Jaap Schot, 18 januari 2002

[Let op: ‘jouw éigen txaenz’ zou een pleonasme zijn, andermans txaenz is en blijft onvervreemdbaar de zijne.]

WERKEN.
======
LOONARBEID.
=====
In onze civilisatie is het zo dat door de rijke landen en daarin door de rijke lieden (al of niet in standen) spul en arbeid (andermans, namelijk der gebruikten, txaenz) wordt geroofd en ongelijk verdeeld onder de rovers.
Wij in het rijke deel van de wereld leven daar als aan boord van een piratenschip. Wij kunnen niet van visvangst leven en alle land is bezet (bewoond) en wordt verdedigd en we zijn er niet welkom. Wij leven van roven zoals de roofdieren van het doden van prooidieren.
Er ‘bestaat’ alleen schuld als er een wensplaat naast ‘hetgeen gedaan wordt’, wordt gehouden en er dus ook verdienste (merite) ‘bestaat’. Schuld en verdienste bestaan niet, er is slechts sprake van, ze worden gedacht en er reageren misschien wel mensen op en mee. Let op: misschien. ‘Zeker nu waargenomen’ is namelijk ongelijk aan ‘naar hun zeggen’.
==========
Ieder kind begint in de situatie waarin het (waarheid sprekend) niet anders kan zeggen dan: “het is hún wereld, niet de mijne”. De kinderen kunnen niet van boord, doen er wijs aan geen wensplaat van een cultuur of van een natuurlijk bestaan naast ‘hetgeen in hun civilisatie gebeurt’ te houden, maar ze hoeven NIET te loven en te juichen over wat er gaande en aan de hand is.
Niet keuren, dus niet zeuren én niet juichen.
18-1-02 12:08:
Je moet de rijken niet bewonderen en na-apen en je moet ze ook niet verachten, want dan, al verachtend, ben je nog met hen bezig en steun je hen maximaal, want afgunst en verachting en minachting en bewondering zijn hen, als vormen van aandacht allemaal even welkom. En als lek van txaenz is het bewonderen enz. voor alle besteders even schadelijk en evenzeer verspilling.
Je moet sowieso loonarbeid verrichten, maar het is sedert de successen van de vakbonden zo dat je niet ál je txaenz aan werken hoeft te besteden.
Naast je loonarbeid moet jij jouw txaenz besteden aan:
1. wat je als dier nodig hebt en nodig moet doen en
2. een project (bij mij is dat: begrijpen hoe mijn omgeving, de wereld dus, in elkaar zit, wat er nu eigenlijk aan de hand en aan de gang is, niet het actuele, maar het blijvende).
========
Je moet namelijk geen werk nódig hebben (‘van binnen uit’). Werk is wat je doet onder bedreiging met de wapens van de mensen die jou als gebruiksvee houden.
Dat ze je dwingen kun je niet voorkomen, ze hebben daar de macht, de wapens en de ongeremdheid toe, wat jij na kunt laten is: die macht voor gezag aanzien.
====//18-1-02 12:21||\\====
18-1-02 13:01:
Waartoe een project?
Centraal is het dat je zelf het initiatief moet nemen en houden ten aanzien van het besteden van jouw van (of zo men wil:na) het doen van het nodige overblijvende txaenz.
Geen enkel dier leeft zonder dat het iets moet doen, het uiterste is het leven van een volledige parasiet, die hoeft alleen maar een maagdarmkanaal met voortplantingsapparatuur te zijn. De dieren die geen parasieten zijn, hebben allerlei organen waarmee (in het werken waarvan) ze moeten functioneren. Wie ogen hebben moeten kijken en onderscheiden. Wie poten hebben moeten lopen, enz. enz. Dat moeten ze om gelukkig te zijn, om lust te beleven?, nee: dat wordt hen afgedwongen door het zo-zijn van hun behoeften (noden) in deze hun omgeving. En in (of aan) dat doen van wat hen afgedwongen wordt functioneren ze, functioneren hun organen en een begeleidend verschijnsel van dat functioneren is dat ze lust ervaren.
==========
De civilisatie past evenmin bij ons als de ecosystemen dat doen. Als een ecosysteem lang eender blijft kan een diersoort, een stam, zich er aan passend gaan gedragen en zijn (zwaar gepigmenteerd bijvoorbeeld). Deze civilisatie van ons verandert zo snel dat iedere generatie, dus iedereen, zonder last of gemak van overlevering, zich zelf moet aanpassen. Dat is een zware opgave, die je als ouder aan je kinderen kunt uitleggen, in plaats van gedrag dat voor jou toen paste, over te leveren.
