120811zelfkennis

============

zaterdag 11 augustus 2012

--------------------------------

Voorvoegsel: 11-8-2012 15:19: het herkennen van dat ‘zelf’ als aangeleerd, voorkomt elke noodzaak van zelfkritiek als gevoel*. Ik hoef alleen wat mij invalt te controleren op overeenstemming met wat mij zintuiglijk daar dan gegeven is. Logica helpt niet, er valt uit ‘wat was en werd opgemerkt’ niet af te leiden ‘wat gebeurt’. Niet anders dan als verwachting.

|*: opmerken en in je geheugen als opgeslagen en actief iets krijgen, dat gebeurt, dat doe je evenmin als spijsverteren. Er is dus geen schuld toe te schrijven zelfs, te vínden is schuld sowieso nooit. 11-8-2012 15:24|94||

===========

--------------------

zondag 12 augustus 2012:start:12-8-2012 12:39:

       Ook ik zelf ben een rommelig uitgegroeid kind. Zonder een almachtige met een plan met mij groeide ik als mensengenencombinatie uit. In een rommelige omgeving waartegen Moeder mij slechts tot op de eerste schooldag kon beschermen. Door allerlei toeval was ik toen al 6  ½ jaar. Achteraf blijkt dat voldoende geweest te zijn om nooit een burger, - operationeel gedefinieerd als een juicher bij gouden plakken voor Nederland -, te worden.

       Dat ik mij toch als een slordige rommelige resultante van alles wat op mij inwerkte herken en erken, komt doordat ik nog lang niet alle rafels en bobbels die het gevolg zijn van ‘wat mij overkwam en hoe dat wat eerder in mij sporen naliet daar op reageren ingaf’.

       Die ‘verantwoordelijke persoon’ is een hersenschim van de administrateurs van ons, als het bezit van de bewapenden.         

Dat is helder op het moment dat tot ons doordringt dat wij ons gedrag niet doen, maar zo gebeuren als door de mensveehouders wordt opgevat als ‘dat gedoe waarvoor wij ‘persoonlijk’ verantwoordelijk zijn jegens de soeverein.

       De soeverein is ook een administratieve hersenschim, een plaats in de organisatie van de bezetting van het veroverde land. Dat land en de als gereedschap om van dat land te oogsten in leven gelaten overwonnenen, zijn het eigendom (het geregistreerde bezit, denk aan Doomsdaybook) van die soeverein. Aanvankelijk zijn dat nog de georganiseerde overwinnaars, zelf paraat, waakzaam, bewapend en zich verschrikkelijk en vreselijk gedragend, om de mensveestapel van opstand te weerhouden. Daarna was de gestapogod van de roomsen een tiental eeuwen hier de soeverein. Tegelijkertijd werden de voorrechten van de heersers steeds mee ondergebracht in geld. Geld zijnde door te geven bevelen, die in omloop bleven en geldig bleven door de aanwezigheid en activiteit van de ordehandhavers (na de ridders zelf, kwamen de aangestelden, zeg maar de NSB'ers volgden de bezetters op voor wat betrof de politietaken, voor de legers die TEGEN de mensveestapel moesten kunnen worden ingezet, kwamen er de vreemde, anderstalige buitenlandse huurlingen (Zwitsers). De soeverein is diegene, achter wie zij (de adel en de rijken, die geldmacht hebben) hun heerschappij, dat is: parasiteren, afpakken en dwingen, verbergen. Dat verbergen van het feit dat er alleen maar sprake is van ononderbroken gewapend beroven en dwingen, doen ze dus met het schema bij de maatschappijstructuur en met hun eenzijdige bewapening.

       WAT ZE RESTLOOS HEBBEN WETEN TE VOORKOMEN, is dat het DOORDENKEN EVEN RUIM ONDER DE AANWEZIGE MENSEN VERSPREID IS als het geld.

Iedereen heeft tot taak af en toe, maar dagelijks minstens, KOPER te zijn, KLANT, uitoefenaar van het keuzerecht en van het voorrecht van WIE HET MEESTE GELD HEEFT / GEEFT op wie niet of minder kan/wil betalen.  

========

       ER WORDT OVER HEEL ERG VEEL ONDERWEZEN EN DUIDELIJKHEID VERSCHAFT, in het kader van de leerplicht en van de programmering van de publieke tv-zenders, MAAR NIET ‘HOE DE WERELD GESPEELD WORDT’.

       Ja, de wereld wordt gespeeld, als de mensen ineens allemaal in diepe slaap vielen, zo de aarde en het leven daar op doorgaan (niet ‘gewoon’, maar ‘enorm opgelucht’), maar de wereld was er niet meer. Zo min als het opschepperige bericht aan het nageslacht in hiëroglyfen op die muren voor die steen van Rosetta en na de ondergang van ‘het Rijk van de Farao’s’. Er zijn zonder de mensen alleen sporen van de wereld, maar de sporen van de olifant zijn geen deel van de olifant, die is niet bij en niet ín zijn sporen. (En nu niet gaan zitten zeuren over DNA in poep en unieke kenmerken van pootafdrukken, lieve lezer, je weet best de feiten te vinden waarbij ik nu uitschrijf wat mij invalt.) 12-8-2012 13:42|2.302||

=======

12-8-2012 13:43: overig rommelig uitgroeien gesproken. Toen ik hier ruim dertig jaar geleden kwam wonen was de tuin mooi ingericht en er was een buurman die ‘m had aangelegd en ‘m onderhield. Tot die buurman stierf. Na een mislukte poging die man te vervangen door iemand die dat (een tuin mooi houden) ook kon, hield ik het zolang ik dat kon zelf bij. Maar bijhouden is geen tuinieren en er gingen struiken dood en er groeiden zaailingen van de bomen uit de buurt op. Een aantal keren liet ik het nu (nu ik het zelf niet meer kan bijhouden om medische redenen) door een klusjesbedrijf/zorginstelling doen. Maar nu is het wat ik een zeer rommelig zootje moet noemen, om het aan te duiden.

-------

       Wat is er nou gebeurd? Diverse wilde planten zijn een plaag geworden. Alleen zaailingen hebben daar geen last van: zij kunnen recht omhoog groeien en dat is dan ook het eerste en gezien hun vele tuingenoten/soortgenoten ook het enige, dat ze de eerste jaren doen. Omhoog naar waar rechtstreeks zonlicht is op te vangen.

-------

Zo, evenwijdig aan deze niet denkende planten, zijn ook onze tijd- soort- land- plaats- genoten bezig. In grote bewondering voor de bezetters en hun erfgenamen apen ze burgers die na. Als aanbieders van diensten (taartenbakkers nam ik enige tijd geleden als voorbeeld om het aan uit te leggen) is de beschikbaarheid van geld om die taarten (die luxe, die diensten, die producten) te kopen en de competitie tussen wie dat geld hebben / beheren, voorwaarde voor hun ‘bestaan’ (als taartenbakker en iets anders zijn / kunnen ze niet, althans niet zo uitmuntend dat zíj als dienaar daarvoor gekozen zullen worden).

De beschikbaarheid van geld voor hun luxe diensten is voorwaarde voor hun bevoorrechte bestaan als gespecialiseerde dienaar die onnodigs doet voor wie geld over heeft, na/van ‘het nodige kopen’. Alle planten in de polders onder de zeespiegel (beneden NAP) zijn het eens over de wenselijkheid van het ‘polder wezen’ i.t.t. zoals vroeger: zeebodem of wad. Het zó gemaakt zijn en gehouden worden van dit stuk aardoppervlak is kunstmatig, maar door alle belanghebbenden gewenst, boven de natuurlijke situatie. Daarin leefden zíj en hun soort zelfs, niet.

Nou, moderne aangepaste mensen denken niet zo. Zij voelen voor de natuur, waar zij nooit in waren en/of komen.

Slechts in bepaalde gesprekken over sommige feitenverzamelingen (bijv. de evolutieleer volgens Darwin c.s.) spreken ze over zichzelf als over dieren. En in de kerk laten ze zich nog wel eens zeggen schepsels te zijn. Maar dat is allemaal specifiek voor die onderwerpen en plaatsen, in de maatschappij vindt geen reflecterend denken plaats, daar is denken instrumenteel bij het enige daar ter zake zijnde: het zich verheffen al wat in je buurt leeft en (als het waardevolle aangepast gedrag vertonende anderen zijn) ook daar aan, aan zich boven de omlevenden verheffen, bezig is. Uitmunten, dat heet ‘een tien halen’, DÁÁR GAAT HET OM. “Geen zesjescultuur”, zo zeggen de VVD'ers dat uit. Goed is maar een 8, dat is niet goed genoeg voor ‘goud’, een 9 is ‘zeer goed’, MAAR DAT SLAAT NOG STEEDS OP DE PRESTATIE EN HET MENSVEE MOET LEREN DAT HET DAAR NIET OM GAAT VOOR HÉN. HET SCHOLEN IS: BRUIKBAAR EN KUNDIG MAKEN EN VAST VOORAFGAAND AAN DE SOLLICITATIEONDERZOEKEN ONDERLING VERGELIJKEN VAN DIE KINDEREN WAARUIT ROBOT-COMPUTERS WORDEN GEMAAKT.

Als die zo bekwaam en gehoorzaam mogelijk gemaakte in hun vrije tijd niet slapen, dan ONDERGAAN ZE HET ONDERWIJS DAT IN RECLAME EN GLOSSY’S VERPAKT ZIT. En dan merken ze dat de merken hun vrijwillige medewerkers vinden in de pesters (op school en op het werk) en in de ambitieuzen en in die stakkers die zich als ‘om gekeurd te worden door de anderen, en wel bij de eerste indruk’ hebben laten definiëren (o.a. via de commerciële, zogenaamd gratis, televisieprogramma’s, die mede mogelijk gemaakt worden door de cosmetische chirurgen en de make-up fabrikanten). DAT ‘ZICH LATEN DEFINIËREN’ IS GEEN DOEN, het gebeurt. Het is net als traumatische stress syndromen, die kies je niet, die loop je op.

Wat is daar tegen te doen? Nou, als er geen oorlog is, worden er weinig jonge gezonde mannen en vrouwen door stress getraumatiseerd: betrekkelijk weinig. Maar er is een verschil tussen het in de handel brengen van stralend materiaal (zoals bij wekkers met lichtgevende wijzers, vroeger, nog gedaan werd) enerzijds en ‘ongelukken ermee’ anderzijds. Idem met kwik. Onze spaarlampen werden tegen bestaande wetten tot nalaten van het gebruikend in omloop brengen daarvan in, apart toegestaan door de EU onder leiding van de lobbyisten van de lampenfabrieken, die aan de gloeilampen te weinig verdienden en aan de LEDlampen nog werkten en hun investeringen in die “tussenfabrieken” voor spaarlampen, nog moesten terugverdienen (op bevel van de investeerders, het geld, het kapitaal). DAT VERTELDEN ZE OP TELEVISIE. Geheimhouden is een verouderde truc, de roomse kerk deed en doet dat. Het TLDisme doet dat zoveel mogelijk, maar ‘onthullende journalistiek’ en WIKIdingen zijn ook lonend, financieel soms en anders direct statusgevend, een goed gevoel leverend.

12-8-2012 14:42|3.134|||       

11-8-2012 11:41:

       Als ik uitschrijf, schrijf ik niet over. Als ik spreek, citeer ik niet, praat ik niet na of mee.

       Dat er voor napraten en meepraten woorden zijn en dat mensen zichzelf en anderen kinderen van hun tijd en hun omgeving willen vinden (achten), duidt aan dat ‘je’ dat ‘Als ik uitschrijf, schrijf ik niet over’, echt alleen over jezelf kunt zeggen.

Het is overigens duidelijk dat er in mijn teksten maar weinig woorden voorkomen die ik zelf heb uitgevonden als duidelijke etiketten op diverse dozen met begrippen en/of woordgebruiksgewoonten. Txaenz en wmsgg zijn wel de duidelijkste voorbeelden.

       Txaenz (spreek uit t maal a enzovoorts) is dat wat de binnensoortelijke parasieten van ons jatten (stelen, afpakken): het vermenigvuldigingsproduct van onze tijd, onze aandacht, onze energie, onze vaardighedentoepassingen, en zo voorts. Die 40 uur per week die wij onder bevel van een baas moeten doen wat voor ons zelf niet nodig is en heel vaak zelfs, bij nader inzien voor geen mens of dier of plant of levensvoorwaarde nodig, nuttig of zelfs maar prettig of leuk is. In feite worden wij gehouden als gebruiksvee, waar de bazen mee werken in dienst van de parasieten. Een parasiet beveelt dat er een jacht voor hem ontworpen en gebouwd en bemand en beschikbaar gemaakt moet worden, en ziet: de aannemende ondernemers hebben weer werkgelegenheid, waar het menselijk gebruiksvee om kan smeken (solliciteren heet dat). Zo zit ‘de wereld’ in elkaar en de wereld is geen geschapen iets want die geschapen IETSen heten ‘ecosystemen’. En die mogen de biologen objectief bestuderen en beschrijven en benoemen, dat mag de sociale wetenschapper niet met ‘de wereld’.11-8-2012 12:07| De begrippen van de biologen mogen niet toegepast worden in de sociologie. ‘Parasiteren’ mogen we, objectief sprekend bij ‘het sociale’ / ‘de maatschappij’ niet als naam gebruiken voor het zonder enige voldoende tegenprestatie in nodigs en nuttigs zich laten dienen en zich omgeven met grote luxe. Wat de rijken en voornamen (inclusief de blauwbloedigen) allemaal doen, daarbij leren ze hier de peuters al blij juichen: koninginnedag, vrij, hoera.

De heerschappij en het erfrecht moeten worden voorgesteld als berustend op verdienste, (in feite, resp. in potentie); m.a.w.: de argumentatieve basis van de  “maatschappelijke” orde is een bewust ingevoerde onwaarheid. Wijzen op de onwetendheid hieromtrent, de geweldbereidheid en de bewapening van de ondergeschikten onder de ordehandhavers, wordt niet op prijs gesteld. En levert dús geen beloning op. Het was om überhaupt enige tijd gelezen te worden volstrekt nodig dat Orwell zijn “1984” in de toekomst en zijn ‘Animal Farm’ in de USSR liet spelen. Over de vijand in heden en toekomst is enige objectieve beschouwing van het sociale acceptabel.

[Terzijde en let op: deze opmerking berust niet op kennisname van recente overzichten van in Nederland ‘voor de literatuurlijst’ gelezen boeken. Het is meer een uitgeschreven herinnering aan een ergernis ooit.]        

Maar aan het lezen van dit soort literatuur zijn wij (c.q. onze jongere tijdgenoten) nu helemaal ontsnapt: in het kader van de keuzevrijheid. Ze mogen nu in het kader van ‘Engelse boeken lezen’ kiezen voor met meer seks gekruide, als literair erkende en bekroonde (dus verkoopbare) boeken lezen en wel dunne, i.v.m. het tekort aan txaenz, dat ontstaat door het om aan gepest worden te ontkomen noodzakelijke consumeren van wat de amusementsindustrie levert. Op maandagmorgen wordt immers nagevraagd wat je in het weekend gedaan hebt, aan consumeerplichtvervulling. Zo het niet wordt nagevraagd is dat alleen een teken ‘dat je er helemáál uit ligt’.

Einde tussenopmerking.11-8-2012 13:14|582||

---------------------------

11-8-2012 13:16:

       Ik begin weer bij het begin:

Waar uitschrijven is, is geen overschrijven, waar zelf zijn is, is geen nadoen en geen meedoen. Zelf zijn is je txaenz besteden zoals Robinson Crusoe, alleen op zijn eiland dat onvermijdelijk deed.

       Zonder dat alleenzijn, dat Robinson toeviel, in gezelschap van ontelbaar velen en van vele onbekende en dus onvoorspelbare anderen, leven wij, dat is: besteden wíj onze txaenz.

       De meeste van onze activiteiten zijn reacties, van wat wij VIA ONZE APPERCEPTIEVE MASSA (actieve sporen van wat we toen daar bij nu hier afwezigen leerden kennen als goedgekeurd en dus negatieve reactie voorkomend gedrag). Voorkomend gedrag kan zowel de anderen als de doende zelf onaangenaams besparen. Preventief t.a.v. mogelijk negatiefs, botsinkjes.

Onvermijdelijk zijn we met anderen bezig. Ja, erger: met ons beeld van anderen. Ja, nog erger:  met slechts verwachtingen t.a.v. die anderen, op grond van algemeenheden die wij tóen daar opmerkten bij nu afwezigen, die niet zelden al lang dood of grondig veranderd zijn.

       Het kan niet anders, er is geen tijd en geen gelegenheid en geen vaardigheid voor voldoende onderzoek ter plaatse. HET DOET ER OOK ALLEMAAL NIET ZO TOE.

AF EN TOE ZIE JE OP TELEVISIE WANGEDRAG in dit verband. In de uitzending “Dames in de dop” heeft een drietal verknipte oudere vrouwen de gelegenheid een stel eenzame jonge vrouwen te terroriseren: er dames van te maken. Het overdragen van totaal waardeloze gewoonten van de parasitaire ‘bovenklasse’ wordt nagestreefd door dwingen en dreigen met uitsluiting. Het overnemen van die gewoonten wordt voorgesteld als ‘kansen gevend’ op ‘ook zo’n rijke man’ of zoiets. Nadoen en meedoen omdat je je minder voelt. Niet dat je zelf deugt, waar zou je het ook vandaan moeten halen? Onder invloed van

1. propaganda (voor het tolerantistisch liberalistisch democratisme) en
2. reclame voor mode en
3. de dreiging van gepest worden
4.  

komt het idee van deugen helemaal niet óp. Deugen is de naam voor een  alternatief van het succesvol burgerbestaan. Dat (deugen dus) wordt nergens onderwezen. In ieder geval niet op enige voor “onze” jonge tijdgenoten bereikbare plaats.

---------- 11-8-2012 13:43|931||

11-8-2012 13:45:

VRAAG: Hoe moet een jong mens nou op het idee komen dat het uitschrijven van wat hem invalt aan tekst een weg is naar ZELFKENNIS?

Waarbij ‘zelf’ dan AMA (apperceptieve massa aangeleerds) is en wel de ervaringen inclusief de (door anderen) erbij uitgesproken woorden.

Naar sommige namen van dingen en verschijnselen heb je als kind kunnen vragen: “wat is dat, mama?”. Zo kwam je aan je moedertaal. Het (stil) lezen komt neer op het weer horen van dat woord en dat ‘weer horen met je geestesoor, roept, - dat heet ‘geassocieerd zijn’ (sedert Locke) -, die ervaring, dat beeld, dat gevoel of zo, weer in de herinnering.  

ANTWOORD: we zouden een “app” kunnen (laten) maken en verspreiden en de jongeren (op school aanleren of anderszins) brengen tot gebruiken, die dat idee OPERATIONEEL MAAKT, operationeel definieert.

       De achterliggende verzameling overwegingen is: wat iemand aan tekst invalt (en hij al of niet uitspreekt of uitschrijft, NOTEERT d.w.z. ter bestudering aan zichzelf voorlegt, via deze app) is geen afscheidingsproduct van hem, maar een door de taal mede vertekend en gereduceerd beeld van ‘wat gebeurt’. Hij moet op ‘wat gebeurt’ reageren, voor zijn veiligheid en al die andere dingen die Maslow opsomde als ‘nodig’. Dáárom is een app die wijst op de vertekening die ontstaat door de talige dingen die hem erbij invallen voor hem nuttig. Zoals de opticien kan vaststellen: ‘Uw bril is niet goed voor Uw ogen meer’, zo stelt die app van dat soort dingen vast als: ‘wij’ gebruiken vereist uitleg. “Wij wonnen goud” (bij het gymnastieken of hoe heet dat) op de Olympische spelen, dat kun je niet zomaar zeggen en toch als denkend wezen gelden ‘voor Gods oog’ (bedoeld is: in de ogen van een buitenaardse intelligentie, een objectieve kijker – luisteraar – jou bestuderende). En het helpt niet als je het spreken nalaat en je beperkt tot het feestelijk innemen van bijpassende biertjes.

      Ook in de Tweede Kamer is waar:  ‘wij’ gebruiken vereist uitleg. 11-8-2012 14:18|1.259||

11-8-2012 14:25: Maar daar achten ze het niet de  juiste plaats voor dat bespreken, voor reflectie op eigen gedrag. Dat, DE JUISTE PLEK EN HET JUISTE GEZELSCHAP VOOR REFLECTIE VINDT ‘MEN’ HET NERGENS. Te “confronterend” vindt men als men alleen is en beledigend is het als een ander ons wijst op dat deel van ons gedrag waar wij niet naar kijken en dus blind voor zijn. ‘Als ik het wou zien, dan keek ik immers wel’.

Als je het in een klas rustig uitlegt en de fout bij anderen toen daar laat gebeuren, dan krijg je best de nodige aandacht bij het verhaal dat ‘wij’ gebruiken uitleg vereist’.  

Maar je kunt niet verwachten dat je binnen afzienbare tijd heel veel mensen kunt aanleren dat te kennen, te weten en zich in de gelegenheid te brengen deze boodschap te verbreiden.

EN DAT ER ZICH ONDER DE MENSEN INZIENDEN BEVINDEN (‘het zout der aarde’ zoals gezegd van de christenen in het N.T.), dat maakt echt geen verschil. Denk in dit verband bijvoorbeeld aan dat cruiseschip dat bij Italië op de rotsen voer. Of er aan boord nu een of meer verstandigen zaten of niet, dat hield dat schip niet drijvend, hoor.

Sinds er rekenmachines zijn is ‘leren hoofdrekenen’ niet meer zo dringend om voor een baas nuttig en bruikbaar te worden, dus kan dat het curriculum voor de leerplicht uit.

Zoals hoofdrekenen kan ook veel reflecteren mechanisch vervangen worden als er een app komt voor

• zinsontleding en
• woordontleding en
• ‘verklaring à al het dikke woordenboek’ en
• het synoniemenboek en
• de grote antoniemenlijst,
• het via een functie knop raadplegen van de concordantie op de eigen (resp. andermans) digitaal (gemaakte) tekst.
•  

==========

       Mét zo’n app, die ze dan ook nog hebben leren gebruiken, zijn de mensen minder ‘onwetend (t.a.v. wat ze DOOR TE SPREKEN en DOOR NAAR WAT HEN AAN TEKST INVALT TE LUISTEREN, zich te laten leiden door die ‘eigen invallen’) en dus minder ‘onschuldig’ en aan vergeving krijgen toe.   

========

11-8-2012 14:53|1.597||