Jaap Schot, 6-7 december 2007
Ik zette het oerverhaal van de roofmoord op de Weigeraars en hun in slavernij geraken op mijn website. Dat verhaal is een stuk gereedschap, het is een bron van begrippen (benoemde en onbenoemde). Het is een voorbeeld van een verhaal dat niet waar gebeurd hoeft te zijn om waardevol, want nuttig om ‘wat je ziet gebeuren' te verwachten en te ordenen. Het is dus het vertellen waard.
Waar gebeurd correleert laag met bruikbaar, bij verhalen. Datzelfde geldt voor boeiend en voor leuk. De broodschrijver moet de verkoop van zijn tekst maximaliseren, met stijl vertonen, opleuken, seks en geweld invoegen en boeien. Als er in zo’n tekst nog iets bruikbaars zit is dat moeilijk te vinden, door de rommel er omheen.
Het bruikbare verhaal wordt doorverteld met niet meer dan de bruikbaar gebleken toevoegingen aan het geraamte. Zie hoe beknopt er in de bijbel verteld wordt. In zo’n boek dat er op aan komt, is de onwaarheid, het nooit zo gebeurd zijn er van, niet zelden een vermomming, vanwege het gevaar de boodschap openlijk te verkondigen.
Van het boek ‘Robinson Crusoe’ van Defoe gebruik ik alleen het grondidee ‘man zonder anderen’. Van zeer veel tot belangrijkheid opgeblazen zaken is aan te tonen dat ze spel zijn, door na te gaan dat ze voor Robinson afwezig en/of nutteloos zijn. Wat heeft een mens in de omstandigheden van Robinson er aan? Dat is een goede vraag.
Het stellen van die vraag is als het naast het toneel gaan staan en zien dat de decors van gordijnen en dun plaatmateriaal zijn. Eigenlijk wist iedereen dat al, ‘het is niet echt’, maar als de opwinding met dat ‘wat niet echt is’ gaat leiden tot oorlogen – en dat is precies wat er met al die woorden met slechts gebruiksgewoonten nagestreefd wordt – dan is het toch tijd voor ontluistering van het decorum en tijd om naast het toneel te gaan zien dat het schijn is.
Ik heb met dat verhaal als uitgangspunt, als onderbouw, als fundament, als wortelstelsel, doorgedacht:
- De komst en het wezen van geld: veruitwendigd, van zich los gemaakt, afgescheiden voorrecht (dwanggelegenheid, macht) van de gediende (gebruiker, consument van andermans txaenz), om redenen van goedkoopte uitbetaald aan de niet aan het hof gehouden (verzorgde) dienende(n). Het veruitwendigde voorrecht kan worden bewaard voor later consumeren, kan worden verzameld ook. Nu is alle voorrecht in geld ondergebracht. Er zijn (bestaan) geen andere goden dan de goden die aanbeden worden (waar aan geofferd wordt, uit ongegrond geworden angst. Allah is dus een bestaande god, naast de mammon. De vrees voor de geldloosheid en de geldontwaarding zijn NIET ongegrond: met wapengeweld wordt aan “de echt – in tegenstelling tot, relatief – armen” het voor hen entelechisch nodige onthouden: genadeloos op de humanitaire hulp na. Alleen VVD-ers in hun hartstochtelijke gebeden aan de mammon hebben geen oog voor dit voor mensengenencombinaties tegennatuurlijke schaden van soortgenoten. Hoor hun retoriek. Geloof niemand, ook mij niet, maar kijk en luister en DENK DOOR en DOORDENK. Niemand kan voor je opmerken, herkennen (← begrijpen/benoemen) en ‘doordenken zonder compartimentaliseren (dat afweermechanisme is bedoeld)’.
- De bodhisattva wil best sprekend het doordenken voordoen en in zijn gedrag het juiste (modevrije, niet rangschikkende, buitenwereldse, niet meespelende) gedrag voorleven, maar dat is zíjn doordenken en zíjn LEVEN. Iedereen moet zijn eigen txaenz voor zijn eigen entelechie (≈ zijn gebeuren als de eenmalige mensengenencombinatie die hij is, en daar zit geen civilisatie in) besteden.
- De onderwerping van de Weigeraars was het einde van een oorlog die men de laatste wilde laten zijn, toen daar. Vandaar de afspraak het verleden (deze overwinning – nederlaag) voor altijd te laten gelden als de basis van het met elkaar omgaan: er waren en bleven deze drie hopen:
- de hoop lijken,
- de hoop rechten,
- de hoop plichten.
- De geschiedenis na die afspraak is de strijd om het ongelijk verdeeld houden van rechten en plichten, maar via het ‘aan geld komen’ allen de gelegenheid verschaffen om een gunstig mengsel van rechten en plichten voor zich te veroveren op de rest. DAT IS WAT WE ZIEN GEBEUREN.
Men zegt nog steeds: WAT WE GEDAAN ZIEN WORDEN, star vasthoudend aan een wetenschappelijk / filosofisch / intellectueel al lang obsolete wijze van spreken bij ‘wat gebeurt’: spreken in termen van daderschap, net zo’n onzin als koningschap. Een hele industrie “rechtspraak” genoemd bestaat op basis van deze middeleeuws - feodale manier van ‘met elkaar omgaan’. - Het vechten om rechten en tegen plichten is een individuele zaak. Maar samen is men sterker dan alleen en dat is de reden dat er ontelbare groepen (IETSen) en ismen zijn en menigeen een netwerk heeft naast, of in plaats van, zijn familie. Er zijn veel minder IETSen dan enkelingen, maar die kunnen elk lid zijn van (= offeren aan en zich laten dienen door) vele verschillende IETSen.
- Alle IETSen en ismen mogen bestaan (doordat individuen er hun txaenz voor geven en/of er hun txaenz aan verkopen). Ieder IETS is een stroom txaenz, met als tegenstroom een stroom geld. Omdat txaenz geld is. In die uitdrukking wordt txaenz aangegeven met ‘tijd’, maar dat kan alleen maar omdat iedereen de context verstaat: verslapen of in coma doorgebrachte tijd is geen (bron van) geld, enzovoorts.
- Waar geld stroomt, stroomt txaenz, wordt gewerkt. Waar geld stroomt, kan door degene die geld in voorraad hebben “verdiend” worden aan (→ geparasiteerd worden op) degenen die deze txaenz leveren (= besteden en wel investerend, want het spul waarin de txaenz geïnvesteerd is, is een artefact geworden, dat in eigendom te hebben is (← door de betalende toegeëigend wordt).
- Wij worden overspoeld met waarheid1 over deze stand en gang van zaken. Wij kunnen pas ontsnappen uit de wereld, het rijk van de vrijheid (≠ alle vrijheden) in, als we met behulp van begrippenapparaten waarheid2 formuleren en daarmee verwachtingen aanmaken en inzien wat we aan het doen zijn, ons gedragend volgens onze ama, die aan onze entelechie vreemd is, ja zelfs vijandig.
Zo begrijp ik mijn soortgenoten in hun wezenloos ijveren.
- Een andere draad waarmee ik punnik is het onderwijs, een woord dat ze hier in gebruik hebben voor de meest uiteenlopende dingen. En waarvan ‘zien wat er uit gehouden wordt’, zeer verhelderend is.
- Volgende draad: de taal en
- de opzettelijk het verkeerde plaatje van het hologram tonende grammatica (vormanalyse van de taal)
- het opzettelijk op schoonheid en andere trivia gerichte literatuuronderwijs
- Volgende draad: de inhoud van de bijbel en het orthodox lezen, dat de staatstichtende gebruikers van de (= alle) heilige teksten afdwingen.
- Het draadje debat als verbale vorm van de burgeroorlog om de voorrechten.
- Het draadje Robinson Crusoe situatie erbij halen om wat van buiten de levende komt aan te wijzen en de ama te relativeren
- De draad bewustzijns- en (vermaaks)industrie als vernietiger van txaenz via de hersenen en
- sport als energie vernietiger en indoctrinatie-instrument (heilige mis van het liberalisme)
- Het tolerantisme (vrije meningsuiting als ideale censuur):
- Doordenken en publiceren zijn volkomen zinloos geworden,
- Onderwijs wordt geweigerd, want iedereen heeft als onwetende evenveel recht op respect dan als wetende, namelijk precies zoveel als ieder ander
- niemand hoort het betere, door het gewauwel van allen. Met zijn miljarden op het Internet.
EN DIT ALLES MET HET BESEF VAN DE AFWEZIGHEID VAN DADERSCHAP, ja zelfs hou ik het voor mogelijk dat er roomsen en liberalisten zijn die zelf geloven wat ze als propaganda uiten.
Ik doordenk omdat ik er plezier (lust, endorfine) bij / in heb. Ik geef nergens meer om.
Mijn onderwerp bestaat uit:
- mijn ama,
- de wereld zoals die op mijn televisiescherm is,
- de wereld zoals die mij raakt.
Maar dat is de wereld niet en ook niet de aarde. Ik weet het, ik leef alleen doordenken voor.
Als de lezer goede verhalen en begrippen heeft, die niet voor 100% met de mijne overeenkomen, dan heeft de lezer potentieel meer denkgereedschap dan ik.
Het gaat om methode (weg), waarheid en LEVEN (= gebeuren als de unieke genencombinatie die je bent).
Dat hele gezeik over de klimaatwijziging betreft het einde van een keten: ONBEDOELDE GEVOLGEN. Schade aan de grasmat. Geen woord over voetballen.
Ze komen niet tot andere oplossingen dan: auto’s en fossiele brandstoffen vervangen en anders wonen en anders produceren en recyclend afvoeren - vernietigen.
Techniek zal (technici/ingenieurs zullen) het moeten oplossen. Het zal mijn tijd wel duren. Mensen gebeuren gewoon, ‘de mens’ is gewoon een plaag. Aan plagen komt evenzeer en om dezelfde reden een einde als aan elk individueel leven. En ook over ‘de mens’ zal niemand treuren, want in feite is alleen ieder gebeuren voor zichzelf ‘van belang’.
Mooi voorbeeld: als de gletsjers op de Himalaya wegsmelten, zit Azië zonder water → zonder mensen. So what? Nobody needed people anyway.
Wel zei een ventje dat het groeien van het aantal mensen minder erg is dan het groeien van hun ‘per capita’ consumptie (luxe). Dat wisten we in 1960 ook al, en in 1940 ook (Teupken1).
____________________
1) W.H. Teupken – De zelfmoord der menschheid
0 Reacties