Wat paste was dat jij jou daar aanpaste, dat, NIET : HÓE. Dat “ontwikkelen” (= oppervlakkig, qua vorm, onwezenlijk veranderen) van de civilisatie is niet opgehouden en dus is de dwang je passend te gedragen blijven bestaan. Die onoverwinnelijke en dus niet te bestrijden dwang en het feit dat je je niet moet verzetten, maar heel goed dat feit van dat gedwongen worden moet KENNEN én WETEN.
========
Wie het de boom kwalijk neemt dat zijn vruchten niet gemakkelijk bereikbaar zijn is dwaas. De boom is er niet teneinde ons als waren wij baby’s vruchten aan te reiken. Lijkt die boom of struik dat toch te doen, dan alleen om andere redenen, om ons als zaadverspreider te laten dienen, bijvoorbeeld.
Zo is het ook met de werkdoorgevers en detailhandelaren in deze civilisatie: zij helpen ons niet, ze gebruiken ons. Wij moeten daardoor niet teleurgesteld zijn, want teleurstellingen zijn de vrucht van ons verkeerde verwachten, ons verkeerde begrijpen (---> bespreken).
=========
18-1-02 13:35||
Van (na) het doen van het nodige (afgedwongene) blijft er txaenz over. Het besteden daarvan, daarvoor is een project nodig. Zonder een eigen project raakt menigeen gevangen en in gebruik bij een ander.
Schoolvoorbeeld: de massa der mensen weet niet wat met die eigen, ‘vrije’ txaenz die ze over hebben te doen en gaat zich laten bezighouden: via de media meestal.
Vroeger namen vele mensen als project: zich bezighouden met God, met het iets maken van hun leven, dat soort dingen. De vroege wetenschap (na de middeleeuwen) gaf ook velen de gelegenheid om zelf iets te onderzoeken. Ik zoek en zocht met opzet niet wat anderen over de onderwerpen die ik doordenk reeds schreven. Iets ontdekken aan de zaken zelf is totaal iets anders dan je aandacht richten op iets dat aangewezen wordt.
========
Ik kies en koos ervoor dan maar niet op de hoogte van de tijd en bij de anderen te zijn, al bestuderend, om het genot te beleven van het zélf vinden en ontdekken. Dat beviel en bevalt mij uitstekend. Ook het nalaten om bij leven te publiceren, teneinde niet in discussie te geraken, was en is een goede zet.
Alleen gaan en staan is een goede zet, maar in welk kader? Antwoord: in het kader van deze mensengebruikerij, die ‘civilisatie’ (in het Nederlands zelfs beschaving) genoemd wordt. In de bezette gebieden werden de volkeren als eenheid vernietigd door de mensen als losse enkelingen te berechten, aan te spreken, te gebruiken, te behandelen. Van het tegendeel van deze aangebrachte verdeeldheid zijn nog slechts schaduwen over en vage herinneringen, die gevoelens zijn en geen heldere gedachten, laat staan daden en gezamenlijkheid, samen zijn.
Het alleen gaan staan en gaan is het tegendeel van het zich verzetten tegen de civilisatie, terwijl het ook geen meedoen is. Het is het nemen van wat is en daarmee ALS VRIJ MENS (in tegenstelling tot stuk gebruiksvee) een initiatief nemen en wel tot een eigen project. Zelf zijn.
Menigeen bedoelt met ‘zichzelf zijn’: datgene zijn wat toeval en anderen van je maakten en dat ‘zelf’ op een bepaald moment heilig verklaren en het gaan verdedigen tegen en opdringen aan de omgeving (inclusief de omstaande en omwonende anderen). Daarmee heeft dit wat ik hierboven aanduid dus niets te maken. Het vrije ‘zelf’ heeft geen inhoud, vertoont geen sporen van de tijdgeest, het is ‘een vrijheid’ zoals Sartre het noemde. Een mens kan WETEN dat hij een vrijheid is, kan dat feit KENNEN en BEGRIJPEN (DAT IS: met oorspronkelijke of overgenomen concepten indelen/’als Gestalt vatten’ en dan benoemen en bespreken/beschrijven).