Waarom deze website? (2016)

Categorieën: 2015, 1 januari – 2017, 24 april | Archief | Fragmenten

Trefwoorden: daderschap | geloven | Robinson Crusoe | vadertaal en moedertaal

Jaap Schot, 4 januari 2016

WAAROM DEZE WEBSITE……….

De teksten die ik heb uitgeschreven (alsof ik ze later mondeling zou kunnen behandelen) lijken me zozeer de moeite waard dat het zonde is om ze ongepubliceerd te laten. Het toeval zal vast en zeker wel zorgen dat er her en der iemand iets van zijn gading in aantreft.
Vandaar.
--------
Wat er vooral uitspringt is dat ik diverse onderscheidingen heb gevonden en ingevoerd, die het mogelijk maken op een ongebruikelijke wijze door te denken: door het oppervlak van de nieuwsfeiten en actualiteiten heen.
Het is voor iedereen op te merken dat we ononderbroken worden beziggehouden met de actualiteit en het oppervlak.
En ook is niet verborgen te houden dat er woorden zijn die namen zijn van zintuiglijke gegevens en andere die nergens bij horen.
LATEN WE DE WOORDENSCHAT UITEEN DENKEN IN MOEDERTAAL EN VADERTAAL.
De moedertaal is dan die verzameling woorden die de moederenden aan de vragende kinderen geven als antwoord op de kindervraag “wat is dat?” bij iets wat het kind onderscheidt. Die woorden van de moedertaal zijn gedragen namen, er zijn dragers. Bijv. die slak waarmee het kind komt aandragen.
Daarnaast is er de vadertaal, dat zijn die woorden waar geen kind ooit naar vraagt, want het kind kan nooit een god of een duivel, een wet of een regeling of een recht of een plicht of een vrije wil of zoiets vinden en het dan aanwijzen en naar de naam ervan vragen.
Kenmerkend voor de vadertaal is dat de woorden ervan het kind bereiken voordat de betekenis aan het kind wordt geopenbaard.
Geopenbaard, dat is: verteld om te worden geloofd (zowel in de betekenis van het Engelse ‘believed’ als die van ‘geprezen’, toegejuicht). Wij, ingeschrevenen in de burgerlijke stand, zijn ten aanzien van alle regelingen juichplichtig. Zo jong mogelijk worden we aangezet tot meejuichen als de vorst langskomt.
Bij Robinson Crusoe op zijn eiland is de hele vadertaal totaal onbruikbaar. WANT: er is op dat eiland geen politie. Met andere woorden: er zijn geen bewapende gehoorzamers om kracht te geven aan de bevelen die vanuit die vadertaal uitgaan naar de kinderen (gevangenen, onderdanen, werkmensen). Defoe wijst expliciet op de totale onbruikbaarheid van die hele schatkist met geld, die Robinson uit het wrak gehaald heeft.
======= 17-12-2015 14:53|306\\\661||
17-12-2015 16:50:
Deze hele website staat vol met dit soort opmerkingen. De GEBRUIKSAANWIJZING daarbij is: niet tegenspreken, niet de schrijver gaan beoordelen, dat doen gewone mensen al. Maar denk je een verkenner van een andere planeet in, voor wie dus niets in de wereld vanzelfsprekend is en/of zijn standpunt. En probeer aan die intelligente figuur uit te leggen dat ik ongelijk heb. Anders gezegd: ga met het onderwerp bezig en wel zonder vooronderstellingen en zonder geloof.
---------
Wat ik uitschreef is het resultaat van zulk een streven. Het is tekst van een buitenstaander. Niet afwijzen en niet toejuichen, daar gaat het om. Hoe dan ook wat het onderwerp van andermans tekst is, dat blijft raden: zó exact is de taal nu eenmaal niet.
========
17-12-2015 17:23|121|817|||
=======
Kenmerkend voor de uitgeschreven teksten is de totale afwezigheid van enig belang van de schrijver bij de opvatting ervan door de lezer. En dat er ergens iemand deze teksten die hem invielen, heeft zitten uitschrijven, is ook totaal voorbij.
LET OP: de tekst staat vol met tijdsaanduidingen. Tóen is de schrijver dat ingevallen. Het enige waar de lezer iets mee te maken heeft is dat wat in die tekst blijkt onderscheiden en benoemd te zijn.
Het is, - om er iets aan te hebben -, voor de lezer NODIG om naar de besproken zaken zelf te gaan en er met eigen zintuigen eigen kennis van te nemen. Heel veel tekst ís niet op die manier te controleren en controleren moet, omdat geloven niet goed is.
Wat wij geloven hebben we van horen zeggen en gebruiken we alsof we het kennen (= met eigen ogen zien, met eigen zintuigen waarnemen).
==========
Het verleden is niet meer voor eigen onderzoek beschikbaar (teksten er over en uit die tijd, zijn alleen maar verhalen en wel of niet echt gebeurd, dat is zonder belang, HET IS VOORBIJ).
En over wat boven mijn macht gaat (de politiek van enig land, bijvoorbeeld) hoef ik niets te weten. Die spelers in dat spel hebben overigens evenmin een vrije wil als welk ander dier dan ook. ALLES GEBEURT, VAN DADERSCHAP IS SLECHTS SPRAKE. In de ordehandhaverij namelijk, waar ze om te intimideren willen straffen en daarbij dan een smoes hebben, omdat ze daarmee opstanden hebben weten te beteugelen. [Aanvankelijk, als de overwinnaars nog leven en zege vieren, is er van ‘beschuldigen van vrij willen’ geen sprake, dat spreekt voor de zojuist overwonnenen nog vanzelf.] Zij die durfden protesteren moeten worden geïsoleerd van de rest van de onderworpenen. Hen wordt daartoe een kwade wil en een vrije wil toegedicht.
------------------
Niet voor niets hebben de priesters over de schepper gezegd dat die almachtig is. Iedereen kent het feit dat de aanwezigen invloed op elkaar hebben (exacter gezegd: door zich heen op de ander laten werken). Ze verbieden hun kinderen, wat zíj zelf niet mogen van de politie. Niet álles, maar wel heel veel gebeurt door mensen heen.
========
17-12-2015 13:37|352|||
4-1-2016 13:57|863|||

 

 

0 Reacties

Plaats Een Reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *