Vrijheid

Categorieën: 2000, 1 januari – 2004, 31 december | Archief

Trefwoorden:

Jaap Schot, 23 april 2002

VVVRIJHEID

  1. paradijs / natuur / geen couveuse / samen veiliger / vreemde soortgenoten welkom en interessant / vinden, nemen, delen en eten, niet verzamelen, geen voorraden, geen bezit
  2. culturen: vee houden en eetbare planten bevoordelen / als ‘ongedierte’ en ‘onkruid’ voedselconcurrenten tot vijand verklaren / overbevolking en dus overmaat aan txaenz, gekanaliseerd verdaan in ‘feesten’, vertellen van verzinsels, rituelen, make-up en ander onnodig gedoe, gevoel en gedenk / iedereen wordt op een PLAATS in de stamorganisatie geboren en kan daar niet weg, geen ‘sociale’ beweeglijkheid, want er is nog geen ‘socius’ of zo, nog geen gezelschap, alleen nog gemeenschap, die echter ONNODIG is t.a.v. het milieu, alleen nodig t.a.v. de dreigende ontaarding van het onvermijdelijke ‘txaenz verdoen’, dat mag niet aan destructiefs en niet aan niet passend, milieu vernietigend gedrag.
  3. civilisatie mensengebruikerij, komt voort uit oorlog plus om de een of andere reden vangen en als gebruiksvee houden van de overwonnenen en/of op het terrein van die overwonnenen, het veroverde land, gaan wonen. De mensengebruikers proberen hun bevelen en de slavernij (de aanvankelijke, eerste vorm van mensengebruikerij) door propaganda voor te stellen als uitbreiding van de txaenzverdoekanalisatie, die ‘cultuur’ heet en nu wordt ‘cultuur’ de naam deze kanalisatiespelregels plus de onderdrukkingsregels.
  4. Die propaganda is eerst in taal, in woorden, vaak in godsdiensten dus. De aanwezigheid van parasieten en hun bevelen en wensen worden vermomd als tradities en hetgeen de geknechten gedwongen maakten en deden ook. Het geheel wordt in het Nederlands ook cultuur genoemd, precies het woord dat ook wordt gebruikt voor de verzameling tradities van overigens vríje volkeren. Het is door te krijgen dat daar een massa verzinsels in verwekt is. Er komen bevrijdingsreligies en bevrijdingstheologie.
  5. Dan komt de propaganda in gedachtenvrije vorm: de sport als religieuze viering van het ‘gebruikte in zelfbezit zijn’: zích restloos inzetten en gebruiken om te overtreffen: het record, de ander, de eigen vorige prestatie. En let wel: het gaat hier net als bij het culturele feestende bezig zijn om het doen van iets nutteloos: in dit geval (gehoorzamend aan Koning Klant) presteren. De sporter (die priester en beroeps is) en de toeschouwer (die beminde gelovige is die zich zijn indoctrinatie laat verversen) zijn niet met hun gedachten bij wat ze veroorzaken en wat hen overkomt en door wie (namelijk de gezamenlijke gebruikers) c.q. door wat (het systeem) hen dat wordt aangedaan en waartoe. Ze beleven het als traditie en/of als ‘hun voorkeur volgen’. Ze hebben geen IK dat hun eigen gedoe, gedenk en gevoel BESCHOUWT. Ze nemen niet, ter bestudering, afstand van zichzelf en ook niet van de ‘sociale’ omgeving of context (de mensenhouderij) waarin ze zich bevinden.
  6. De bewonderaars van de priester-beroepssporter-toppresteerders, gaan zich met hun idolen (afgoden), (de zelfgebruikers) identificeren en gaan daartoe sportkleren dragen, de beroepskleding en het beroepsschoeisel van de ‘sterren’. De begeerlijke en begeerde vrouwen verkiezen deze zich zichtbaar identificerende aangepasten boven wie dit aangepast zijn niet vertonen ( ‘niet vertonen’ is ongelijk aan ‘niet hebben, niet doen’). Vertonen is echter ook ongelijk aan hebben, doen. Het dragen van deze kleren en schoenen gaat nu ook los optreden om ‘aan die wijven te komen’ en/of om geaccepteerd en geplaatst te worden door en ‘niet onder te doen’ voor de anderen, de leeftijdgenoten / gelijken’ (the peers, in het Engels).
  7. Zoals ten aanzien van alles wat op het uiterlijk herkend wordt, zijn er ook imitatiegeciviliseerden, schijngesocialiseerden. Ten opzichte van derden die niet meedoen aan dat vertonen van dit status-lok-gedrag treden deze imitatiemensen vijandig en agressief op, met het doel te bewijzen dat dezen, die niet met hen concurreren of wedijveren, toch hun minderen zijn. Immers: de meerdere zijn (nu ja, lijken, in elkaars ogen en in die van de wijven) is het doel. Het doel van deze imitatiemensen is hetzelfde als dat van de (weinige nog psychisch normale, geen sportpriester zijnde) winnende sporters: DE BESTE BLIJKEN en dus en daarom begeerd en bewonderd en aanvaard worden. Deze ‘lage parasieten’ echter imiteren slechts het winnaar-zijn, ze vechten en streven niet om dat te worden, zich metend met anderen. Wat ze aan agressie hebben richten ze tegen wie hen niet uitdagen en wie hen niet proberen te overtreffen: degenen die zij PESTEN, ‘MOBBEN’, plagen, treiteren, beroven, aanvallen. Zij richten zich tegen wie zeker zwakker zijn dan zij en: onverdedigd en alleen. Onverdedigd zijn wij tegenwoordig allen, want de rechtenmensen in de leiding spelen ‘beschavinkje’. ‘Beschaving’ is een leugenwoord uit de propaganda en daar geloven ze in, het is nu hun hersenschim. Ze leven geheel in een ‘wereld’ van woorden en begrippen: als ze er maar lang genoeg over praten, zo ‘denken’ ze, dan gaat het vanzelf bestaan.
  8. Een schoolvoorbeeld van deze imitatiemensen zijn onze kutmarokkanen. Dit zijn jongens, die niet goed geleerd hebben op school, waarschijnlijk omdat het schoolse leren ook zeer goed kan worden gedaan door meisjes en dat leren geeft dus aan de penishebbende mens geen extra status en is dus de moeite niet waard. Het betreft hier namelijk lulmarokkanen. Ze werden, vanaf het moment dat bij hun geboorte een penis werd geconstateerd opgevat als de meerdere van alle menselijke wezens zonder zo’n pisbuis. Daar had hun hele omgeving niet eens erg in, het sprak vanzelf dat ze dit (zo rangordenen) deden. En dat is een centrale reden voor hun ‘ontwikkeling’ tot imitatiemens.

0 Reacties

Plaats Een Reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *