Het gaat om meten om het meten, het doel (dienen) is al buiten bewustzijn gebracht.

Dus wat ik ook zeg/schrijf, iedereen acht zich 'vrij'/gerechtigd in debat te gaan: voor Jan Publiek retoriek te gaan bedrijven: een flardje van mijn tekst, logica, consistentie, wat psychologiseren en anderszins 'op de man spelen'. Altijd een amusant stukje.

Mijn brein werkt met een beeld van mogelijke lezers van een tekst die ik publiceer. Dat beeld is geen prettig beeld. Ik heb niet de verwachting dat mensen anders zijn dan ik ze uit hun eigen gedrag heb leren kennen.

Ik ben niets actueels aan het beschrijven. Als iets niet nog lang voort gaat duren, is het de moeite van het bespreken niet waard; enkele eeuwen zal het nog wel een slavenmaatschappij blijven. Publiceren na mijn dood is dus echt vroeg genoeg. Maar er is geen reden om te wachten en mijn dood is geen reden om te publiceren, alleen kunnen ze dan niet meer op mijn persoon spelen.