Vele mensen zijn onbenullig. Zij zijn niet bezig zichzelf en hun omstandigheden te begrijpen, tot zich door te laten dringen, onder woorden te brengen. Ik blijf blijkbaar hierover nadenken en daaruit leid ik af dat het me dwarszit. Ik wil niet aanvaarden dat het benullig zijn me isoleert.

Waarom moet ik alles menen wat ik zeg en alles zeggen wat ik meen, als dat niet loont? En het loont echt niet.