet

hoeven te remmen of te voorkomen.

 

Van het maken van een scriptie kan men veel leren. Wie alle

leermogelijkheden die er in zitten zou willen benutten, zou veel

meer tijd nodig hebben dan hem ter beschikking staat in het kader

van zijn studie. Dit boek is mede bedoeld om het de student te

vergemakkelijken zijn leerdoelen te kiezen uit alle mogelijke

leerdoelen.

0 Reacties

Plaats Een Reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *