Wat doet de swami nu eigenlijk?

Categorieën: 2000, 1 januari – 2004, 31 december | Archief

Trefwoorden: censuur

Jaap Schot, 17 september 2000

Wat doet de swami nu eigenlijk?
Antwoord: hij geeft aan wat je met 'ik' moet bedoelen, teneinde afstand te hebben tot de bronnen van lijden.
Het lichaam, de genencombinatie, is een bron van lijden.

Het gareel en het bit, de riemen, de zweep, zij zijn bronnen van lijden van het paard dat gebruikt wordt, vee is. De mens in de civilisatie is, vee, wordt als vee gehouden, als gebruiksvee en de tegenhangers bij hemzelf van gareel, bit, riemen en zweep zijn iedere geciviliseerde bekend en hij lijdt er aan.

Wat in gehoorzaamheid door de gebruikte anderen wordt aangedaan is voor een groot deel lijden. Dat 'lijden aandoen' is ook lijden voor de gebruikte, de slaaf die het al gehoorzamend doet. [Schoolvoorbeeld:... sla mij met mededogen, gelijk een vader doet..., die, zelf gevangen en in het gareel, om voor groter leed te sparen zijn kind past aan de eisen van de civilisatie. /\ Maar ook buiten het gezin, achter de loketten en op straat en bij de andere mensen thuis doen de gehoorzamende slaven-in-zelfbezit, de loonslaven, zelf lijden veel lijden aan.]

Angst is de kern van mens die een andere definitie van 'zelf' heeft, de mens die een andere betekenis geeft aan het woord 'ik', dan de swami aanwijst. Het vlees is angstig, de persoon is bang voor uitstoting en vernedering en de functionaris is bang voor ontslag, voor opvolging. Angst is de centrale drijfveer. Als de angst weg is, blijken ineens die riemen, dat gareel, dat bit, daarvan gemaakt te zijn geweest. ['Dood waar is Uw prikkel??'] Wie de raad van de swami omtrent het gebruik van 'ik' opvolgt, vreest zelfs de dood niet meer, het doodgemaakt worden. Hij veracht de maatschappelijke orde, die geweldpleging is en hij veracht de voor het rangonderscheiden gebruikte goederen en diensten. De hele rangorde verliest alle betekenis voor hem, niet slechts de allure, de luister.

Dat overkómt wie zich als onsterfelijke, reïncarnerende, lerende ziel opvat. Hij doet dat niet, het overkomt hem. Tot dat opvatten moet hij geraken, komen, overgaan. Alle trucs en middelen die de swami daarbij gebruikt zijn hem vergeven, ook (laten) voorlezen en citeren uit overoude heilige boeken. boordevol namen van goden en verzonnen verhalen. Ook het laten aantrekken van andere kleren dan de anderen, het zij zo, als het helpt. Waarom niet? En als al chantend (met pauzeloos de mantra opzeggen dus) zeker aanvankelijk de aangeleerde gewone wauwel"gedachten" moeten worden onderdrukt, het zij zo.

Jammer is het natuurlijk als de te verlossen mens in die bezigheden en nieuwe gewoonten blijft steken. Maar er is geen reden om aan te nemen dat niemand van hen de overkant bereikt, inderdaad over de muur klimt en zich van de stad (de civilisatie) ver verwijdert. [LET OP: deze verwijdering is geen fysieke, de verloste blijft fysiek in de stad wonen, noodgedwongen, maar als 'vreemdeling en bijwoner'. En als zodanig zijn weinigen welkom, want het is verontrustend voor de geciviliseerden als ze telkens weer mensen kunnen tegenkomen die zien dat ze als naakte keizers uit het sprookje van Andersen rondlopen.]

Iedereen blijft alles (alle tekst, eigenlijk: plus betekenis) vreemd wat hij niet uit zichzelf (als maaksel van zijn eigen brein) verneemt. Er is dus geen censuur nodig, die mensen die vol zitten met eigennamen en prestaties en merknamen, die zijn en blijven als slaven-in-zelfbezit beschikbaar, ten gebruike van die bezitters die geen enkele verantwoording willen dragen voor het leven en welzijn van die loonslaven (resp. salarisslaven, optieslaven; meer geld maakt niet vrij). Slaven-in-zelfbezit leveren niet zelden prima prestaties aan mensen die hun hulp, ja soms hun verzorging nodig hebben. [Schoolvoorbeelden zijn de geneeskunst en het onderwijs, maar nu er zoveel miljarden mensen zijn is ook het regelen van de goederenstromen gewoon moreel goed werk.]
Het wezen van het systeem 'civilisatie', het parasitisme als leidend beginsel, daar heb ik geen goed woord voor over. Maar het systeem is niet zo'n doeltreffend gereedschap in de handen van de Boze dat het alle mensen altijd verhindert door 'persoon-zijn' en 'functionaris-slaaf-zijn' heen enigermate mens te zijn. Niet alle geciviliseerden zijn wandelende kinderdoodkisten, hoevelen dat ook wél zijn. [Kinderdoodkisten: wie aan het systeem sterft, doet dat meestal als klein kind al. In scholen (voor scholen) zie je ze staan, nu ja: ageren: nog nauwelijks verhuld door een persoon en/of een functie blijken ze al dood te zijn. Kijk maar eens.]

Veel mensen (in persoon en taak gehuld) zijn niet dood, maar gereduceerd. Gereduceerd is niet dat groeisel uit een kind, dat door de afwezigheid van zwemwater daar waar het geboren werd en leeft, niet heeft leren zwemmen, door de afwezigheid van onderwijs niet heeft leren schrijven. Gereduceerd is bijvoorbeeld wie niet met anderen als mens heeft kunnen leren zijn (nee, hier past niet het woord 'omgaan', dat is tezeer ook passend bij gereedschap, dingen, personen, functionarissen/ taakvervullers / werkers in de buitendiensten van 'apparaten' en 'ondernemingen').
Een ander voorbeeld van 'gereduceerd-zijn' is: wanneer het zelf onderzoekend, onderscheidend, benoemend, conceptualiserend (in begrippen vattend), besprekend vermogen niet tot ontwikkeling is kunnen komen, in de wieg gesmoord is. Daar zijn 'mooie' voorbeelden van bij meisjes in die culturen die wij, hoewel we ze tegenwoordig onze middeleeuwen zien 'spelen' moeten eerbiedigen, op bevel van de gebruikers van de dragers van deze achterlijkheid [voor ons, na zeven tot tien eeuwen strijd voor wetenschap en tegen het doorgeven van de civilisatieterreur thuis, vrouwen als minderen aanschaffend, met goedvinden van de gebruikers der mannen]. Maar nee, het geschiedenisonderwijs, toch al verworden tot veldslagen en later politiek, werd afgeschaft, feitelijk, en niemand mag meer trots zijn op wat zijn voorvaderen hebben bevochten aan rechten voor iedereen. Alleen allochtonen mogen nog trots zijn op hun cultuur, als een autochtoon iemand trots wil wezen op iets van zijn groep mag hij slechts 'de verdraagzaamheid jegens alles waar aan te verdienen is' kiezen. Kiest hij wat anders, dan vloekt men hem een racist.
Het waardeloze onderwijs dat ze gehad hebben is DE oorzaak van de vatbaarheid van AUTOCHTONE jongens die ook trots willen zijn, voor het warrige 'gedachtengoed' van 'radicaal rechts'. Hun vatbaarheid is de schuld (is veroorzaakt door) de liberalen (het liberalisme).

 

0 Reacties

Plaats Een Reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Categorieën in Jaap’s teksten

Recente reacties